Olympische Vervelen

Ik wist dat straatkatten en zwerfhonden onmerkbaar uit het straatbeeld van Athene verdwenen. Zonder aandacht van de camera’s kregen zij roemloos een overdosis doping toegediend. Achterbleven, afgedankt als product van de oude stad dat haar de doffe glans gaf, stierven zij naar eeuwige jachtvelden zodat toeristen en sporters onbekommerd konden genieten van het vervalste, lege panorama. Maar ik keek hoe zwemmers triomfeerden.

Vingeren, studeren en bejaard zijn

Als u dacht dat ik als een braaf vastgebonden, demente bejaarde bij mijn AOW’tje neer bleef zitten, help ik u bij deze uit de droom. Ik ga namelijk studeren! Nu ik heb vernomen dat mijn grote Zweedse vriend -waarvan de naam mij is ontschoten omdat ook bij mij de contouren van Alzheimer verschijnen- is toegelaten aan de universiteit, ga ik ook beginnen.

Wachtrij

Alles confronteert me met wachten: mijn geduld is het meer dan zat. Het begint al met het krieken van de dag: wanneer ik rustig ontwaak, een glaasje jus soldaat maak en mijn krantje opensla, lees ik de wachtrijen van de wereld.

Walvisvangst nodig

Nu Greenpeace dreigt een Mongoolse vishandelaar te onthoofden, is het tijd in te grijpen. Mongolië, omringd door zeeën zonder water, kan niets anders doen dan haar stem voor de walvisvangst intrekken. Met het veto van Genghis Khan’s mannen dreigen walvissen in populatie toe te nemen.

Illusionaire circulaire

Helaas ben ik niet bij machte de spraakunst van de Arabische taal te beheersen. Desondanks meen ik de expertise te bezitten om verschillen tussen een stem op een bandrecorder en een velletje papier te kunnen onderscheiden. Sterker nog, ik beweer dat iedereen, behalve minister Remkes, dit kan.