Het is een zaterdag ochtend en ik ben al vroeg op. Ik weet nog niet zo heel goed wat ik vandaag ga doen, maar ik heb een vaag vermoeden dat ik het vandaag niet ga winnen van mijn koopjesinstinct. Voor ik het weet ben ik al gedoucht, omgekleed en loop ik met een gevulde maag door de straten van de Amersfoortse stad. Het is de periode van januari, februari. Een periode met joekels van borden met daarop groot geschreven letters die zeggen: 75% KORTING of 2e ARTIKEL 1 EURO. Op dit moment zie je vrouwen als een stel losgeslagen rebellen afvliegen op allerlei goedkope artikelen waar jij jezelf ook nog probeert tussen te wringen.

Ik loop op de Langestraat als mijn neus al begint te kriebelen. Ik ruik de koopjes over al. Mijn ogen glijden langs de etalages. Ze roepen mijn naam… In mijn hoofd maak ik een vreugde dansje, maar ik verman me al snel. “Ik kom hier voor een nuttige investering,” zeg ik tegen mezelf. Maar mijn hoofd slaat op hol als ik de woorden 3 HALEN 1 BETALEN lees op een bord in mijn favoriete winkel. Ik kan mezelf niet bedwingen! Mijn hoofd zegt nee, maar mijn benen zeggen ja. Bij de ingang zeg ik nog één keer tegen mezelf “NUTTIGE DINGEN”, maar het is al te laat. Als een debiel ren ik op alle rekken af en ik trek er van alles af. Met twee veel te volle handen loop ik trots naar de kleedhokjes maar kom met net zulke volle handen er weer uit. Even sta ik stil en denk ik bij mezelf “Is dit nuttig? Heb ik het nodig?”. Maar al snel vervagen de gedachtes en loop ik naar de kassa. Ik heb het gevoel dat ik macht heb als ik de kleding op de toonbank gooi. In tegenstelling tot de caissière die me even vreemd aankijkt. Maar ze leest al gauw in mijn ogen dat ze moet opschieten. Met vier volle tassen loop ik de winkel uit en verlaat ik de stad met een overweldigend gevoel. Laat het nu maar weer maart worden.

Categorieën: Gein & Ongein

1 reactie

LouisP · 7 maart 2010 op 21:59

Kokoskoekje…

Hoofdletters schreeuwen een beetje maar misschien wel nodig om iets te verkopen..

“Ik heb het gevoel dat ik macht heb als ik de kleding op de toonbank gooi.”
Da’s een mooie zin…

Gr.
Louis

Geef een antwoord