Het is treurig, nee, ellendig. Tranen springen in mijn ogen. Maar dat kan ook komen door de berg net gesneden uien die voor me op het houten plankje ligt. Het begin van een geurige pan troostende uiensoep. Zout vocht blijft maar doordruppelen over mijn wangen. Ik weet zeker dat het uit, af, verleden tijd is, snif ik hardop in mezelf. Hier is niks meer aan te doen. Sommige dingen zijn nou eenmaal definitief. Wat is er dan? Hoor ik de lezer denken. Ziek? Relatie stukgelopen? Nergens zin meer in? Een acute ongeneeslijke fobie? Een moord gepleegd? Levenslang gekregen?
Nee, nee, dat is het allemaal niet. Het is veel erger. Kom dichterbij, ik fluister het in vertrouwen in uw oor, heel zachtjes. Ik kan het bijna niet over mijn tong krijgen.
Ik, ik ben gestopt met werken en alleen wie werkt kan vakantie krijgen .
Hè, die uien, kijk uit, uw gezicht wordt ook nog nat .

Ik heb de mogelijkheid te reizen, weg te gaan op elke willekeurige tijd. Het land van Marianne, de hele laars of het Iberisch schiereiland rond te trekken zolang ik wil. Maar vakantie krijgen is voor mij een onmogelijkheid geworden. Met weemoed denk ik terug aan vroeger, aan de eerste dag na de zomervakantie: Het heerlijke moment dat ik mijn nieuwe docentenagenda opensloeg en de week opzocht van de herfstvakantie. De dagen van die week schuin doorstreepte. En daarna zielstevreden de lerarenuren ging invullen, de vergaderdata en het lijstje met namen van mijn mentorleerlingen. Ik was er klaar voor om met plezier aan de eerste hectische week van het schooljaar te beginnen.

Ik vraag me af: Zou er ooit iemand opnieuw zijn gaan werken, alleen om weer vakantie te krijgen? Het is eigenlijk net zoiets als speciaal in de schaduw gaan zitten tot je rilt om daarna het zonlicht beter te kunnen voelen.
Of een paar dagen vasten en honger te voelen om vervolgens nog meer te genieten van het eten.
Kortom het gaat om het contrast.

Dat het een vreemd probleem is, hoeft niemand mij te vertellen. Een luxe probleem zelfs. Maar het is een feit dat ik in die eerste vrije zomer mijn dagboek de titel meegaf: ‘Mijn eerste zomer zonder zomervakantie’
Met deze handicap moet ik leren leven, realiseer ik me met tegenzin, terwijl ik eindelijk met een plons die rot-uien in één keer de pan in kieper en de damp en spetters in mijn gezicht krijg.

Mocht u behoefte voelen mij blijken van medeleven te sturen, dan zal ik dat zeer waarderen, het zal me zeker helpen bij de verwerking. Komt u dat persoonlijk doen, dan staat er gegratineerde uiensoep met tijm voor u klaar.

Categorieën: Thema column

pally

Genieten van leven en mensen en natuur om mij heen. Schrijven als belangrijke drijfveer om te ordenen, te relativeren en te communiceren.

20 reacties

Troy · 22 september 2007 op 09:03

[img]http://www.jij-design.nl/kaarten/0000000978.jpg[/img]

WritersBlocq · 22 september 2007 op 09:36

Pally! Wat een puntgave column! Column van de maand wat mij betreft.
[quote]Ik vraag me af: Zou er ooit iemand opnieuw zijn gaan werken, alleen om weer vakantie te krijgen? Het is eigenlijk net zoiets als speciaal in de schaduw gaan zitten tot je rilt om daarna het zonlicht beter te kunnen voelen.
[/quote]
Deze metafoor… perfect!

En nu je toch tijd zat hebt: kom maar op met die soep, samen janken; ik omdat ik weer moet werken, jij omdat je dat niet meer ‘mag’ 😀

arta · 22 september 2007 op 09:52

Geweldig aan de opdracht voldaan!
Het is zo grappig om te zien dat mensen anders schrijven in opdracht. (is al een aantal keer eerder gezegd tijdens de estafette)
Op de één of andere manier raak je met deze column weer een andere snaar dan gewoonlijk: Mooi!
Ik vind hem enorm goed geschreven en ben het eens met WB: Column van de maand! 🙂

SIMBA · 22 september 2007 op 09:58

Super Pally! Prima aan de opdracht voldaan, Italië niet genoemd maar het er wel zijdelings over gehad…helemaal goed, helemaal anders, helemaal lekker (die soep dan) 😀
:kus:

Dees · 22 september 2007 op 10:08

Jouw docentencolumns en jouw exdocentencolumn doen mij denken dat het echt een verlies is voor het onderwijs. Zoveel hart voor je vak en voor ‘jouw’ kinderen… Kun je niet een eredocent worden? 🙁

schoevers · 22 september 2007 op 11:00

Dit is een puntgave column, Pally.
Hij spreekt mij, als lotgenoot per juni j.l., natuurlijk helemaal aan. Ik sta dan welliswaar niet boven de uiensoep, maar moet mij nu gaan bezig houden met zo’n rond stukje hout en vioolspel. In ieder geval weer iets om de tijd mee door te komen zonder tranen in de ogen.
Je wordt bedankt, hoor!
Jouw prestatie valt natuurlijk niet te evenaren.

Groeten en sterkte,

Hans.

Li · 22 september 2007 op 13:14

Perfect be- en geschreven.
Echt klassewerk! 😀

Mocht je graag willen terugstappen; Ik heb nog een vacature bij de TSO.
Gegarandeerd alle vakanties vrij! :wave:

Li

lisa-marie · 22 september 2007 op 13:53

Hij is in een woord helemaal geweldig! 😀

Quinn · 22 september 2007 op 18:26

Ja Pally, hij is erg scherp 🙂 Inderdaad een luxeprobleem, maar het is wel zo: zonder dalen kun je ook de bergen niet zien! Heel goed gedaan, een mooie opdrachtcolumn 🙂

nighthawk · 22 september 2007 op 21:12

[quote] Het is eigenlijk net zoiets als speciaal in de schaduw gaan zitten tot je rilt om daarna het zonlicht beter te kunnen voelen. Of een paar dagen vasten en honger te voelen om vervolgens nog meer te genieten van het eten. Kortom het gaat om het contrast.[/quote]

Ik vind het heel ok geschreven maar ik wou je even opmerkzaam maken op het bovenstaande. Die laatste zin ver0°£%¨£¨ heel je alinea. Zon – schaduw; honger – eten. Bij een zak chips hoort toch ook geen handleiding?

WritersBlocq · 22 september 2007 op 23:08

[quote]ver0°£%¨£¨[/quote]
:eh:
[quote]Bij een zak chips hoort toch ook geen handleiding?
[/quote]
Bij jouw reactie wel 😀

pally · 22 september 2007 op 23:12

WB : 😆 😆

Siebe · 23 september 2007 op 00:12

Chapeau Pally.

gr
s

SIMBA · 23 september 2007 op 12:55

[quote]ver0°£%¨£¨[/quote]
Dat Vlaams wijkt toch meer af van het Nederlands dan ik dacht.

pepe · 23 september 2007 op 18:51

In de vakanties heb ik nog wel een paar pubers voor je te leen? Dan draai jij het gewoon om, werken in de tijd dat anderen vakantie verdienen:-P

Mooie column weer en ja anders dan de eerdere Pally’s

KawaSutra · 23 september 2007 op 20:19

Hé Pally, ben blij dat ik jou niet overgeslagen heb. Precies de vinger op de zere plek, je raakt een snaar en vertolkt daarbij ook nog prachtige muziek.
Helemaal goed!

pally · 23 september 2007 op 21:40

Ik wil graag jullie graag bedanken voor de vele(!)aardige en grappige reacties op mijn estafette themacolumn.

liefs pally :kus:

Nana · 24 september 2007 op 14:12

Dees zullen we Pally gewoon adopteren als erejuf?

pally · 24 september 2007 op 14:27

Lief , Dees en Nana, graag!

Mup · 7 november 2007 op 20:24

Gatver, uiensoep! Maar wel een hele mooie themacolumn. En heel veelsterkte met het geen vakantie krijgen,

Groet Mup.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder