Mijn ‘vriend’ Jansen, leider van een lokale politieke partij in onze gemeente heeft me uitgenodigd voor etentje. Dat wil zeggen; de uitnodiging deed hij anderhalf jaar terug maar er kwam steeds iets tussen zoals een lekkende fietstank, acute aanval van malaria, wekker vergeten te zetten.Dat soort levensbedreigende situaties.Heb ik begrip voor.
Ze woont alleen. Nog steeds! En dat kan niet langer. Met lood in mijn schoenen ga ik naar haar toe om haar op te halen voor het dagverblijf. Een dagverblijf waar ze met andere lotgenoten kan omgaan; een babbeltje maken, kopje koffie drinken; dat soort dingen.
We hebben lang moeten praten om haar zover te krijgen dat ze het in ieder geval probeert.
Als ik haar kom halen staat ze al klaar. Mooie jurk aan, haar netjes geknipt, dappere lach om haar lippen. Met grote vragende ogen, waarin vertrouwen in mij overheerst, kijkt ze me aan.
Dag lieverd, mag ik de Dijkgraaf even spreken?
Ik ben telefoniste meneer, ik ben niet uw lieverd.
Mij best. Beginnen we opnieuw.
Dag galbak, mag ik de Dijkgraaf even spreken?
Die zit in Den Haag MENEERR!, die heeft wel wat anders te doen dan hufters zoals u te woord staan.tuutuutuut
Dus bel ik Den Haag.
Op het laatste moment toch nog een kaartje weten te versieren. Voor het optreden in Utrecht.
1000 Neuros betaalde ik ervoor. Kan me geen moer schelen want volgens mij was dit het beste optreden van de Stones, ooit. Zoals die ‘jongens’ een zaal geboeid kunnen houden wil wel wat zeggen. Als ze in de grote stadions optreden is dat toch iets minder. Ze spelen dan regelmatig op de automatische piloot en dat is er tijdens dit intieme optreden niet bij. De Stones hebben er zin in. Het plezier straalt er vanaf en ze halen alles uit de kast.
Ze gaat naast me zitten en vraagt of ik alleen ben. Gezien de gigantische drukte in de tent, een overbodige vraag dus antwoord ik er maar niet op.
Met haar ogen flirt ze naar me. Eigenlijk flirt ze met haar hele lichaam. Na twee minuten weet ik dat ze gescheiden is, van Mexicaans eten houdt en drie keer per week gaat joggen. En ook dat ze hier voor de derde keer is en mij hier nog nooit gezien heeft.
