Gewone mensen zijn onmisbaar. De maatschappij kan niet zonder ze. Mensen die gewoon doen en gewoon zijn. Voor wie het gewone vanzelfsprekend is en omgekeerd. Mensen die gewoon doen wat van ze gevraagd wordt. Meestal is het niet eens nodig ze iets te vragen. Ze doen uit zichzelf al wat van ze verwacht wordt. Om geen andere reden dan omdat het zo hoort, omdat het nu eenmaal gewoon is. ‘Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’ is hun motto. Gek is wel het laatste dat gewone mensen willen zijn. Oh ja, sommige gewone mensen doen wel eens gek, maar dan in georganiseerd verband. Keertje bungeejumpen, parachutespringen. Keertje karaoke, keertje net als vroeger toen ze jong waren dansen op disco in gekke glitterkleren. Tussen andere mensen die precies hetzelfde doen. En de volgende ochtend zitten ze weer met hun gewone opvattingen en smaak, in hun gewone stemming, met hun gewone doordeweekse gedachten en in hun gewone kleren op hun gewone plek gewoon op hun werk. En zo moet het ook. Het is zelden goed nieuws als gewone mensen echt gek gaan doen. Brave huisvaders worden voetbalvandalen, doodnormale kinderen worden straatschoffies, straatschoffies worden lid van jeugdbendes. Geef gewone mensen wapens en een zaak om voor te vechten en ze maken elkaar zonder nadenken af. Voor gewone mensen klopt het: Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg.

Voor gewone mensen is gewoon zijn de gewoonste zaak van de wereld. Sterker nog, gewoon zijn beschouwen ze als het hoogst haalbare. Dat verwachten ze ook van een ander. Zich bijvoorbeeld bij een bepaalde gelegenheid gewoon te kleden zoals het hoort. Van iemand die zich kleedt zoals het hoort kan je namelijk verwachten dat hij zich ook verder gedraagt zoals het hoort. En denkt zoals het hoort. En dus waarschijnlijk een gewoon iemand is. Dat is geruststellend. Van zo iemand kan je op aan, hij zal je niet voor verrassingen stellen. Gewone mensen voelen zich zelfs een beetje geschoffeerd door mensen voor wie gewoon doen helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Wat goed genoeg is voor gewone mensen moet goed genoeg zijn voor iedereen, of niet soms?

Het diepgewortelde wantrouwen tegen alles dat niet gewoon is zit er al vroeg in. Gewone mensen zijn begonnen als gewone kinderen. Gewone kinderen hebben al een fijne neus voor alles dat niet gewoon is. In de eerste plaats voor ongewone dingen aan de buitenkant van mensen zoals flaporen, brillen of raar haar. Maar ook al voor ongewoon gedrag. Sommige kinderen zijn nu eenmaal anders, eigenwijs, raar en dus niet gewoon. De strijd van gewoon tegen ongewoon begint al op het schoolplein, soms met harde middelen, pesten bijvoorbeeld. En die strijd gaat door als de kinderen groot geworden zijn, de gewone en de niet zo gewone.

Van iets waar met hand en tand voor wordt gestreden zou je verwachten dat het iets heel bijzonders, iets heel waardevols is. Maar gewoon is niet nieuw, opvallend, interessant of baanbrekend. En ook niet uitdagend, prikkelend, creatief of spannend. Gewoon is eigenlijk alleen maar gewoon. Gewoon heeft niets mee, het is het sufferdje van de klas. Daar kies je niet voor dus het zou wel eens aan het de opvoeding kunnen liggen. Of zou het in de genen zitten?

Categorieën: Maatschappij

16 reacties

Avatar

Anima · 6 oktober 2004 op 20:47

[quote]Sterker nog, gewoon zijn beschouwen ze als het hoogst haalbare. Dat verwachten ze ook van een ander. Zich bijvoorbeeld bij een bepaalde gelegenheid gewoon te kleden zoals het hoort. Van iemand die zich kleedt zoals het hoort kan je namelijk verwachten dat hij zich ook verder gedraagt zoals het hoort. En denkt zoals het hoort. [/quote]

Hm, graag meer van dit soort wakkerschuddende columns Maurits.

(Spontane associatie met dank aan mijn oud-leraar Engels die net iets minder gewoon was dan de rest: http://www.poets.org/poems/poems.cfm?prmID=1395)

Groeten,
Anima.

Avatar

Anima · 6 oktober 2004 op 20:51

Sorry, die link is niet wat hij zou moeten zijn. Nou ja, daar ‘ter plaatse’ zoeken naar ‘The unknown citizen’ van W.H. Auden brengt je er ook wel.

Nogmaals groeten.

Avatar

Raindog · 6 oktober 2004 op 20:59

Ik vind dit een bijzonder mooie column Maurits. Op subtiele wijze maak je de contouren van een cirkel zichtbaar. Maar eenmaal rond en bij het einde aangekomen, sta ik meteen weer aan het begin van de gedachte over wat nu eigenlijk gewoon is of zou moeten zijn, terwijl ik er tegelijkertijd niet aan moet denken dat er ooit nog eens een dag komt waarop we het ongewone, het bijzondere, als gewoon gaan beschouwen.

Ongewoon mooi gewoon…….

Avatar

Mup · 6 oktober 2004 op 21:01

[quote]Maar gewoon is niet nieuw, opvallend, interessant of baanbrekend. En ook niet uitdagend, prikkelend, creatief of spannend. Gewoon is eigenlijk alleen maar gewoon[/quote]

Ben het niet helemaal met je eens, daar zal ik dan wel te gewoon voor zijn. Ik merk vaker dat in de maatschappij dingen gewoon vinden, zoals homosexualiteit bijvoorbeeld, en dat bespreken met je kinderen helaas niet als erg gewoon gevonden wordt,

Groet Mup.

Avatar

ignatius · 6 oktober 2004 op 21:35

Hmmm, Beetje gewoontjes deze column. Geintje, Sterke column! (of is dat ook gewoon?)

Wat is gewoon? Wie/wat bepaald dat? Om het gewone te kunnen definiëren c.q. achterhalen zul je op zoek moeten naar het ongewone. Dat betekent dat je van het ongewone een beeld, kader hebt hetgeen weer impliceert dat dat gewoon is. Dus het ongewone is of wordt dan gewoon en het gewone is/wordt ongewoon. Wat is dan (on)gewoon?

Avatar

Maurits · 6 oktober 2004 op 22:09

[quote]Hm, graag meer van dit soort wakkerschuddende columns Maurits.[/quote]
Ik doe altijd mijn best.
[quote]Ik merk vaker dat in de maatschappij dingen gewoon vinden, zoals homosexualiteit bijvoorbeeld, en dat bespreken met je kinderen helaas niet als erg gewoon gevonden wordt,[/quote]
Misschien moeten we gewoon af van het plakken van de labeltjes gewoon en ongewoon
[quote]terwijl ik er tegelijkertijd niet aan moet denken dat er ooit nog eens een dag komt waarop we het ongewone, het bijzondere, als gewoon gaan beschouwen.[/quote]
Maar minder erg dan het niet bijzondere als gewoon en maatgevend te beschouwen.
[quote]Wat is gewoon? Wie/wat bepaald dat[/quote]
Moet je dat wel willen bepalen?

Avatar

Bakema_NL · 6 oktober 2004 op 23:39

Geinige column.
Wat voor de een gewoon is is dat voor de ander niet, beetje rekbaar begrip dus.

Avatar

melady · 7 oktober 2004 op 00:00

Maurits,
Gewoon een leuke column…
Het woordje gewoon gebruik je ongewoon vaak.

‘Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’

Gewoon Melady 🙂

Avatar

sally · 7 oktober 2004 op 11:19

Ik vind `m ijzersterk!!
Hoe vaak zeggen wij niet tegen elkaar: Zijn wij nou de enigen die “gewoon” zijn?
Ik denk dat er geen één “gewoon” mens rond loopt.
Allemaal uniek met hun eigen eigenaardigheden.
Soms uiterlijk heel gewoon. Maar o wee, als je verder kijkt achter die mens…
Heel mooie column.
Eenvoudig sterk!
groeten Sally

Avatar

Floor Janse · 7 oktober 2004 op 18:19

Als het waar is dat er geen twee mensen hetzelfde zijn dan zullen al die mensen, hoe gewoon ze ook allen zijn, toch ook redelijk apart kunnen blijven. Ga eens op een terrasje zitten en zie hoe ongewoon gewoon kan zijn !

Avatar

Dees · 7 oktober 2004 op 20:43

Op de een of andere manier moet ik tijdens het lezen van deze column aan dat versje over de Bibelebonse berg denken. Die met Bibelebonse mensen, kinderen, pap, nap, etc.

Ik zie ze niet zo vaak, die gewone mensen. Maar heb je column wel met plezier gelezen.

Avatar

pepe · 7 oktober 2004 op 21:00

Gewoon niks aan toe te voegen of op aan te merken.

Erg leuk om te lezen en om weer eens na te denken hoe gewoon gewoon nu uiteindelijk is.

Avatar

Maurits · 7 oktober 2004 op 21:02

[quote]Op de een of andere manier moet ik tijdens het lezen van deze column aan dat versje over de Bibelebonse berg denken. Die met Bibelebonse mensen, kinderen, pap, nap, etc.[/quote]
Hoi Desaparecida, Wat je zegt klopt helemaal. Degene die dat versje gemaakt heeft bedoelde ongetwijfeld hetzelfde als ik. Ik heb dat versje als kind leren kennen en toen snapte ik eigenlijk de dubbele bodem niet.

[quote]Ik zie ze niet zo vaak, die gewone mensen. [/quote]
Ik heb eigenlijk een beetje gesmokkeld met de betekenis van de term ‘gewone mensen’ De column gaat natuurlijk over mensen die hun eigen opvattingen over ‘hoe het hoort’ als maatgevend beschouwen, ook voor anderen. Bijna niemand is daar vrij van. Zelfs ik niet moet ik toegeven. Om het voorbeeld uit de column te nemen: het zijn de mensen die bepalen hoe je geacht wordt je te kleden.

Avatar

Ma3anne · 8 oktober 2004 op 08:11

Hoe meer je anderen als gewoon bestempelt, des te meer creëer je de illusie dat je zelf uniek bent. Maar tegelijkertijd is het veilig om jezelf als ‘gewoon’ te bestempelen en alles wat van jou en jouw meningen afwijkt als ‘gek’ te bestempelen. Niets tegenstrijdigers in de mens dan het gevecht tussen gewoon willen zijn en uniek willen zijn.

Leuk thema om over na te denken.

Avatar

Maurits · 8 oktober 2004 op 11:21

[quote]Niets tegenstrijdigers in de mens dan het gevecht tussen gewoon willen zijn en uniek willen zijn[/quote]
Dat interne gevecht wordt wel beslist. Het gewone ontstaat als er maar genoeg mensen zijn voor wie geldt dat hun interne gevecht is gewonnen door de wil gewoon te willen zijn. En die zijn er zat. Dus moeten mensen die ‘anders’ zijn altijd een beetje opboksen tegen de druk van het gewone.

Avatar

Louise · 8 oktober 2004 op 13:28

Goed stuk en eentje om over na te denken. Dat deed ik dus en ik vroeg me dan ook af of ik gewone mensen kende.
Het kan twee kanten op: ik ken er een heleboel of ik ken er geen één…

Geef een reactie