“Blijf potverdomme met je poten van mijn dochter af! Je kunt wel miljonair zijn, maar dat wil niet zeggen dat je je alles maar kunt permitteren!” Ik sta te razen als een gek en het feest valt compleet stil. De ‘heer’ die door mij wordt aangesproken staat te wankelen op zijn benen. Niet omdat hij van mij schrikt, maar omdat hij net als zovele anderen flink boven zijn theewater is. De ceremoniemeester – een dikke, schnabbelende Amsterdamse wijkagent – posteert zich in zijn volle omvang naast me: “Wat is hier aan de hand?”
“Zeg ik toch! Die vent kan zijn handen niet thuishouden!”
Mijn dochter staat er bedremmeld bij, maar ik zie pretlichtjes in haar ogen.

We bevinden ons op een feest waar de upper ten van het rijkste dorp van Nederland in groten getale aanwezig is. De kale kak domineert het feest, terwijl de arme tak van de familie al snel min of meer gedegradeerd wordt tot een figurantengroep tussen de coulissen. Wij bouwen ons eigen feestje met het personeel van ‘meneer’ in het paviljoen naast de vijver vol levensgrote steuren. De ‘hoge’ gasten hebben zich het gebied rond het Griekse zwembad toegeëigend, waar ze hun kelen vol hete aardappelen blussen met dure champagnes, wijnen en whisky’s. Op het gazon bevindt zich een groep van ongedefineerde golf- en tennispartners met aanhang.
Obers vliegen af en aan met kaviaar, sushi, en meer oneetbaar spul. Ik snak naar een stokbroodje kruidenboter of een blokje kaas.

Naargelang de tijd verstrijkt en de alcoholische dranken hun werk doen, begint het gezelschap zich enigszins te vermengen. Zo loop ik met mijn bloedmooie jonge dochter langs het zwembad, omdat ik niet voor niets mijn badpak heb meegnomen en even wil voelen of het water een beetje op temperatuur is. Terwijl ik gehurkt bij het water zit, zie ik eerder genoemde meesmuil mijn dochter bij haar borsten pakken. Niet te geloven! Ze schrikt en komt naar me toe en ik begin dus te schreeuwen.
“Mam, rustig nou,” pakt ze me bij mijn arm en neemt me mee naar een stille plek bij een tuinhuisje. De agent loopt met ons mee en zegt: “Je hebt groot gelijk. Dat had ie mij ook niet moeten flikken, die kwal.” De kwal kiest eieren voor zijn geld en laat zich door zijn te jonge vriendin naar zijn Mustang cabrio brengen. Toch wel zichtbaar geshockeerd dat hij openlijk voor gek is gezet, verlaat hij het feest.

De stilte ebt weg en de gasten gaan weer verder waar ze gebleven waren. Ik ben intussen de adrenalinestoot nog niet helemaal te boven en besluit om meteen maar van het zwembad gebruik te maken. Het ligt daar zo mooi te wezen met al die lampen onder water. Mijn dochter voelt er ook wel voor, ze wil deze kans niet laten lopen.
De gastvrouw begeleidt ons naar een heuse tuinomkleedruimte met douches en al en geeft ons beiden een chique badjas en –handdoek. Niemand let meer op ons.

Omgekleed en wel betreden we weer de feestruimte en tussen de lallende miljonairs laat ik wulps mijn badjas zakken aan de rand van het zwembad en begeef me naar de duikplank. Mijn dochter fluistert: “Mam, niet doen hè!” Ze kent me.

Ik neem een aanloop en mik op de oever waar de vervelendste mensen staan.
“Bommetjuuuuuuh!”
Het resultaat is verbluffend. Druipende avondjurken en black ties alom. Dat zullen nooit meer mijn beste vrienden worden. Mijn dochter en de agent gierend van het lachen bij de duikplank.
Ik doe of mijn neus bloedt en trek mijn baantjes door het heerlijke lauwe water in het feeëriek verlichte bad en ik kom weer helemaal bij. Kale kak, dronken mensen en grijpgrage mannen; ik heb er zo’n godgloeiende hekel aan.
Mijn dochter komt naast me zwemmen: “Mam, een beetje gestoord ben je wel, hoor, maar wel lief dat je het voor me opnam, al stond je compleet voor gek.”
Ik geef haar een knipoog, terwijl ik rustig doorzwem en vertrouw haar toe: “Meid, wie aan jou komt, komt aan mij. Wat kan mij het bommen.”


23 reacties

Louise · 9 september 2005 op 07:26

:laugh:
Klassewijf!! 😀

pepe · 9 september 2005 op 07:46

Geweldig 😀 Ma3 ik zag het je allemaal doen.

Het volgende klonk mij wel enigszins bekent:
“Mam, niet doen hè!”

Kees Schilder · 9 september 2005 op 07:46

Je beste!! tot nu toe. Zo jammer dat ik dat niet gezien heb 😀

Wright · 9 september 2005 op 07:59

Tja, als dit geen humor is.. :laugh: :laugh:
[quote]“Bommetjuuuuuuh!”[/quote]
Als we Breukelen maar kunnen vinden, onder aanvoering van dit ongeleidt projectiel! :dunno:

champagne · 9 september 2005 op 08:14

Heerlijke column, deze! 😀
Ow, wat had ik dat graag gezien!En dochter? Wees maar erg trots op zo’n kanjer van een moeder!

Dees · 9 september 2005 op 09:08

Wat heeeeeeeeeeeeeeeeerlijk om te doen. Echt zalig. Ik zit hier helemaal van te genieten op de vroege ochtend 😀

Geertje · 9 september 2005 op 09:35

[quote]De ‘heer’ die door mij wordt aangesproken staat te wankelen op zijn benen.[/quote]

Sterke benen die de weelde kunnen dragen. 😛

Genoten van je column en je bom-mel-ding. 🙂

Eddy Kielema · 9 september 2005 op 09:59

Prachtige column!

klungel · 9 september 2005 op 10:05

Ge-wel-dig!

😀

Fred · 9 september 2005 op 11:01

Tja als je houvast nodig hebt moet je je vastgrijpen lijkt me logisch. Die dingen steken namelijk altijd uit en is makkelijk pakken.
Maar mooi geschreven Juf

prikkels · 9 september 2005 op 11:58

Een heerlijke column en op oh zo leuke wijze wraak genomen. Maar eh, als je zo’n gloeiende hekel hebt aan dat kale kak gedoe, wat deden jullie er dan in godsnaam?

melady · 9 september 2005 op 12:00

GEWELDIG!

Ma3anne · 9 september 2005 op 12:28

Lekker deze reacties en gelukkig niemand die zegt dat zoiets niet kan. Ik mag jullie wel. 😀

@Kees: Als er weer zo’n feest is, mag je mee hoor, mits je mee komt rellen! (Geldt ook voor Dees!)

@Peep: Wij hebben niet voor niets verstandige dochters gekregen. 😉

@Wright: Ik word enkel een ongeleid projectiel als iemand mijn kids te na komt. Dus wees niet bezorgd: wij komen in Breukelen!

@Fred: Hoe begroet jij morgen? Met of zonder houvast?

@Prikkels: We wisten van tevoren niet wie de andere gasten zouden zijn. We waren gewoon uitgenodigd op een feest van een nicht die 50 werd.

Trukie · 9 september 2005 op 12:41

[quote]Het resultaat is verbluffend. Druipende avondjurken en black ties alom.[/quote]

En zo hoort het ook. Op een sjiek feest, ga je sjiek gekleed te water. 😉

Dat was dus het verhaal wat hier over de IJssel zoemde. Jij was die bading beauty 😛

Heerlijke humorvolle column Ma3anne.

WritersBlocq · 9 september 2005 op 15:57

[quote]Lekker deze reacties en gelukkig niemand die zegt dat zoiets niet kan. [/quote] Zoiets kan niet. Zoiets moet! [quote]Ik mag jullie wel.[/quote] Ik jullie ook 😀

Troy · 9 september 2005 op 18:01

Wat een geweldige actie Ma3!! 😀 Zoiets zie ik mijn moeder nog niet doen. Je dochter mag trots zijn op zo’n moeder. Geweldige column. Ennuh…was dat feestjes heel toevallig in Rosendael? Bleg.

Grt Troy

Ma3anne · 9 september 2005 op 18:09

@Troy: Je zit er ongeveer een kilometer naast wat plaats betreft en de spelling klopt ook net niet helemaal, maar je mag door naar de volgende ronde. 😀

Li · 9 september 2005 op 18:31

Ik kreeg vandaag een kaart uit de Achterhoek. Linksonder zag ik iets op een bezemsteel vliegen. Kan het zijn dat het twee druipende giechelende heksjes waren?

Heel even dacht ik dat je die kakbal in het zwembad zou smijten. Maar dit is nog veel leuker. 😀

Li

KawaSutra · 9 september 2005 op 21:02

[quote]Druipende avondjurken en black ties alom.[/quote]
En daarna is de kouwe kak afgedropen?

Geweldig beschreven.

sally · 9 september 2005 op 23:41

Erg grappige column ma3anne.
Maar de “beste”wil ik niet zeggen want dat zou betekenen dat al je andere columns een stuk minder zijn. En er is niets minder waar.
Tot morgen!
groet
Sally

KingArthur · 10 september 2005 op 01:31

Geen kaviaar hier. Wel een blokje kaas, dus dat scheelt alweer. Ook geen zwembad maar wel vuur.

?, ik geloof dat ik je nog maar even te vriend hou voordat…

bert · 12 september 2005 op 09:46

Schitterende column. Wat ik alleen nog niet begrijp is hoe jouw dochter en jij op zo’n kakfeest verzeild zijn geraakt. 😀 😀

viking · 12 september 2005 op 10:50

Hahahahaaaa. Wijf met kloten!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder