Grijs donker koud en kil. Kraag omhoog en handen diep in de zakken. Bomen bijna kaal, opgehoopte bladeren op straat. Zachte klanken van Enya strelen mijn oren. Ik loop met stevige passen. Bij het bruggetje staat ze op me te wachten.
Een team zit in de commandoruimte. Instemmend geknik. Vastberaden gezichten. Besluiten worden genomen, commando´s gegeven. Op de achtergrond komen machtige legers in beweging en ontwikkelt zich een veldslag: oprukkende legers en afgerukte lichaamsdelen.
Afgelopen zomer was er heel wat commotie over de leesbaarheid van cd’s. Al na twee jaar waren veel schijfjes niet of nauwelijks nog te lezen. En dat terwijl dit medium jarenlang werd aangeprezen als uiterst betrouwbaar. Hét opslagmedium om waardevolle informatie een leven lang te bewaren. Hoe staat het eigenlijk met de breekbaarheid van CD’s?
‘Goedenavond meneer. Heeft u onze formulieren ontvangen en heeft u ze kunnen invullen?’
Daar sta ik dan. Telefoon in mijn ene hand, bundeltje verscheurde papieren in de andere.
