Ik loop langs je naar de toiletten in mijn nieuwe witte zomerjurk met een voile strik achter in mijn haar en jij denkt: wauw! Toch nog maar even niet vertrekken, wat je eigenlijk van plan bent, zoals je me later vertelt. Een augustusavond in een donkerbruine danstent halverwege de 60-er jaren. Als de zweterige wat puistige jongen waar ik al een paar keer mee heb gedanst, even naar de bar gaat, zie jij je kans schoon. Schiet op me af en vraagt me ten dans. Een kop langer dan ik ben je, je danst geweldig en je hebt prachtige schoenen aan. Van die botsauto’s met brede randen. Mooier nog dan je pak met vest dat je ook goed staat. Maar die schoenen, die fascineren me. Geen glimmende punters zoals de meesten dragen, maar stoere, beetje intellectuele schoenen, sterk contrasterend met je pak. Intrigerend, interessant.
Net uitgegaan is het met mijn eerste vriendje en het liefdesverdriet koester ik als iets wat me apart maakt, me onderscheidt van de anderen. Op die leeftijd moet je je identiteit nog verzinnen.

Het bandje speelt een nummer dat ik nog steeds niet kan horen zonder een gevoel van melancholie vermengt met de hoop op iets nieuws. Jij hebt je moeilijkheden gehad, ik de mijne, daarmee zijn melodie en tekst doordrenkt en zullen dat voor mij altijd blijven. Ik ken
je achtergrond nog niet, maar neem gewoon maar aan dat het klopt. Dat gevoel moet je niet laten verstoren, zeker niet door een stomme werkelijkheid. Ongelukkig zijn vermengd met heimwee is zo’n heerlijk rotgevoel. Om je zwijmelend in te wentelen. Dat is precies wat we doen op die houten dansvloer in rokerige schemer. Later breng je me thuis in jouw oude roomkleurige Isar met roodleren voorbank, waarop we nog vaak in duistere hoekjes ‘kaart zullen lezen’. Die avond blijft het bij een kus.

Na veertig jaar kan ik de rokerige klanken, de zwoele huilerige en toch levenswijze woorden in die song nog dromen. Dan ben ik daar weer, in die danstent vol klamhandige jongens, en meisjes in zelfgenaaide zomerjurken met een boothals. Ik met mijn voile strik, jij met die botsauto-schoenen.

Jij hebt jouw moeilijkheden intussen gehad en ik de mijne, dat is zeker…

Categorieën: Thema column

Avatar

pally

Genieten van leven en mensen en natuur om mij heen. Schrijven als belangrijke drijfveer om te ordenen, te relativeren en te communiceren.

12 reacties

Avatar

arta · 29 april 2008 op 09:41

Het lied weet ik, maar wie het zong???

Wat heb je een mooi sfeerbeeld neergezet van die danstent, Pally! De zelfgenaaide jurken, de strikken, de muziek…
Enne deze:[quote] klamhandige jongens[/quote]
vind ik echt super!!

Avatar

Ma3anne · 29 april 2008 op 09:56

Het nummer en de fortuinlijke groep kan ik me nog helemaal herinneren uit die tijd. Het haalde vlinders omhoog door een sentimentele klank die erin zat.
Maar wat is in godsnaam een voile-strik? :eh:

Pally Pally toch. Er staat ergens een t waar een d moet staan! :hammer:

Avatar

Mosje · 29 april 2008 op 11:52

Haha Pally, mooi gedaan. Die laatste regel, die deed me glimlachen.
Bezocht net even de website van die jongens. Nou ja, jongens. Keurige heren op leeftijd inmiddels, ze schijnen nog op te treden.

Avatar

pally · 29 april 2008 op 17:13

Lieve Ma-3 , heel goed geraden. Maar die fout, nee, die kan ik niet ontdekken, oh toch ‘vermengd’: :oeps: :oeps:

Een voile strik is een strik die je maakte van zo’n heel dun doorschijnend sjaaltje,en die plantte je dan aan een klein paardenstaartje, wat dan een soort wrong werd zeg maar.
groet van Pally

Avatar

Anne · 29 april 2008 op 17:14

Ik tast in het duister. Die jongens? Dat kunnen er erg veel zijn. Verklap nou!

Avatar

Neuskleuter · 29 april 2008 op 17:41

Ik vind het mooi beschreven, ik leefde ook weer helemaal mee. Botsauto-schoenen… Daar wil ik een plaatje van zien! 😀

Ik heb geen idee welk nummer het is. Maar na zo’n tekst erbij wil ik het zeker even luisteren!

Avatar

Dees · 29 april 2008 op 17:52

Eigenlijk wilde ik een leuke woordspeling maken,iets met fortuinlijk ofzo, maar dat zou herhalen zijn. Mooi sfeerbeeldje en die jongens, geen idee hoe ze eruit zien, maar die tekst is er echt zo een die nog een paar dagen in het hoofd nadeunt.

(je wordt bedankt ;-))

Avatar

pepe · 29 april 2008 op 22:11

Echt heerlijk om te lezen, niet alleen deze themacolumn, maar ook de anderen.

Ik zag een Pally voor me met strik in het haar;-) mooi beeld

Avatar

Ma3anne · 29 april 2008 op 22:19

Ik geloof, dat ik het snap van die voile-strik, Pally, maar wij noemden dat gewoon een sjaaltje. Whahaha

Avatar

pally · 30 april 2008 op 16:27

Allemaal bedankt voor de reacties en het raden. Meestal goed, het was inderdaad ‘You’ve got your trouble, I’ve got mine’ van de ‘Fortunes’.

Groet van pally ( die er even een maandje tussen uit gaat)

Avatar

Grumpy-old · 1 mei 2008 op 13:15

Geweldig om te zien hoe je sommige stukken vertaal. Die klamhandige jongens en die botsautoschoen zijn echt leuke vondsten.

Greetz
Grumpy

Avatar

KawaSutra · 1 mei 2008 op 22:47

Mooi nummer en een prachtige column!

Geef een antwoord