Eva (DEEL 1)

Ik sta er een beetje doelloos bij. Het is twaalf uur ‘s nachts en hartstikke rustig. Met een biertje in mijn rechterhand, een peuk in de linker en met mijn rug tegen de muur geleund kijk ik de zaal rond. Hetgeen wat mijn oog waarneemt, is zeker niet verkeerd, maar ze loopt al met een andere kerel te klieren. Ik zoek opnieuw naar een dame die ik de rest van de avond in de gaten kan houden.

Niets Voelen

En dan kom je terecht in een diep gat.
Ik weet niet wat ik nu verder moet. Maar het vreemde is, ik voel eigenlijk niets. In ieder geval niet op het moment dat ik het te horen kreeg. Het knaagt aan me. Maar om de verkeerde redenen.

Déjà Vu

De wekker. Altijd die verdomde wekker. Na het vaste duf-om-je-heen-kijken-uitrekken-en-gapen ritueel vermandde ik mezelf om, zonder als een 80-jarige opa te klinken, rechtop te gaan zitten. Dat helpt bij het wakker worden, zeggen ze.

Dromen (Slot)

Drie weken zijn er alweer voorbij. Elke dag lijkt een droom; dit keer niet in de positieve zin. Elke morgen sta ik op hopend dat de afgelopen vijftien dagen een verschrikkelijke droom was geweest. Maar elke dag weer staat ze bij mij voor de deur. Elke dag weer stel ik aan mezelf voor om hier opnieuw een eind aan te maken. Elke dag weer.

Het zijn de kleine dingen

“Ook een biertje?”
Terwijl hij knoflook en tapenade overmatig uitsmeert op een stokbroodje, keek hij me vragend aan. Ik knikte en keek naast me op de bank. Leeg.
‘s Avonds een dvdtje kijken thuis met m’n huisgenoot is één van de bezigheden als we allebei doodmoe van werk terug zijn. Stokbrood en bier erbij en we vermaken ons wel. Tóch, ik mis iets.

Dromen – Deel 1

Daar stond ze dan. Kletsnat voor m’n deur.
Het kon zo een scéne uit een film zijn.
Ze keek me aan, liep naar binnen en deed haar regenjas uit. Samen met haar paraplu hing ze deze netjes aan de kapstok. Nog altijd nietszeggend liep ik achter haar aan de woonkamer in. Met een diepe zucht plofte ze neer op de bank.

Jouw Duizend Woorden

Een kus zegt meer dan duizend woorden.
Maar vaak gaan er echter wel duizend woorden aan vooraf.
Zulke anekdotes verzin je ter plekke als je voor je uit zit te staren, druk bezig zijnde met je potje eenzaamheid.