Zit ik me daar een heel verhaal over mezelf te tikken, niet dat ik zo belangrijk ben, maar toch, zie ik ineens dat alles pleitheine is….hab iech wieder….Kan daar zo de P over in krijgen, heb al heel veel moeite met woorden en als ik dan per ongeluk op de deleteknop druk ben ik boos op mezelf.
We hebben allemaal wel iemand in onze omgeving die getroffen is door een of andere vorm van kanker. En dat kan mannen maar meestal vrouwen treffen. Waarvoor dit stukje dan? Nou gewoon om even stil te staan bij die duizenden mannen en vrouwen die vandaag bij de dokter vandaan kwamen met het bericht dat ze hét hadden.
Met een bloedgang trapte ze op de rem. Haar hele lichaam drukte zich tegen haar stuur aan, ondanks de veiligheidsgordel die meegaf, maar haar in een ruk weer in de stoel terugdrukte.
“Ongelukkige truttebol”,gooide ze eruit. Tegen zichzelf, want de weg voor haar was leeg, donker en nat van de druilerige regen op deze vooravond.
Gistermorgen om 10 uur in de ochtend hoor ik de voordeur openknallen, een hoestbui in de gang en dacht echt dat er iemand uit Pieterburen was ontsnapt zo’n geluid, en een zwetende Claudy kwam de kamer ingewandeld.
Sinterklaas is weer bijna met de boot hier in Nederland. En dan gaan een hoop ouders financieel de boot in. Want het mag tegenwoordig wat kosten van die ouwe.
