Ze denkt na.

De dubbelheid: als ze kletsen en lachen is het contact zo innig dat er sprake lijkt van een trechter. Een door dunne randen begrensd reservoir dat nauwer wordt de diepte in. Een tunnel vormt zich richting een nieuwe ruimte, waar alles in uitmondt. Alles stroomt daarheen, wringt zich door de smalle buis om dan vrij te klateren. Grind, rijst, poeder maar vooral vloeistof móét stromen als een rivier naar een waterval, geen stroomopwaarts mogelijk; de waterval spat uiteen in het eindelijk thuiskomen, huid op huid, mond op mond, geur in geur, stem in stem. Samenvallen. Samen vállen. Met of zonder seks, als lijf maar aan lijf lijmt. Tegelijkertijd juist niet die noodzaak, lijkt het, juist door de grote innigheid. Dat is al zo’n traktatie dat de wetenschap dat beiden verlangen naar meer genoeg lijkt om het te láten, althans voor haar.

Dronkenschap verdoezelt. Elke ontmoeting is gebrandmerkt met het afscheid. Dronkenschap die zich vanaf de eerste slok naar een hoogtepunt werkt kent geen weg terug. Ná het hoogte- of liever het dieptepunt volgt er onontkoombaar de onttakeling, de kater, het kotsen, het vallen, het duizelen, het wauwelen, het lichaam maakt de uiterste grenzen kenbaar. Doordrinken kan echt niet meer. Dat eindpunt is zo alomtegenwoordig dat dat andere eindpunt erdoor aan het zicht onttrokken wordt. En dat is een doel op zich, van de drank. Om het afscheid minder pijnlijk te maken.

Ze blijft maar denken aan de woorden van een vriendin. Over de ervaring dat je met iemand in een cocon terecht komt. Één plus een veel meer dan twee. Iets wordt letterlijk voelbaar in de lucht rondom twee als ze samen zijn, iets gaat zinderen. De wereld lijkt te krimpen tot die cocon. De wereld, dat ben jij en die ander. Dat is die ander voor jou, en jij voor die ander.

Dit is waar het om gaat. De ervaring is zo overweldigend en overdonderend dat er tijdelijk geen plek is voor een andere minstens zo overdonderende ervaring. De band is al bijna teveel, op dat moment. Er is immers veruit te weinig tijd samen. En die staat in geen enkele verhouding tot de gewenste tijd, althans wat haar betreft. Met als gevolg dat ze de toebedeelde tijd zoveel mogelijk kwáliteit wil geven. Waarbij kwaliteit betekent dat elke ervaring per stuk genoten moet worden. Vermenging is meteen verminderde kwaliteit, want te grote eenheden in een daarvoor te kleine tijdsruimte krijgen zo niet de volledigheid die ze verdienen.

Uiteindelijk raken twee ervaringen tóch in elkaar verstrikt. In elkaars netten gevangen. Altijd weer die val.

Categorieën: Maatschappij

7 reacties

arta · 4 mei 2011 op 13:09

Dit is echt geweldig geschreven en absoluut de moeite waard om nog een aantal keren door te lezen om weer nieuwe lagen te ontdekken.
[quote]Samenvallen. Samen vállen. Met of zonder seks, als lijf maar aan lijf lijmt. [/quote]
=Móói!

phoebe · 4 mei 2011 op 14:20

Ik vind het heel mooi geschreven.. een mooie manier van beschrijven.. maar ik vind het misschien te ‘zweverig’. Ik kan namelijk niet steeds voor de volle 100% mijn aandacht erbij houden omdat het soms wat moeilijk leest.. maar dat is persoonlijk natuurlijk..

Mien · 4 mei 2011 op 14:21

Knappe zinspelingen en composities die stemmen tot nadenken.
Het leest als een lawine.
Onwillekeurige associaties in voor- en achternaam.

Mien

LouisP · 4 mei 2011 op 17:01

Echt hele mooie zinnen. Die vergelijking met die trechter. Echt goed. Maar ‘k voel juist door die vele euh metaforen(?) het echte gevoel minder. Ja, de vergelijkingen zijn misschien wel te duidelijk of zo. Te beeldend. Hoe het in het echt zou voelen of kunnen voelen wordt precies minder belangrijk. Ik voel wel bij het lezen dat het erg goed ‘diep’ is geschreven..

Olga · 4 mei 2011 op 17:26

Olga houdt afstand. Zodat ze begrijpt en doorgrondt. Zonder afstand gaat dat niet. Dat is wat je merkt. Denk ik.

Dees · 6 mei 2011 op 13:12

Prachtig geschreven, verslaving meer dan liefde. Lees ik. De afkick om de hoek. Schat ik. Als er twee vlinders uit een cocon komen, dan, ja wat dan? Misschien lezen we het nog eens.

Olga · 6 mei 2011 op 22:49

Spijker op zijn kop Dees. Zoals gebruikelijk:)

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder