Tweede kans IV

Half struikelend kwam Jasmijn het terras oplopen en probeerde alle indrukken te verwerken. Ze was sprakeloos. Een jacht, een stralende tiener en een gladgeschoren man in een smaakvolle outfit? Ze moest even gaan zitten om van de schrik te bekomen. Bob en Céline boden meteen hun hulp aan, die ze dankbaar accepteerde. En zo werd ze even later bediend op haar eigen terras. Hier zou ze zomaar aan kunnen wennen. Langzaam begon ze zich een beetje te ontspannen.

Tweede kans III

Jasmijn begreep er niets van. Hij had haar verteld dat hij ongebonden was en al heel lang geen relatie had gehad. Natuurlijk was ze blij met deze tweede kans, maar wie was degene die bij hem hoorde?
De reactie was zo kort en helemaal niet zijn stijl. Zou die ander dit bericht hebben gestuurd?
Ze besloot rond middernacht om toch iets terug te schrijven. Ze deed anders geen oog dicht. Ook zij hield het kort en typte: “Ik wil jullie graag uitnodigen voor de thee bij mij op het terras. Morgenmiddag rond drie uur?” Ze sloot af met haar postcode en huisnummer. Binnen een minuut kreeg ze antwoord: ”We zullen er zijn. Tot morgen.”

Tweede kans II

Bob snapte niet wat er was misgegaan. Hun ontmoeting was weliswaar kort geweest, maar ze had op hem een onuitwisbare indruk gemaakt. Diezelfde avond ging hij via internet op zoek naar informatie, ontdekte haar blog en las haar dagboekverhalen met stijgende bewondering. Hij vond Jasmijn een geweldig sterke vrouw. Zijn mailtjes bleven echter onbeantwoord en kwamen sinds enkele dagen zelfs als onbestelbaar retour. Blijkbaar wilde zij niets meer met hem te maken hebben. Wat had hij fout gedaan?

Tweede kans I

Ze had de uitdaging van haar vriendinnen aangenomen en ingestemd met een blind date. Zij zouden het voor haar regelen en ze hoefde alleen maar te komen opdagen in haar mooiste outfit. Dat moest niet zo moeilijk zijn. Ze zag er goed uit nu ze de helft van haar gewicht kwijt was. Ze woog evenveel kilo’s als het aantal jaren dat ze oud was. Haar asblonde haar verhulde die enkele grijze pluk en het kon zelfs voor een kundige coupe soleil doorgaan. Na al die eenzame jaren met zichzelf te hebben rondgesjouwd, was ze toe aan een grootscheepse verandering.

Erfenis

Na het overlijden van zijn oudtante besloot Sjakie, als enige erfgenaam, het meubilair via een veiling te verkopen. Er zaten ongetwijfeld antieke spulletjes bij en hij was reuze benieuwd naar de opbrengst. Zelf gaf hij niets om al die oude rommel en voor schilderijen had hij al helemaal geen interesse. De diverse doeken met verzamelingen bloemen, voorwerpen of fruit werden stillevens genoemd. Zo had de taxateur (schatter) hem uitgelegd. Nou, prima. Hij hoopte van de opbrengst in ieder geval stil te kunnen leven. Het huis was vrij van hypotheek en bracht vermoedelijk ook wel een paar ton op. De toekomst zag er florissant uit.

Oma

Na doorbraak van de dijken hadden ze geen tijd gehad om spullen te redden. Ze moesten razendsnel naar zolder om daar via het raam op het schuine dak te klimmen. Hun hond was gelukkig gered door een buurman die hem in een bootje tilde. De poes was met ze mee gevlucht naar boven en zat nu erbarmelijk te mauwen naast de schoorsteen. Maar hoe zou het met oma zijn? Die woonde aan de andere kant van het dorp en was slecht ter been. Alle telefoonlijnen waren uitgevallen en oma had geen mobieltje. Hoe konden ze haar bereiken en in veiligheid brengen?

Anders

Harold was er helemaal klaar mee. Vanaf nu hield hij op met verstoppertje spelen. Ook al vonden zijn collegae hem een vreemde snuiter en een flapdrol, ze hadden hem te respecteren om wie en wat hij was. Vrijdagavond zou hij ze op het personeelsfeest eens een flinke shock bezorgen. In de moderne maatschappij mocht iedereen immers uitkomen voor zijn geaardheid. Nou, hij dus ook. Het voelde goed dat hij nu voor zichzelf de knoop had doorgehakt en hij slaakte een zucht van verlichting. Glimlachend zette hij de pc uit, sloot zijn bureaulades en slenterde naar de liften.

Kerstsprookje

Het was hartje winter in Magidonië. Een ijskoude wind joeg de sneeuw door de straten en bijna iedereen zat thuis bij de kachel. Achter een vuilnisbak zat echter een manneke ineengedoken te bibberen. Hij had geen huis en haard en was helemaal alleen op de wereld. Niemand hield van hem en dat was zijn eigen schuld. Jarenlang had hij de mensen belogen en bedrogen. Deze zomer was hij woedend weggelopen uit het weeshuis en nu had hij vreselijk veel spijt. Hij zou alles willen terugdraaien en goedmaken als dat kon, maar hij had geen idee waar hij zich nu bevond en hoe hij dit moest aanpakken. Hij was hopeloos verdwaald in alle opzichten.

Decemberleed

Peter van Eigenen had een bloedhekel aan de feestmaand. Al die overvolle winkels met irritante muziek en dreinende kinderen, hij vermeed ze zo veel mogelijk. Zijn boodschappen kocht hij halverwege november grootschalig in. De diepvriezer, koelkast en proviandruimte waren afgeladen.

Consuminderen

Hun inkomsten waren de laatste maanden drastisch gedaald en de reserves slonken zienderogen. Tijd voor bezinning en bezuiniging. Nadat ze alle uitgaven op een rijtje hadden gezet liepen ze die een voor een door en schrapten zoveel mogelijk. Abonnementen werden opgezegd, ze verkochten een van de twee auto’s, de reisgidsen gingen bij het oud papier en de verwarming werd twee graden lager gezet. Zo konden ze een behoorlijk geldbedrag besparen. Gelukkig deden ze al jaren niets meer aan verjaardagen of decemberfeesten, waardoor ook de cadeaukosten aanzienlijk waren gedaald. Kleding kochten ze zelden en het meubilair kon nog jaren mee.

Oplossing

Een van mijn hobby’s is puzzelen. Geen legpuzzels maar logische vraagstukken en cryptogrammen. Ik vind het zalig om op deze manier aan hersengymnastiek te doen. Er zwerven diverse boekjes door het huis en in het weekend print ik de crypto’s van De Standaard, De Telegraaf, Het Parool en Het Algemeen Dagblad. Deze zijn te vinden op Jasper cryptogrammensite. Hier ben ik dan op zaterdag en zondag helemaal mee in mijn sas. Ik ben geheel op mijzelf aangewezen, want manlief heeft niets met dit soort gedachtekronkels. Hij houdt meer van gewone kruiswoordraadsels.

Avontuur (deel 3)

De tranen stroomden over zijn wangen en hij bleef haar naam herhalen.
“Dit kon geen toeval zijn. Deze Kurt had haar moeder gekend en dacht dat zij dat was. Haar moeder zou nu vijfentachtig zijn geweest en zij was bijna zesenzestig, maar in zijn verwarring zag hij dat leeftijdsverschil niet.”