Van luier naar sluier terug in de luier

“Dag tante Stijn, daar ben ik weer.”
“Moet ik U kennen?”
“Sally, dat weet U toch wel. Hoe is het? Nog bezoek gehad van de week?”
“Niemand. Er komt hier nooit iemand.”
“Jawel toch, hier in het dagboekje staan elke dag namen van mensen die geweest zijn. En elke dag komt er ook één van uw kinderen zie ik.”
“Heb ik kinderen dan?”

Het gat van de deur

“Bekend gat,” mijmer ik, “schoenmaat tweeënveertig.” Het gapende gat in de slaapkamerdeur bezorgt me een onaangenaam gevoel.
Het doet me denken aan het gat van Hester, een kennis die me ooit wees op de beschadiging in háár slaapkamerdeur, om de agressie te bewijzen van haar, inmiddels ex-man.

Als God voor ons is…

Ze zit in haar hoekje van de gemeenschapsruimte aan de ronde tafel.
Op haar schoot het boek van Jan Siebelink: Knielen op een bed violen.
Ze wijst me een passage aan. Ik lees en huiver.
De diepgelovige vader van een straatarm veenarbeidersgezin betrapt zesjarige zoon Hans op het stelen van de pen van de meester.

Ik vind je lief

“Ik vind je lief.”
Voor hém zou ik die vier woorden, zonder aarzeling, nog eens op het elektriciteitshuisje achter het theater kalken. Ik geniet van de theatervorm waarmee het schrijversfestival in ons stadje geopend wordt. Plichtsgetrouw zit ik hier naast mijn man, die als “Eerste burger” beroepsmatig present is.

Bedorvennstront met botshelm

Onlangs waren we een weekend te gast in een Belgische badplaats genaamd: De Panne.
Onze gastheren, twee broers, bestieren samen een horecagelegenheid.
Hoewel de heren hun best deden ónze taal te spreken, hebben wij ons kostelijk vermaakt om de Vlaamse woorden, waar ze zo snel geen Hollands woord voor konden bedenken.

Liever als lepeltjes in de kist

Ondanks perfecte speeches en een, met zorg uitgekozen muziekje, vond ik de crematie maar een doodse aangelegenheid. Ik miste de mijmeringen bij de kerkorgelmuziek en aan de rand van het graf, onder broederlijk gesnik, de belofte van de predikant om onze geliefde ooit weer te ontmoeten in het hiernamaals. Ik kreeg meer een `opgeruimd staat netjes`gevoel.

Valentinoski

Ach, mijn dromertje, vervult van liefde voor Igor.
Aan de keukentafel, onder het genot van een kop thee maakt ze me deelgenoot van haar diepste gevoelens voor deze, uit Rusland afkomstige medescholier die overigens drie klassen hoger zit als zij. Hij heeft een kluisje nét boven die van haar. Toeval bestaat niet.`Vandaag is hij wel vijf keer bij z`n kluisje geweest` meldt ze enthousiast.

Spermadonor of vader

Een gezellige zondagmiddag. Drankje, chipje en een ouderwets potje monopolie aan de keukentafel met z`n allen. De stemming zit er goed in. De deurbel gaat en ik sta als meest nieuwsgierige op, om te kijken wie ons met een bezoek vereerd.
Vragend kijk ik de jongeman van in de twintig aan. Mij onbekend, maar toch ervaar ik een schok van herkenning. Daar staat mijn man, zoals ik hem twintig jaar geleden ontmoette.

Tweede keus?

“Ach,” zegt de man, “het is niet de liefde van m`n leven, maar wel een best wijf”
Ongelofelijk om zo openlijk kenbaar maken dat het maar behelpen is.
Het doet me vermoeden dat dit voor z`n vriendin ook geen heimelijke gevoelens zijn .
Ik zou nóóit tweede keus willen zijn voor een man. Ik wil de liefde van z`n leven zijn.
Dan ineens die twijfel. Wie zegt eigenlijk dat ík dé grote liefde ben?

Vuurvlinders

“Ooit nog eens ouderwets de vlinders in m`n lijf voelen, héérlijk lijkt me dat” fluistert ze over de tafel.
Ik luister lichtelijk verbaasd naar de openhartigheid van de vrouw tegenover me. “Martin is een schat, ik zou hem voor geen goud willen missen natuurlijk, maar het is natuurlijk niet te vergelijken met de hartstocht van 25 jaar geleden.” Een beetje tipsy zit ze te sjansen met de krantenfotograaf.
“Ach, ik ben zó vaak verliefd.”vertrouw ik haar toe,”Eigenlijk kán ik er helemaal niet zonder”.

Miraculeuze hansaplast

Ooit wel eens een ingegroeide teennagel gehad.
Ook wel eens in m`n vinger gesneden. De hele dag dat pijnlijke plekje voelen. Of kiespijn. Alles heb je er voor over om er van af te komen.
Peanuts, bij mensen die áltijd “echt” pijn hebben. Rugpijn, wondpijn, reuma…

Roze schijn

Romantisch trouwen in Zuid Frankrijk zie ik voorop een reisgids staan. Het is helemaal in momenteel, trouwen in het buitenland. Het laatste halfjaar hebben we drie uitnodigingen gehad. Een bruiloft in Denemarken, Portugal en eentje in Zuid Frankrijk.