Ze moest kiezen.
Dertien jaar en al in de rechtszaal.
Vader of moeder?
In Duitsland bij haar moeder voelt ze zich niet happy.
En dat is zacht gezegd. Mama kan dochterlief niet aan.
Er wordt veel geschreeuwd, geslagen, gestraft .
Haar `nieuwe` vader zegt weinig want hij heeft geen vat op zijn geliefde. Papa, sympathieke vent, beroepsmilitair.
Duimt, met dichtgeknepen ogen.
Z`n hart schreeuwt:” God, laat mij m`n dochter meenemen.”
En Maaike verteld…
Ze weet wat ze zegt.
Dapper kind. Zonder té veel emotie weet ze haarfijn uit de doeken te doen wat ze al die jaren heeft doorstaan.
“Ik wil zó graag met mijn vader mee naar Holland”,eindigt ze haar relaas.

Een dertien jarig meisje steekt haar kleine handje naar me uit. Mager ding. Mooi gezichtje. Lang zwart haar en ze tovert een prachtige rij tanden tevoorschijn als ze breeduit lacht.
“Dit is Maaike”introduceert onze veertien jarige Nick haar.
Mijn hart smelt.

We ontvangen haar met open armen.
Thuis wast ze, kookt en poetst. Samen met haar vader, voor zover aanwezig .
Kleine Maaike bivakkeert veel bij ons. We zien haar opgroeien als een dochter.

Ze zijn veel te jong, al veel te veel bij elkaar.
Maar, we zien wel waar het schip strandt, zeggen we veelbetekenend tegen elkaar.

Het kleine mager ding wordt een pronte, mooie, charmante jonge dame. Er zijn mensen die haar een felle kattenkop vinden.
Ik noem het een `pittig`ding. Ze vecht voor haar zaak.Gaat voor een groot deel haar eigen gang en wil van geen mens afhankelijk zijn .
Niemand krijgt een spelt tussen hun liefde.
Nick en Maaike, al zeven jaar bij elkaar.
Binnenkort zijn ze klaar met hun studie optiek.
En ik ben apentrots op ze.
Samen runnen we de winkel.
Mijn kleine zigeunerinnetje.
Ik zou haar voor geen goud meer willen missen.

Categorieën: Liefde

11 reacties

sally · 4 november 2004 op 20:14

[quote]spelt[/quote]Met een d natuurlijk.
is misgegaan met de spellingscontrole. te snel gereageerd.
groet, Sally

Mup · 4 november 2004 op 21:11

Lekker om weer effe met een ‘echte-liefde-verhaal’ mee te zwijmelen,

Groet Mup.

Dinah · 4 november 2004 op 22:03

Lekker weer even een “leuk” verhaal na alle hecktiek van de afgelopen dagen.
Ik hoop dat Nick en Maaike nog vele jaren zo doorgaan en Sal geniet ervan! 😉

Li · 4 november 2004 op 22:36

Wat een heerlijke column Sally. De trots en genegenheid straalt er vanaf. En dan valt een verkeerd d-tje of t-jte helemaal niet op.

Li

ignatius · 5 november 2004 op 00:10

Op 13-jarige leeftijd (moeten) kiezen voor één van beide ouders. Een kind dat een verstrekkend besluit moet nemen over haar toekomst én die van een ander. Pffff…
Ondanks de gelukkige afloop ergens een triest verhaal.

Ma3anne · 5 november 2004 op 07:31

Een jaar lang heb ik in angst gezeten, toen mijn destijds elfjarige zoon me ‘dreigde’, dat ie bij papa zou gaan wonen, als ie 12 was. De eerste puberteitsverschijnselen. Helaas viel er voor hem niks te kiezen, want zijn vader verdween met de noorderzon. De vraag blijft, of ie de goede keuze zou hebben gemaakt en of een twaalfjarige die vrijheid van keuze zou moeten hebben.

Blij, dat de keuze van jouw zigeunerinnetje zo goed is uitgepakt, Sally. Mooi, zoals je je liefde voor dit meisje beschrijft.

Kees Schilder · 5 november 2004 op 07:32

Ja, na al die slachtrituelen en haattoename is deze column een must voor de ziel.
dank je Sally

WritersBlocq · 5 november 2004 op 10:03

Geweldig Sally, recht uit het hart kwam het in het mijne.

R@@F · 5 november 2004 op 10:17

TOP!!!!

R@@F

Mar · 5 november 2004 op 11:45

Spelling? Las ik helemaal overheen.
Top.

Mar

viking · 6 november 2004 op 18:54

Kworderzentimentaalvan…

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder