“Ik vind je lief.”
Voor hém zou ik die vier woorden, zonder aarzeling, nog eens op het elektriciteitshuisje achter het theater kalken. Ik geniet van de theatervorm waarmee het schrijversfestival in ons stadje geopend wordt. Plichtsgetrouw zit ik hier naast mijn man, die als “Eerste burger” beroepsmatig present is. Ronald Giphart: Doorsnee uiterlijk, maar schrijft zó lekkerrr…
Muisstil is de zaal en de spanning te snijden als hij vertelt over de erotische ervaring van het triootje samen met een vriend.
Een fragment uit zijn boek dwarrelt door mijn hoofd:
[i]–Haar vingers kroelen in mijn boxershort, en ik verruil het elastiek van haar renbroek voor het elastiek van haar slip, en iets later voor de stugge zachtheid van haar schaamlief, haar schaampracht, haar schaamglans. Ik buig me voorover, zoen haar schaamrand en dans één grote choreografie voor tong en kittelaar.-“Ik ook van jou” bladzijde 138.[/i]
Trillingen door mijn lijf. Van boven tot midden onder. Gelukkig… er zit nog muziek in. De atlasvlinder fladdert weer als vanouds door mijn buik. Op het podium wordt hij afgewisseld door Bart Chabot en Martin Bril. Chabot steelt mijn hart met zijn aandoenlijke beweeglijke verteltrant. Bril is een heerlijke verteller, maar vooral treffend observator van dingen die gebeuren. Na de voorstelling wordt er gesigneerd. Gênant? Ze beaamden het alledrie. “Maar onze kinderen hebben ook beugels nodig”zeggen ze.
Ik laat boeken signeren door Martin en Bart. Ronald durf ik niet te benaderen. Ik weet zeker dat het dan op zal vallen. Ik zou hem willen omhelzen met duizend armen.
Mijn man staat in de lounge nog wat na te praten met Giphart, terwijl ik met Bril hartelijk lach om zijn stukje over het Chinese hoertje in het bubbelbad dat maar niet wil bubbelen en met Chabot over de starre houding van de ambtenaar toen hij zijn zoon Splinter wilde aangeven en dit niet geaccepteerd werd. Ik voel de ogen van Ronald in m`n nek. Het klamme zweet breekt me uit.
[i]-Teder. Ruw. Hard. Zacht. Snel. Kort. Stil. Lang. Hevig. Tergend. Langzaam. Luidruchtig. Hartstochtelijk. Onverwacht. Uren achtereen.-“Ik ook van jou” bladzij 139.[/i]
Dan spreekt hij me aan: “Waaróm Godver, negeer je mij Reza?!”
Ik wist dat het zou gebeuren. Mijn opgezwollen tepels priemen als torentjes door mijn dunne bloesje. Mijn man wenkt me dat we gaan.
“Het staat er nog en het geldt ook nog,” zeg ik, “de tekst op het huisje.” Ik druk hem mijn kaartje in de hand, waarop mijn mobiele nummer staat.
[i]- Ik wil dat jij de hoofdrol speelt in de verfilming van het boek dat ik over jou aan het schrijven ben. Je glimlachte verliefd, we tongzoenden ongemakkelijk, je reed weg…-“Ik ook van jou, bladzij 172.”-[/i]
Niemand zal ooit vermoeden dat ík zijn inspiratiebron was.
Als we wegrijden zie ik het drietal bij het elektriciteitshuisje staan. Hij wijst naar de tekst, kijkt achterom recht in mijn ogen en ik zie zijn mond de woorden vormen die ik ooit voor hem, mijn eerste grote liefde, op het huisje gespoten heb: “Ik vind je lief.”[img align=right]http://img155.imageshack.us/img155/7816/ikvindjeii4zd.jpg[/img]

Categorieën: Thema column

18 reacties

Kees Schilder · 23 maart 2006 op 07:25

Top geschreven.Goed begin!

Ma3anne · 23 maart 2006 op 07:39

Wat een keigoed begin van deze strakke ik-vind-je-lief-actie!
Hulde, Sal!
:love:

Li · 23 maart 2006 op 08:56

Sjeesus Sal, je hebt jezelf overtroffen. Wat een topcolumn!

Ps. Ik heb het triootje nog tegoed 😉

Li

wendy77 · 23 maart 2006 op 09:01

[quote]Ronald Giphart: Doorsnee uiterlijk, maar schrijft zó lekkerrr… [/quote]

Wat je uiterlijk betreft, dat weet ik niet Sal, maar schrijven doe jij ook zoooo lekkerrrr…. 😀

Nana · 23 maart 2006 op 09:06

Lekker stukje, Sally 😛

Wright · 23 maart 2006 op 09:32

[quote]Ronald durf ik niet te benaderen. Ik weet zeker dat het dan op zal vallen. Ik zou hem willen omhelzen met duizend armen.[/quote] Grin…
Ik vind hem echt heel goed geschreven, Sal! Dat in opdracht werken gaat je goed af.

Troy · 23 maart 2006 op 09:32

Je bent onzettend op dreef geweest met het schrijven van deze column. Dit verhaal zit uitstekend in elkaar en leest lekker weg. Originele invalshoek.

senahponex · 23 maart 2006 op 10:22

quote]ik zie zijn mond de woorden vormen die ik ooit voor hem, mijn eerste grote liefde, op het huisje gespoten heb: “Ik vind je lief.”[/quote]

Heel erg goed sally,
originele column, mooi gevormde zinnen en een geweldig einde, een topper.

Mup · 23 maart 2006 op 14:15

Ik heb niet zoveel met de schrijver Giphart, maar met deze uitwerking van het thema wel,

Groet Mup.

Trukie · 23 maart 2006 op 16:15

Prachtig.
Ik geloof je.
Jij kunt de inspiratiebron voor een verfilmd boek zijn.

Dees · 23 maart 2006 op 19:14

Wat knap Sally! Ook ik gruwel van Giphart, maar in dit stukje niet meer.

bert · 23 maart 2006 op 19:28

Fantastisch mooie opening van deze Thema reeks,
super Sally!!! 🙂 🙂 🙂

DriekOplopers · 23 maart 2006 op 19:37

Een goed begin is het halve werk. Succes is dus verzekerd, qua themacolumn.

Hulde!

Driek

sally · 23 maart 2006 op 19:58

Héérlijk, de reakties op m’n column.
Ik moet bekennen dat ik ‘m zelf zo goed gelukt vind, dat ik nauwelijks kon wachten op vandaag, de dag van plaatsing.(Of mag je dat zelf niet zeggen)
En exact 500 woorden! Dat vond ik nog het moeilijkst. De avond met “die drie” was overigens geweldig! Aanbevelenswaardig!
Bedankt allemaal voor de leuke reakties.
liefs
Sally

WritersBlocq · 23 maart 2006 op 22:28

Hier kom ik nog ff aanwaggelen, ik heb een inhaalrace ‘ik vind je lief’ half achter de rug en half voor de boeg, maar deze hoort absoluut bij de beste Sal!
Ook jou geef ik een compli dat je de foto als laatste hebt gebruikt, dat maakt de themacolumn echt àf. Groetje, Pauline.

KawaSutra · 23 maart 2006 op 23:25

[quote]Niemand zal ooit vermoeden dat ík zijn inspiratiebron was.[/quote]
Na deze geweldige column weet ik het zeker!
Ik vind eigenlijk dat deze column verfilmd moet worden!

Mosje · 24 maart 2006 op 01:09

ik vind je lief
Sally
ik vind je lief
😉

sally · 24 maart 2006 op 01:17

Dank je Mosje…

😉
groet
Sally

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder