Mijn vader vertelde vroeger horrorverhalen over tandartsen die als ware sadisten tekeer gingen. Zijn ervaringen leken in de jaren zeventig gebruikt voor de film ‘Marathon Man’. Daarin leefde een tandarts zich volledig uit op Dustin Hoffman. Begrijpelijk dat mijn vader nooit stond te springen van enthousiasme als hij weer naar de tandarts moest. Op de een of andere manier kopieer je als kind die angst. Dus ook ik kon nachtenlang niet slapen als er weer een afspraak op stapel stond. De angst nam toe toen ik de eerste gaatjes begon te krijgen. Na het trekken van een paar kiezen, een aantal wortelpuntontstekingen en ander ongemak werd het lood in mijn schoenen steeds zwaarder als ik naar de tandarts moest. Maar dat veranderde toen ik in mijn studentenperiode bij een nog jonge tandarts kwam die mij elke keer op mijn gemak wist te stellen. Een uitje werd het tandartsbezoek nog net niet, maar de angst nam wel af. Ik kreeg zelfs zijn privénummer toen ik in de kerstvakantie met een acute ontsteking in zijn stoel belandde. Als de pijn terug zou komen tijdens de feestdagen, kon ik hem altijd bellen. Een geruststellende gedachte.

De laatste jaren was mijn tandarts iets minder vrolijk, omdat zijn beste vriend was vermoord op het Hilversumse Mediapark. Hierdoor verscheen hij zelfs af en toe in de media. In een chagrijnige bui begon hij te mopperen over de rotzooi in mijn mond en verwees hij me door naar de mondhygiëniste. Omdat ik vreesde veel extra tijd kwijt te zijn, was ik daar niet zo blij mee. Maar toen ik zag bij wie ik een afspraak moest maken, veranderde ik net zo snel van mening als Wouter Bos. Ze bleek een stralende wervelwind met een ondeugende glimlach. Als ze door haar praktijk liep, danste haar blonde paardenstaart onrustig achter haar aan. Met plezier lag ik bij haar in de stoel en het lukte zelfs om af en toe een gesprek te beginnen. We bleken dezelfde muzieksmaak te hebben en ze speelde met de gedachte om een radio mee te nemen en die af te stemmen op Arrow Jazz FM, mijn favoriete zender!

Gisteren had ik het geluk om weer een afspraak met haar te mogen hebben. Ze begon meteen met een stralend gezicht in mijn mond te pulken. Omdat ze ergens niet goed bij kon, pakte ze mijn hoofd voorzichtig beet en trok dat langzaam tegen haar borst aan. Ik voelde haar rustige hartslag door de stof van haar dunne witte jas en dacht aan Bryan Adams die ooit zong: ‘I thought I’d died and gone to heaven’. De behandeling kon op deze manier niet lang genoeg duren. Toen ze haar instrumenten uit mijn mond haalde, zei ze met een glimlach dat ik mijn hoofd weer de andere kant op kon draaien. ‘O ja’, mompelde ik, maar ik bedoelde natuurlijk ‘O jammer’. Met tegenzin stapte ik na een half uur uit de stoel. ‘Tot over een half jaar maar weer’, zei ze. ‘Ja, tot dan’, zei ik, terwijl ik naar de kerstkaart keek die ik haar vorig jaar gestuurd had. Ik sloot de deur van de praktijk heel langzaam en begon buiten in de herfstzon binnensmonds een lang vergeten lied over lente in de ogen van een tandartsassistente te zingen.

Categorieën: Liefde

21 reacties

arta · 17 oktober 2007 op 17:10

Mooi, die subtiele woordspelingen!
Maarre…nu zit dat lied ook in mijn hoofd!! 😀
Heerlijk, deze foutloze, lekker leesbare column!

*Als ze in mijn ogen kijkt…tomtidom*

DreamOn · 17 oktober 2007 op 17:10

Lief verhaaltje! Goed geschreven ook.

Maar waarom heb je haar dan niet uitgenodigd voor een etentje? Om na die tijd alle etensresten liefdevol uit je kiezen te peuteren? 😀

Groetjes DO.

lisa-marie · 17 oktober 2007 op 17:12

Mooie column ,ik heb genoten. 😀

dj_Eddy · 17 oktober 2007 op 19:24

[quote]Maar waarom heb je haar dan niet uitgenodigd voor een etentje? Om na die tijd alle etensresten liefdevol uit je kiezen te peuteren?[/quote]

Je brengt me op een idee, DO! 😉

SIMBA · 17 oktober 2007 op 19:25

Lekker vlot geschreven, heerlijk om te lezen.
*Ik flos niet meerrrrr….raak geen tandeborstel aan…* 😀

pally · 17 oktober 2007 op 19:26

Leuke column, goed opgebouwd en goed geschreven, Eddy!
Zo zie je dat het in de herfst zelfs lente kan worden……. 😀

groet van Pally

DreamOn · 17 oktober 2007 op 20:28

[quote]Je brengt me op een idee, DO! [/quote]

Goed zo! Het wordt dus een vervolgverhaal? Ik ben benieuwd…en als jullie trouwen krijg je van mij tandenstokers als cadeau! 😀

dj_Eddy · 17 oktober 2007 op 21:29

[quote]Goed zo! Het wordt dus een vervolgverhaal? Ik ben benieuwd…en als jullie trouwen krijg je van mij tandenstokers als cadeau![/quote]

Over een half jaar weer een volgende aflevering, DO. En praktische cadeaus worden altijd op prijs gesteld! 😉

Voor Simba en Arta nog even de tekst van het lied van Peter de Koning: 😀

’t Is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente
’t Is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente
Voor de patiënten van d’assistente is ’t altijd lente

Zij lacht naar mij, ik lach naar haar
En het is voorjaar en het is voorjaar
’t Maakt niet uit al raak ik al m’n tanden kwijt
Want het is lente, lente voor altijd

’t Is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente
’t Is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente
Voor de patiënten van d’assistente is ’t altijd lente

Ik flos niet meer en raak geen tandenstoker aan
Ook m’n tandenborstel laat ik rustig in m’n beker staan
Ik eet alleen maar suikerzoet, ik snoep de hele dag maar raak
Want dan heb ik snel een gaatje en een afspraak

’t Is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente
’t Is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente
Voor de patiënten van d’assistente is ’t altijd lente

Zij lacht naar mij, ik lach naar haar
En het is voorjaar en het is voorjaar
’t Maakt niet uit al raak ik al m’n tanden kwijt
Want het is lente, lente voor altijd

’t Is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente
’t Is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente
Voor de patiënten van d’assistente is ’t altijd lente

’t Is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente
’t Is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente
Voor de patiënten van d’assistente is ’t altijd lente…

Li · 17 oktober 2007 op 21:29

[quote]Maar toen ik zag bij wie ik een afspraak moest maken, veranderde ik net zo snel van mening als Wouter Bos. [/quote]

Er staan heel wat mooi zinnen in deze column.
Maar deze vind ik een schot in de roos! 😉

Li

dj_Eddy · 17 oktober 2007 op 21:36

[quote]Heerlijk, deze foutloze, lekker leesbare column![/quote]

Dank voor de leuke reacties. De column is niet helemaal foutloos, zag ik. De tweede zin van de derde alinea moet eigenlijk zijn:

Hierdoor verscheen hij zelf (ipv zelfs) af en toe in de media. Nou ja, een kleinigheidje dat geen storende taalfout heeft opgeleverd.

WritersBlocq · 17 oktober 2007 op 22:24

Je weet, als ik jou zie op de hoofdpagina van deze site, dan word ik helemaal vrolijk. Ga ik ècht zitten, om weer eens een èchte column te lezen. En altijd verrast door het resultaat, de inhoud, of – behalve deze keer – je titel.

De quote van Li wilde ik ook pakken, maar ze was me voor, da’s mooi.
Ik heb over jouw eigen taalfoutje heen gelezen, ook da’s mooi.

Deze zin
[quote]Na het trekken van een paar kiezen, een aantal wortelpuntontstekingen en ander ongemak werd het lood in mijn schoenen steeds zwaarder als ik naar de tandarts moest.[/quote]
vind ik, i.t.t. de rest, niet zo lekker lopen.
Het ’trekken’ uit de 1e zin projecteer ik op de rest van de zin. Is dat mijn fout, of logisch? WeeteBeetje weettutniet!
Zelf probeer ik dat te voorkomen door het om te draaien, dus
[quote]Na een aantal wortelpuntontstekingen, het trekken van een paar kiezen en ander ongemak werd het lood in mijn schoenen steeds zwaarder als ik naar de tandarts moest[/quote]

Hee, Eddy, ik báál ervan dat ik ‘je’ nog steeds niet kan downloaden maar ik vind het heerlijk om je hier weer te lezen!

Warme alleseizoenengroet, Pauline.

Siebe · 17 oktober 2007 op 23:24

Ik zag het nog niet benoemd, maar vergis ik me als ik denk dat dit Eddy’s anti-liefde column is?

In ieder geval, mooi verhaal Eddy, mooie column. Leverde me wel een kortdurende cognitieve dissonantie op aangezien ik bij jou bijna als vanzelf op muziek ben ingesteld. Dat je meer dan alleen muziek beheerst wist ik nog te herinneren want het is voor mijn gevoel alweer lang geleden toen ik hier voor het laatst een column van je las. Mooi te zien dat je naast mixen ook nog schrijft.

Oh ja, ook nog eens met veel van de andere commentaren.

Gr!
S

KawaSutra · 18 oktober 2007 op 00:57

Prachtig verhaal Eddy. Was het de tandenfee? 😀

WritersBlocq · 18 oktober 2007 op 08:37

[quote]Ik zag het nog niet benoemd, maar vergis ik me als ik denk dat dit Eddy’s anti-liefde column is?
[/quote]
:oeps: :oeps: Shit!! Je hebt gelijk Siebe!
Ik werd zo (mee-)gevoerd door de column, dat dit thema mij niet te binnen schoot. Verder is ie zo mooi en subtiel geschreven, dat het geen anti-liefde oproept. Maar het wel is.

Eddy, mag ik alsnog effe klapvee voor je regelen?
[img]http://www.heideroosjes.com/website_images/albums/CDS/cover_klapvee.jpg[/img]

( 😕 ’t Is nog vroeg)

Ineke · 18 oktober 2007 op 09:58

Topcolumn!

Groeten,
Ineke

Mosje · 18 oktober 2007 op 10:36

Prima stukje Eddy.

dj_Eddy · 18 oktober 2007 op 10:43

Goh, ik word een beetje stil van al die mooie reacties. Siebe heeft gelijk dat het idd een poging was om een anti-liefde column te schrijven. Een onbereikbare liefde in de minst romantische omgeving (een tandartspraktijk), zoiets. Het heeft iets fatalistisch, omdat het vrijwel onmogelijk is om daarin iemand ‘het hof’ te maken. Je kunt immers als patiënt nauwelijks praten.

Wat die zin betreft heb je, denk ik, gelijk, Pauline. Ik worstelde er lang mee, wilde ‘m op een gegeven moment ook weghalen, maar vond zelf de woordspeling met ‘lood’ wel aardig in combinatie met de tandarts. Jouw oplossing is er eentje die vrij eenvoudig is en waar ik zelf niet aan gedacht had.

WritersBlocq · 18 oktober 2007 op 14:57

🙄 Goed dat je het zegt, over dat lood, had ik nog niet gezien, tsss…. sufkop, ikke!
En niet worstelen, je weet me toch te vinden 😉
En niet verlegen worden, maar trots zijn!

dj_Eddy · 18 oktober 2007 op 15:51

De volgende keer worstel ik me naar jou toe, Pauline! 😉

pepe · 21 oktober 2007 op 20:45

Leuke column.

En brrrr tandartsen 😡 , misschien moet ik ook maar eens vragen of die van mij gezellige muziek opzet. Hij is best aardig hoor, zelfs wel leuk.

BerntHulst · 24 oktober 2007 op 10:39

Wat een herkenbare (deels, helaas heb ik geen charmante tandartsassistente ;-)) en mooi geschreven column. Genoten!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder