Het is laat. Voor de radio ligt een enorme stapel cd’s. Stuk voor stuk uit het ‘foute’ hoekje van het cd-rek. Haar keus. Een paar laarzen met stilettohakken waarvan er eentje omgevallen is. Twee wijnglazen waarvan er eentje weer rechtop gezet is. De voet in een plasje rode wijn. Evenals het beste dat Sade te bieden had al dacht zij daar anders over. De kamer waadt in zacht kaarslicht. Bijna de hele avond al. De kaarsen op tafel zijn helemaal uitgelopen over de tafel heen. Van de talloze waxinelichtjes rest niets meer dan het aluminium en een afgebrande lont. Naast me ligt ze over de vloer te slapen. Ook afgebrand. Misschien niet helemaal. Want soms draait ze zich iets. En als ik tegen haar praat hoor ik geluid terug. Ik versta het niet. Ik lig achter haar, aai haar rug want de vloer is koud en zij is dat ook. Eindelijk goede muziek.

In bed hoor ik haar in de badkamer rommelen. Nog steeds koud. Ik maak mijn helft welke inmiddels minder koud is voor haar vrij. Ik schuif op, zij tussen. Eventjes. Om weer wat warm te worden. Ik aai haar rug. Ze houdt woord. Half in slaap open ik mijn ogen half als ik haar vertrekkende beweging merk. Door de deur, naar de logeerkamer.

De volgende ochtend croissantjes in de oven. Het huis heb ik dan al opgeruimd. Ook de drie lege flessen rood en de halflege port. De wijnresten van de vloer gepoetst. Het meeste was toch al verdampt. Net zoals andere delen van de avond die eraan voorafging. Laars laten liggen. Daar hoor ik haar al van de trap af komen.

[i]Wat vooraf ging.[/i]

“Weet je nog die avond dat we ons hier ook zo schandalig bedronken hebben?”
“Ha ja! Ik werd naast je op de bank wakker en jij…..”
“En ik schrok toen zo van je.”
“En jij schrok toen zo van de blik in mijn ogen. ‘Zo woest’ zei je.”
“Weet je nog wat we toen allemaal gezegd hebben?”
“Ja. Tenminste, als je bedoelt wat ik toen op de camping tegen je zei.”
“Op de camping?”
“Ja, op de camping. Toen ik je die ene vraag stelde waar je nooit antwoord op hebt gegeven. En toen ik je daar op die avond aan herinnerde, dat je er nooit antwoord op gegeven had, toen zei je dat je over bepaalde dingen niet moest praten maar dat je die gewoon moest doen.”
“Ja, dat ja.”
“Weetje? Ik wist echt niet wat ik moest. Wist niet wat je wilde. Weet dat tot op de dag van vandaag nog steeds niet eigenlijk.”
“Lag ik daar zomaar drie nachten met jou in een tent en zo goed kenden we elkaar nog niet en….”
“En ik streelde je rug.”
“Ja! Je streelde mijn rug en ik dacht steeds maar van: wat moet ik doen? Wat wil hij van me?”
“En toen die avond bij mij gingen we naar bed. Ik lag in mijn boxershort languit op de dekens. En toen stond jij ineens in mijn slaapkamer met je tas over je schouder om te vragen waar je moest slapen en….”
“En toen ging jij me voor naar de logeerkamer!”
“En toen zei ik zo tegen jou van: loop maar even mee dan zal ik je de logeerkamer wijzen haha!”
“Ik had mijn oom deze week aan de telefoon. Ik vertelde hem dat ik dit weekend bij jou zou zijn. Zegt ‘ie zo van: is die jongen dan niets voor jou?”
“Ja, dat zegt mijn moeder ook altijd over jou.”
“En? Wat zeg je dan?”
“Weet ik niet goed. Ik heb er wel over nagedacht hoor. Meer dan eens ook. Maar het is net alsof we dat punt al voorbij zijn of zo. En jij? Wat zeg jij dan?”
“Ach ja. Ik heb er ook wel over nagedacht maar…. Ik wil deze vriendschap niet verliezen. Het is me te veel waard geloof ik.”


13 reacties

WritersBlocq · 19 maart 2005 op 11:23

[quote]Ik wil deze vriendschap niet verliezen. Het is me te veel waard geloof ik.” [/quote]
Maar er is wel boelveel spanning voor een vriendschap. Meer lust dan liefde die zich wellicht later laat vertalen in diepgang? Ik zou zeggen: probeer het eens, want dit is ook maar pffff…. vermoeiende spanning. In een goede vriendschap/relatie moet je beiden hetzelfde willen, wel of geen sex, het maakt niet uit. Zolang je het maar beiden wilt. Liefs, Pauline.

KingArthur · 19 maart 2005 op 12:26

Normaal gesprokken vind ik deel 1 altijd beter. Hier weet ik dat nog niet zo.

sally · 19 maart 2005 op 18:29

Nou ja, ik heb het gevoel dat als je zo lang na moet denken of er wel enige hartstocht in de toekomst te verwachten is….

Laat het maar mooi zo bij een fijne vriendschap!
Weer een prachtig verhaal.

liefs
Sally

Mosje · 19 maart 2005 op 23:41

Pff, wat een gedoe weer. Het wordt tijd voor een vreukcolumn Raindog. Dat is een column over vrouwen waarin ook geneukt wordt.
😛

Raindog · 20 maart 2005 op 01:08

Ha ha Mosje. Je was de laatste tijd wat aardiger voor me zo leek het maar je hebt hoe dan ook wederom groot gelijk!!

Ik zal m’n best doen okee?
Of gewoon niet meer over vrouwen schrijven, wat eerlijkgezegd natuurlijk de meest waarschijnlijke mogelijkheid is ;-).

Wright · 20 maart 2005 op 19:11

[quote]Of gewoon niet meer over vrouwen schrijven, wat eerlijkgezegd natuurlijk de meest waarschijnlijke mogelijkheid is .[/quote]

Nee, nee dit vind ik een slechte optie Raindog. 😮
Ik hou wel van die gecreëerde en in stand gehouden afstand. Het zorgt voor een bepaald spanningsveld waar ik graag nog veel meer over wil lezen.

pepe · 20 maart 2005 op 19:35

[quote]Of gewoon niet meer over vrouwen schrijven, wat eerlijkgezegd natuurlijk de meest waarschijnlijke mogelijkheid is.[/quote]

Nou Rain, daar ben ik het niet mee eens, ik vind deze en vorige column heel aardig om te lezen.

En trek jij je werkelijk iets aan, van wat een hond zegt over jouw column? Dacht ut toch ff niet he?

Lekker doorschrijven over vrouwen 😉

Mosje · 20 maart 2005 op 19:49

Nou Raindog, je leest het. Sommige vrouwen hier lezen graag over afstanden en spanningsvelden.
Tja, en nu moet jij weer kiezen. Menen ze het? Of bedoelen ze: “Neuk me”?
Wat kan het leven toch ingewikkeld zijn.

Raindog · 20 maart 2005 op 20:06

Hah Mosje, je steekt je helpende pootje meteen uit zie ik wel. Volgende dan maar doen over de spanning die er al dan niet bestaat tussen mij en enkele van de vrouwelijke medeschrijvers? I don’t think so. Misschien wel juist omdat ik het allemaal soms al ingewikkeld genoeg vind, nog afgezien van jouw suggestie.

Nee, wilde de komende tijd weer iets aan politiek-achtige dingen gaan doen. Of media. Nu het debat over allerlei zaken weer enigszins tot rust gekomen is, kan ik misschien weer wat schrijven zonder meteen voor rechtse rakker uitgemaakt te worden hehehe. Het feit dat er dit jaar al meer dan 50.000 exemplaren van Mein Kampf verkocht zijn in Turkije is bijvoorbeeld zo’n onderwerp. Je zou je toch bijna af gaan vragen of we die auteur niet vreselijk miskend hebben met zijn allen. Of zou er misschien iets anders aan de hand zijn met Turkije?

😉

Wright · 20 maart 2005 op 20:14

Ik voel ineens een enorme afstand en zwaar vermindert spanningsveld… 😕

Raindog · 20 maart 2005 op 20:20

Haha, arme Wright en arme ik; weer een column minder om te schrijven! Effectief he? Normaal gebruik ik de vraag of wat iemand vindt van de ontwikkelingen in het voormalig oostblok sinds de val van de muur in 1989 om een gesprek stil te leggen, maar dit werkt dus ook.

Ik geef de pen door aan Mosje!!

😉

Mosje · 20 maart 2005 op 23:28

Beste Wright en Raindog, heb ik iets platgetrapt? Iets broos en teers? Een spanningsveldje beplant met rode rozen?
Shit, wat ben ik toch een stom hondje, want columns over de val van de muur en Turkije zijn natuurlijk lang niet zo leuk als die over liefde.
Raindog, als ik nou voortaan alleen nog maar “heel herkenbaar” als reactie plaats, wil je er dan nog een paar over je liefdes doen?
Please?
:peace:

Raindog · 21 maart 2005 op 18:14

Heel herkenbaar Mosje 😀

Geef een antwoord