Msn-Junks!!

Jij en ik leven in een wereld met haasten, MSN, sms, telefoon, adsl, online-dating, alles moet snel, en noem nog maar wat hectische dingen op. Niet om nu gelijk generaliserend of bagatelliserend te doen maar onze wereld word steeds meer de virtuele kant ingedrongen. Zijn de dingen die je doet nog wel echt? Ben je “online” niet een heel ander persoon dan dat je normaal bent.

Er zit muziek in!

Vorig jaar heb ik een stukje geschreven over de beïnvloeding van muziek. Nu zijn we meer dan een half jaar verder en heb ik nog veel meer muziek beluisterd dan ooit. Ik meen nu ongeveer 20 gigabite aan muziek op mijn computer te hebben staan. Keus genoeg dus. Wat mij wel opvalt is dat muziek nog steeds een grote invloed heeft op het gevoel dat je krijgt en opwekt.

De hardwerkende student

Wie ooit eens in een supermarkt heeft gewerkt weet er waarschijnlijk alles van. Uitbuiting. Het structureel uitbuiten van jonge scholieren die wat willen bij verdienen voor hun net nieuw gekochte mobieltje, de scooter, uitgaan en meer geldslurpende zaken. Om dit alles te bekostigen en om je als jongere financieel te onderbouwen kom je als ijverige tiener snel op het idee een sollicitatiebrief te schrijven, waarschijnlijk het soort brief dat regelrecht uit een Nederlands boek van de eigen school komt.

Levendige Televisie

Wie heeft er niet van gehoord, de Grote Donorschow. Heel de wereld keek toe hoe de ongeneeslijke Lisa haar nier zo weggeven aan 1 van de kandidaten. Wij, als volk, konden smsen om Lisa te adviseren naar wie zij haar nier moest weggeven. Maar wat bijna niemand verwacht had. Net voor het moment dat Lisa bekend zou maken aan wie zij de nier wilde geven onderbrak Patrick haar en vertelde heel de wereld dat het zelfs BNN te ver ging om zomaar een nier weg te geven. Dat Lisa een actrice is, één grote Hoax dus!

Mezelf gevonden

Ik kom net terug van vakantie. De tassen vol met schone en vuile kleding staan nog in de huiskamer wachtend om uitgepakt te worden. De eerste handelingen die ik verricht bestaan uit: e-mail checken, msn aan, laatste nieuws bekijken, post openmaken en muziek luisteren. Muziek meegekomen met de post. Een pakketje van een bekende internetwinkel. Axelle red, A Tatons.

Begrafenis

Vandaag had ik de begrafenis van m’n oudste oom. Hij was al een paar jaar ziek. We wisten al een tijdje dat het er aan zat te komen. De begrafenis was in Rijssen, zo een goede 2 uur rijden. We kwamen aan en hadden de kerk al snel gevonden, buiten zag ik al een groep mensen staan, helemaal in het zwart en alle meisjes en vrouwen met een hoed, er stond namelijk in de rouwkaart: “alle meisjes en vrouwen in gepaste rouwkleding en een hoofddeksel”.

Kappersfobie

Zit ik daar in de kappersstoel. Heb net al twee bakken sterkte ‘kappers koffie’ naar binnen geslurpt, en ben eindelijk aan de beurt. Langzaam ga ik zitten, ik doe mijn bril af en zet me schrap voor de knipbeurt. “Hoe wilt u het?” vraagt de kapper me. “ehm…kort van achter en zijkanten en knippen van boven:” Zeg ik.

Geitenwollensokken denktank

De geitenwollen sokken mevrouw
o wat erger ik me er aan
staat ze daar met een pak soja melk,
jawel met maar 0 procent vet en suiker,
in haar boodschappenmandje zitten ook nog wat biologische sapjes zonder suiker en zoetstoffen,
want zegt ze: “Dat is slecht voor mijn kindjes, krijgen ze enge ziektes van.”

De drie

Ik bevond me boven de aarde. Ik keek neer op deze planeet. Ik aanschouwde de pracht van de natuur, maar eveneens zag ik de rotzooi die wij mensen ervan hadden gemaakt. Langzaam daalde ik af, naar beneden, naar de plek die zonet mijn aandacht trok. Het was warm op de plek, het was er opvallend rustig.

De lift

Ik liep al een aantal dagen door dit sfeervolle Italiaanse stadje. Het was een oud stadje, met een geschiedenis, altans zo voelde ik het. Ik weet niet wat me trok aan dit dorp, en aan dit land. Het was een klein dorp. Je liep er in en je liep er ook zo weer uit. Achter me zag ik de zon langzaam ondergaan, het was een mooi gezicht.

De lift

Ik liep al een aantal dagen door dit sfeervolle Italiaanse stadje. Het was een oud stadje, met een geschiedenis, altans zo voelde ik het. Ik weet niet wat me trok aan dit dorp, en aan dit land. Het was een klein dorp. Je liep er in en je liep er ook zo weer uit. Achter me zag ik de zon langzaam ondergaan, het was een mooi gezicht.