Chucky

Mag, welhaast voelbaar, leed een realiseerbare droom zijn?
Dit jaar ga ik één van mijn levensdromen vervullen, en het is met een mengeling van trots, maar toch ook schaamte, dat ik hier naar uitkijk. Vanwaar deze tegenstrijdigheid zal iedereen denken, en die verbazing kan ik me heel goed voorstellen. Ik ga een plek bezoeken waar de mensheid tot in het allerlaagste is afgedaald. Hier zijn wij verworden tot een ras waar slechts schaamte en oprecht berouw, van toepassing is. Het ergste naast de daden op zich, is het feit dat ze gepleegd zijn door mensen zoals jij en ik, gewone mensen die geen weerstand hebben kunnen bieden aan het beest in zichzelf.

Vanuit het niets voel ik je aankomen, onbekend maar gevoelsmatig toch zo dichtbij. Mijn blik richt zich op en daar tussen de, voor mij grauwe massa, onderscheid zich één lichtstraal. Je loopt met de soepelheid van een gazelle en de gratie van een ballerina, en iedere stap dichterbij, lijk je meer en meer te zweven. Je lange lokken dansen rond je nu nog onzichtbaar gezicht, maar ik weet onbewust dat je het gelaat van een engel benaderd. Stap voor stap kom je in werkelijke tijd dichterbij,maar in mijn onderbewustzijn lijk je nog mijlen ver weg. De grauwe massa waartussen jij je bevindt lijkt zich volkomen onbewust, en vervolgd zijn route monotoon en onverstoorbaar. Is deze chemie slechts voelbaar tussen ons beide of is het een verbeelding mijnerzijds, gevoed door een te fantasierijke geest.