[i]Hij rolt diagonaal het groene veld over. Tikt wit, tikt lang, haast zich de hoek om, tikt kort en tenslotte rood waarna hij stopt. Er zijn er drie in dit speelveld. Twee horen bij elkaar, de ander ook.[/i] Vroeger spijbelde ik hierom. Meestal met twee vrienden. De leraar groetend terwijl je wegliep van zijn les. Op de brommer door de stad naar het café. ’s Ochtends eerst koffie, dan bier. En het spel van twee en één. Met zijn drieën.

Later maakte ik nog eens een langdurig uitstapje naar tweeëntwintig. Elke donderdagavond want spijbelen, dat kon toen niet meer. Tweeëntwintig in plaats van twee en één. Slechts één witte, niet één maar vijftien rode en zes nog heel andere kleuren. Niet meer de hoek om maar de hoek in.

Inmiddels ben ik weer teruggekomen bij twee en één. Begonnen met twee zonder rood. Het leek eenvoudig en dat was het ook. Beide wit en vrijwel geen kans om elkaar te missen. Elke nieuwe wedstrijd weer eentje gewonnen. Maar zoals het zich nu aan laat zien komt er eind dit jaar die derde bij, die rode. Hoewel minder eenvoudig, zal het spel er dan wel spannender van worden. Twee horen er dan bij elkaar, maar de ander óók.

Met twee over rood in het vooruitzicht denk ik nog wel eens terug aan die tweeëntwintig. Het lijkt daar gemakkelijker vanaf hier weet je? Er is meer te doen, het speelveld is groter, veelkleuriger en er is altijd de mogelijkheid om in een hoek weg te duiken.

Toch is dat idee van vrijheid minder aantrekkelijk dan het lijkt. Want daar zijn er vijftien rode en hier straks maar één. In zo’n hoek zal er altijd wel eentje zijn die je daar weet te vinden. Of je wordt gewoonweg teruggezet, net zoals tussen de vier banden waar ik me nu bevind. Bovendien, daar ben ik als witte maar alleen maar hier samen met die andere.

Het vilt bij de buren is niet groener. Die vier open banden zijn slechts schijn. En hier in mijn carambole? Tja, soms kunnen de huwelijksbanden wel eens knellen.

Categorieën: Thema column

12 reacties

Avatar

arta · 14 juni 2007 op 09:30

Jee, wat ben jij creatief met de opdracht omgegaan!
Leuk!
🙂

Avatar

Ma3anne · 14 juni 2007 op 10:06

Wat knap aangepakt, Siebe!
De laatste zin lijkt eerst even uit de lucht te komen vallen, maar maakt het verhaal tot een duidelijke metafoor.
Over mijn laatste zin heb ik even moeten nadenken. 😀

Avatar

senahponex · 14 juni 2007 op 11:38

[quote]Vroeger spijbelde ik hierom[/quote]

Zo zie je maar hoe een balletje kan rollen, maar het maakt niet uit zolang je de keu maar goed hanteert.

:wave:

Avatar

SIMBA · 14 juni 2007 op 11:47

Ik vond het een zeer moeilijke opdracht, super hoe je het aangepakt hebt!

Avatar

Mosje · 14 juni 2007 op 13:03

Petje af Siebe. Je hebt een mooi stukje geschreven in een richting die ik absoluut niet verwacht had, maar dan ook absoluut niet. Heel erg creatief, mijn complimenten.

Avatar

Mup · 14 juni 2007 op 15:39

Wauw! Ijzersterk,

Groet Mup

Avatar

KawaSutra · 14 juni 2007 op 16:30

Heel knap uitgevoerd Siebe, deze onmogelijke opdracht van Mosje. Alsof je een cryptogram hebt opgelost.

Avatar

Siebe · 14 juni 2007 op 20:28

Mensen,

Dank voor reacties! Op een andere plek had ik al gezegd dat ik het moeilijk vond met zo’n vaste slotzin. Een Mosje-grapje zullen we maar zeggen. Fijn dat jullie deze poging om daar een mouw aan te passen kunnen waarderen.

@Mosje; een richting die je absoluut niet had verwacht? Dan ben ik in mijn opzet geslaagd. Ik was namelijk koste wat kost van plan om [i]niet[/i] door de door jou wijd open gezette deur te gaan. Ik heb in ieder geval weer eens gemerkt hoe leuk het is om op een andere manier dan ‘normaal’ een stukje te schrijven. Dat is een prettige ervaring waarvoor dank. Potje snooker doen als we toch eens een biertje gaan drinken? 😉

Het woord in dit genre is nu aan CJvZ.

Groet!

S.

Avatar

WritersBlocq · 14 juni 2007 op 21:16

Zo, hier lusten de honden wel brood van. Knap gedaan! Deze zin, daar struikelde ik wel over ‘maar’ al met al onwijs knap gedaan.

[quote]Bovendien, daar ben ik als witte maar alleen maar hier samen met die andere.
[/quote]
Ciao Pau

Avatar

Trukie · 14 juni 2007 op 23:26

Caramba de carambole. Lampje.
Creatief opgelost.
Je bent ook voor geen gat te vangen.
Je hebt ballen.

Avatar

KawaSutra · 15 juni 2007 op 00:33

@WB:

Lees:
Bovendien, daar ben ik als witte maar alleen, maar hier samen met die andere.

Verdient niet de schoonheidsprijs maar er is uit te komen. 😀

Avatar

pepe · 15 juni 2007 op 20:11

Hij is echt heel gaafgoed!!

Jij krijgt vast het stokje weer terug van CJvZ 😉

Ik hoop je je nu weer vaker laat lezen.

Geef een antwoord