‘Voorlopig hoeven we het niet meer over het Nederlands elftal te hebben. We kunnen ons nu gaan focussen op de landen die zich wel gekwalificeerd hebben voor het Europees Kampioenschap. Wat vond je van Oostenrijk?’
‘Tja. Oostenrijk heeft de kwalificatie met glans doorstaan en zich al heel vroeg geplaatst.’
‘Wat wil je daarmee zeggen?’
‘Niet meer dan dat het geen prutsers zijn. Ze hebben in hun kwalificatie niet verloren en maar één keer gelijk gespeeld, tegen Zweden. En die kunnen toch leuk voetballen.’
‘En dus?’
‘Dus moeten we het toch nog even over Oranje hebben.’
‘Oké, wat wil je met ons delen over Oranje?’
‘We hebben zojuist gewonnen van Oostenrijk en daarvoor ook al van Polen.’
‘Het gaat inderdaad de goede kant op. Kun je zeggen dat het lek boven is?’
‘Dat is zo’n cliché, ik probeer clichés te vermijden. Ik zou het liever over een wederopstanding hebben.’
‘Een wederopstanding? Durf je het al aan om het zo te noemen?’
‘Ja, waarom niet? We hebben niet meer verloren sinds de oefenwedstrijd tegen Frankrijk in maart. De enige reden dat die wedstrijd de geschiedenisboeken in gaat, is vanwege Cruijff.’
‘Het eerbetoon aan Johan was inderdaad indrukwekkend.’
‘Daarna is het alleen maar beter geworden.’
‘Die wedstrijd was dus een afscheid, op weg naar een nieuw begin?’
‘Zo zou je het kunnen zeggen, inderdaad. Laten we er niet over liegen, de gemiste kwalificatie was natuurlijk een drama, met als dieptepunt die laatste verloren thuiswedstrijd tegen Tsjechië. Die wedstrijd mag je niet verliezen, die moet je gewoon winnen.’
‘Inderdaad.’
‘Daarna begon de oefencampagne. Het ging nergens om, maar het was nog steeds een drama. En toen stierf Johan Cruijff.’
‘Ja, op 24 maart.’
‘Ja, en op 26 maart speelden we die verloren wedstrijd tegen Frankrijk. Daar begon de wederopstanding van het Nederlands elftal. En nu zijn we weer helemaal terug en klaar voor de WK-kwalificatie. Alles is in gereedheid gebracht om ons de grootste te laten worden. Let op mijn woorden, over twee jaar worden wij in Rusland wereldkampioen.’
‘Zo, een pittige uitspraak. We gaan nu eerst naar de reclame, daarna kijken we vooruit naar het Europees Kampioenschap dat vrijdag begint. Tot zo!’
Lianne
Ik ben een enthousiast schrijfster van fictie. Voel me nog beginnend, schrijf korte verhalen in allerlei genres, maar altijd met aandacht voor de mens achter het verhaal. liannehartman.wordpress.com

4 reacties
Mien · 7 juni 2016 op 14:06
Een standbeeld voor de gevallenen mocht het waarheid worden. Leuke bespiegeling, deze primer. Nu eerst weer even beter presteren in de primer league.
NicoleS · 7 juni 2016 op 14:48
Zou leuk zijn?
van Gellekom · 7 juni 2016 op 16:34
Erg leuk geschreven maar uitkijken naar voetbal? Nou, nee. Net zo min als ik uitkijk naar twee dammers op de middenstip van een groot stadion gevuld met 80.000 toeschouwers. Het zijn beide waanzinnige gebeurtenissen.
Meralixe · 25 juni 2016 op 07:16
Vrouwen en voetbal?
Toch niet onaardig geschreven.
Uiteraard denk ik nu aan ‘mijn’ Rode Duivels die het van de daken schreeuwden dat ze Europees kampioen gingen worden. Nu, drie slechte matchen verder en met de bibber op het lijf voor Hongarije zijn ze nog steeds op de goede weg.