klapdoos

Gewoon een Amsterdamse vrouw die met een vrouw getrouwd is, ziek is, zodanig dat de neerwaartse spiraal steeds verder zakt. maar een kniesoor die daarop let. Ik lach graag, heb genoeg traantjes gelaten om mijn ziekte en nu is het tijd om via mijn nieuwe boek eens door te gaan met uit het leven te halen wat er te halen valt, zeker in een crisistijd is het de kunst om toch vrolijk te blijven. Mijn motto is dan ook: Een dag niet gelachen is zeker een dag niet geleefd.

Die ene agst

Met een gelukkig gevoel wordt ik wakker, maar ongelukkig voel ik mij als het kussen naast me leeg is. De deuk is niet warm meer. Zij is al weg, al verdwenen uit mijn leven.
Was het allemaal de moeite waard? Ik weet het niet, weet niet eens haar naam meer. Een droge strot, en een bonkende hoofdpijn doet mij weer denken aan het feestje waar ik gisteren was.

Door klapdoos, geleden

Toen alles nog gewoon was

Vroeger was de melk vers. Die kwam de melkboer in een kannetje of pannetje van moeders de vrouw zelf vullen en afgeven. En nog lekker ook.
Vroeger hadden veel mensen een kolenkachel. Zo wij thuis ook. En mijn moeder was gek van die kachel, je kon er zo lekker je pannen vast opzetten, voor het avondeten.

Door klapdoos, geleden

Voor Moos

Ik zou er hemel en aarde voor over hebben, om jou nog eens te spreken, door je haren te woelen, je stoppelbaard te aaien, je lach te horen, en je sterke lichaam omarmen. Zonder je pijn te doen. Maar ik ben geen eigenares van de hemel en zeker niet van de aarde. En jij bent hier niet meer. Manmoedig ben je heengegaan. God weet waarheen.

Door klapdoos, geleden

Soulmates

Mijn vrouw en ik zijn altijd met elkaar bezig, in welke vorm dan ook. Maar wij houden veel van elkaar , dus het is geen straf. Maar als je in mijn dromen zit……………….. Zal het even uitleggen. Mijn vrouw praat in haar slaap, , daarmee maakt zij mij regelmatig wakker en dan hebben we samen een gezellige conversatie.

Door klapdoos, geleden

Zwolse hotemetoten

Mijn eerste kennismaking met de buurtjes was leuk maar niet echt. Nu kan ik er om lachen, maar inmiddels ben ik ook gewend aan de buurtjes. Mijn eerste herfst in Zwolle was onvergetelijk. Niet alleen dat ik gelukkig in de liefde was, maar mijn hele leven stond toch al op de kop door al het nieuwe wat op mijn pad kwam.

Door klapdoos, geleden