Vlucht naar Egypte

Gepubliceerd door Mien op

Er zijn moppen die beklijven, nergens over gaan en toch alleszeggend zijn. Die persoonlijke smaak overstijgen, verbinden in gulle lach, desnoods onbegrip. Bevrijden, wringen. Contradicties in terminussen.

Behalve als ze door dezelfde oom urenlang orakelt worden op lange winteravonden. In de zomer kun je ze ontvluchten door simpelweg naar buiten te rennen. Maar in de winter zijn het soms ware martelingen. Beslagen ten ijs moet je dan komen om die ludieke saaie oom de moppenmond te snoeren.

Ik waan me dan altijd op een grote zandvlakte, in bloedhete zon, ergens in Egypte of Marokko. En wanneer het blijft knellen gooi ik hem eruit:

‘Het is geel en trekt door de woestijn?’

‘Een kudde vanille-yoghurt.’

Niemand lacht. Te absurd voor woorden.


Mien

Bewonder luidruchtig en verwonder in stilte

11 reacties

Mien · 8 november 2018 op 07:19

Waar ik aan denk?
Dit is geen inzending voor de OVDM.
Noot voor de Redactie (Arta):
Even aanpassen naar Diversen.

Nummer 22

Nummer 22 · 8 november 2018 op 08:41

Ik denk aan. een Fata Morgana, water.. benzine voor mijn jeep en verse dadels..

Mien · 8 november 2018 op 08:53

Waar ik aan denk?
Dat ik dat begrijp. Dat de benzine voor de auto is en niet om de dadels mee weg te spoelen. Tenzij je natuurlijk vuurspuwer bent. In je eigen fata morgana … 😂

Nummer 22

Nummer 22 · 8 november 2018 op 13:19

Ik denk dus aan Fata Morgana in een doorzichtig gewaad, dansend op muziek van de 4 jaargetijden of, laat het even passend zijn, Les Un et Les Autres flim, nou ja The Godfather en Turks Fruit mag ook… hoor ik daar Toets Tielemans vanuit een wolk zijn mondharmonica mij het Zen gevoel geven en de regen ? Regen…. water, water…

Nummer 22

Nummer 22 · 8 november 2018 op 13:21

Ik draaf door, denk aan een Jan Dadel ( In NL heet dat een Jan Doedel) op een dak met pakjes en deze Jan Dadel met dadels….dadels en nog meer dadels en 5 benzine bonnen. En nu ga ik even mediteren en blazen in mijn dadelzak uit Schotland.

Geef een reactie