De EO komt dit jaar met het programma ’40 dagen zonder seks’, waar zeven jongeren veertig dagen lang geen seks hebben. Arie Boomsma (duidelijk het resultaat van een wilde nacht tussen Brad Pitt en Carlo Boszhart) moet het geheel aan elkaar naaien.
Deze zondag had ik, alszijnde atheïst, een vrije zondag. Nadat ik mij een uurtje had vermaakt met het tellen van mijn tenen, een bezigheid waar ik mij om de zoveel keren het leplazerus van schrik aangezien iedereen zich wel eens vertelt, begon de verveling toch toe te slaan. Ik heb toen besloten om mij aan te sluiten bij een Indiaans muzikantengezelschap.
Mijn adem verlaat mij in lange uithalen terwijl ik, op mijn bed liggend, het witte plafond op onzuiverheden inspecteer. Een voldaan gevoel siddert nog door mijn lichaam terwijl mijn hersens zich langzamerhand aan het inschakelen zijn. Ik voel mij gedrogeerd, een gevoel dat niet ver van de waarheid afligt. Ik geniet van het doffe gevoel dat in mijn hoofd rondzweeft. Ik heb geen zin om op te staan, geen zin om iets te eten en zeker geen zin in sex.
Het is een rare gewaarwording, zo’n begrafenis. Mensen die ik mij onmogelijk kan herinneren herkennen mijn ondertussen 22 jaar ouder geworden gezicht feilloos. Verre tantes die ik voor het laatst gezien heb toen ik nog in de luiers lag omhelzen mij teder terwijl een walm zwitsal mij vertelt dat de rollen nu omgedraaid zijn.
Het ene busje na het andere passeert de dijk, op zoek naar het jongetje met zijn vinger in het gat van de dijk. De weermannen, -vrouwen en -wolven (Peter Timofeef als laatstgenoemde) voorspelden deze week storm. Uiteraard resulteerde de waarschuwing om binnen te blijven in een massale file naar de kuststeden. Wat is dat toch met Nederlanders, dat ze bij het minste of geringste teken van een storm massaal naar het strand willen?
