Ben in New York geweest. Even op en neer. Meer nèèr dan op, gelet op het turbulente weer maar met een verse liter wodka achter de kiezen let je daar niet zo op.
Het irritante van vliegen is de piloot! Oké, je hebt hem nodig maar waarom kan zo’n man z’n mond nou niet houden tijdens de vlucht? Kan er eindelijk eens een wet komen waarin het de piloot wordt verboden tussen start en finish zijn muil open te trekken? Nauwelijks zitten we in de lucht en in mijn geval redelijk op weg naar een alcoholische coma of de ellende begint. Heer vliegenier begint iedereen aan boord hartelijk welkom te heten en meldt en passent even dat wij naar een hoogte gaan van 36.000 voet.
Nou, ik kan je vertellen dat zo’n geestige opmerking mijn coma geen goed doet hoor. Vervolgens begint hij over zwemvesten en zuurstofmaskers te jengelen waarna mijn zorgvuldig opgebouwde coma, definitief het hazenpad kiest.
Erger wordt het als hij de microfoon laat aanstaan en tegen zijn copiloot begint te zeiken over alle knopjes en hendeltjes boven zijn hoofd en of heer copiloot wellicht weet waar de 2 knopjes links van hem voor dienen. Want dat hij dat niet weet zit hem niet lekker(?)
Mij ook niet maar gelukkig komt de stewardess langs met de krant en kan ik uitgebreid kennismaken met de laatste duikvlucht van een Helios prijsvechter waarna ik fluisterend, om mijn medepassagiers niet te storen, mijn coma smeek om weer bij het baasje terug te keren. Tevergeefs. Coma’s hebben vliegangst. En terecht!

Toch weet ik in slaap te vallen wat overigens niet lang duurt omdat de stewardess komt vragen of ik een croissantje blief. Een croissantje!! Om 3 uur ’s nacht op 36.000 voet hoogte met een piloot die niet weet waar sommige knoppen voor dienen! Wat bezielt sommige mensen in hemelsnaam. Ik ga toch ook niet om 3 uur ’s nachts bij die stewardess thuis langs om te vragen of ze trek heeft in een wilde muffin terwijl , om maar wat te noemen, een tsunami over vijf minuten haar pand dreigt te verzwelgen. Jezus!

Over Jezus gesproken. New York wemelt van de gekken. In Amsterdam is dat ook zo maar New York slaat alles. Koud heb je het vliegtuig verlaten en loop je in de stad of er komen debielen op je af die ofwel denken Jezus zelf te zijn of denken dat hij binnenkort weer op aarde wordt geparachuteerd. En jawel hoor, de eerste komt al op mij af: “Wow man, Jesus komt eraan.” Hij kijkt mij afwachtend aan dus hanteer ik de truc die ik altijd gebruik om van randdebielen af te komen: Ik doe nòg krankzinniger, wat in mijn geval niet zo moeilijk is maar dat terzijde..
‘Jezus komt eraan? Oké man, waarom loop je dan in Jezusnaam in je blote reet?’
Verdwaasd kijkt hij omlaag en dan weer naar mij. Ongeloof in zijn ogen.
’Heb jij mijn envelop gevonden?’ , vraag ik verder, terwijl ik mijzelf met vlakke hand een klap in mijn gezicht geef.
Verward staart hij mij aan. Angstig nu.
‘Welke envelop?’ ,fluistert hij hees.
‘De envelop waarmee ik altijd mijn soep oplepel…’
Zijn ogen puilen nog net niet uit maar ik heb mijn zin. Hij holt als een bezetene de eerste de beste zijstraat in en ik loop ongestoord verder.
Daarna heb ik nog maar drie van dit soort akkefietjes.

Vlak voor ik het vliegtuig weer in stap voor de terugnachtmerrie belt mijn vriendin mij op met de vraag of ik al een beetje aan de terugreis ben begonnen want er is morgen rommelmarkt…..
Ik vraag haar of zij mijn envelop nog heeft gevonden. Na enige seconden vraagt zij welke envelop. ‘Die waarmee ik altijd mijn soep oplepel’, antwoord ik geduldig.
Het vliegmonster betredend toetert de ingesprektoon geruststellend in mijn oor en klokkend danst de inhoud van een fles wodka door mijn slokdarm terwijl ik relaxed naar mijn stoel in het vliegtuig wandel. Vliegtuig?? Laat het “vlieg” er maar af……

Categorieën: VC-Kees Schilder

19 reacties

Wright · 1 september 2005 op 08:47

😀 😀 [quote]Coma’s hebben vliegangst. En terecht![/quote]
Ik kan overigens nooit iets verstaan van het verveelde gemurmel van die piloten. Tijdens een vlucht naar Bangladesh, werd m´n stoel gewoon met bruut geweld in de eetstand gezet, of je nu sliep of niet, en dan voor de derde keer zo´n heerlijk geurende curry midden in de nacht opgediend krijgen, das ook niet alles. 😛

Dees · 1 september 2005 op 09:00

[quote]Coma’s hebben vliegangst. En terecht![/quote]

[quote]’Heb jij mijn envelop gevonden?’ , vraag ik verder, terwijl ik mijzelf met vlakke hand een klap in mijn gezicht geef. [/quote]

:laugh: :laugh: :laugh:!!

Kees op z’n best 😀

Ma3anne · 1 september 2005 op 09:17

Fijne column voor mensen met vliegangst. Ik heb groot ontzag voor je, dat je de terugreis ook vliegend bent gegaan.

Btw: wat een keurige column! Alle puntjes en komma’s en hoofdletters en spaties op hun plek. Die karnemelk werpt vruchten af. 😛

Li · 1 september 2005 op 09:27

Heb je ook last van vaarangst Kees? 😀
Ik ben namelijk gek op dit soort columns vooral als ze door jou zijn geschreven.

Li

WritersBlocq · 1 september 2005 op 09:29

Hee, weer een gave Keestuig-column!

Geertje · 1 september 2005 op 09:38

[quote]‘De envelop waarmee ik altijd mijn soep oplepel…’ [/quote]

Ork, ork, ork, soep eet je met een ….? 😀

Heerlijke column!

Mosje · 1 september 2005 op 10:33

Kees wat zeur je nou, er zitten in een cockpit (met c-o-c-k) wel 1000 knopjes. Als je nou van twee niet weet waar ze voor dienen, dan is dat toch een hele beste score?
😛

prikkels · 1 september 2005 op 11:21

Ik ben bang van vogels en vliegen. Echt hartstikke panisch. Maar je ontkomt er niet altijd aan.

Heerlijke column.

Stanislaus · 1 september 2005 op 12:01

Bedankt voor je tip, ik weet nu ook hoe ik gekken weg kan jagen. Leuke column, over vliegangst heb ik zelf ook al geschreven, dankbaar onderwerp.

KawaSutra · 1 september 2005 op 12:06

Geen last van vliegen, wel van muggen (net als Li). Dat is ook ’tuig’!. 😀

Trukie · 1 september 2005 op 18:16

Heerlijk leesbrokje

Louise · 1 september 2005 op 18:52

[quote]Vervolgens begint hij over zwemvesten en zuurstofmaskers te jengelen waarna mijn zorgvuldig opgebouwde coma, definitief het hazenpad kiest. [/quote]
😀 heerlijk!

bert · 1 september 2005 op 19:50

[quote]Ik doe nòg krankzinniger, wat in mijn geval niet zo moeilijk is maar dat terzijde..[/quote]
Dit is echt lachen, deze column.
😀 😀 😀 😀 😀 😀

ietje · 1 september 2005 op 20:30

Ik werd helemaal jaloers op jouw vlucht toen ik je reisverslag las: als (enige?) reiziger die onmogelijk kan slapen in een vliegtuig ben ik blij met elk geneuzel wat me afleidt…Zeer plastisch beschreven en erg amusant om te lezen. Ik weet weer waarom jij een VC bent (of VC-er? of VCnist?)

champagne · 1 september 2005 op 21:03

Het zit jou ook niet mee in je leven, Kees. Is het niet in winkels, dan tref je het wel in vliegtuigen of in NY zelf. Mensen die net niet doen wat jij zou doen…:-P

Levert wel weer leuke schrijvelarij op!

klungel · 6 september 2005 op 13:13

Op z’n Kees-best 😀

Jeroen · 6 september 2005 op 14:50

Erg leuk om te lezen. Heb m’n lachen niet in kunnen houden. Ik hoop wel dat we nog een vervolg krijgen wat zich nog meer in New York (toch een prachtige stad) heeft afgespeeld. Je was er toch niet alleen voor de Jezus-adepten neem ik aan?

Shitonya · 12 september 2005 op 11:30

Geniaal

Mup · 20 september 2005 op 14:32

Hij vloog er lekker in! Op de vliegreis naar ‘mijn’eiland, ging de piloot een rondje cabines, hij ging met pensioen, brrrrr,

Groet Mup.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder