Hufters, boeren en buitenlui

Ben ik net uit de kast, zit ik er verdomme al weer boven op. Denk ik eindelijk van mijn lesbische vrijheid te kunnen genieten, staat er weer een hoop testosteron achter me. Of ik wel eens in mijn kont geneukt ben.
Hufters. Alle mannen zijn hufters. Zelfs mijn vader. Hij dacht populair te zijn. ‘Wees alsjeblieft niet zo treurig, je hebt nu juist een heel hippe vader. Ik volg alleen maar de mode, scheiden is in tegenwoordig.’ God, verdomme wat is hij een hufter.

Digidagboek

Ze wordt wakker en het eerste wat ze niet wil is een glas wijn en die neemt ze ook niet.
Ze neemt een peuk, daarna een paracetamol en dan een glas wijn.
Het stort haar maag binnen als gewapend beton en dat op de vroege ochtend.
Dat is toch verschrikkelijk, dat is toch erg, dat is toch zielig?

Geert Graai

Er zijn heel wat mensen, in en buiten Nederland, die te kampen hebben met een zwaar gemoed. Ze lachen te weinig. Die stakkers krijgen van de dokter meestal een paar kilo Prozac voorgeschreven: dat klaart het gemoed, en de patiënt lacht weer wat af. Maar er bestaat een veel goedkopere therapie. Kijk eens een zondagje naar het programma van Harry Mens!

Onvoltooid verleden tijd

We schrijven 16 juni 1967.
Eergisteren heb ik de deur definitief achter mij dicht getrokken van het huis van mijn ouders. Weg van die verstikkende wereld van bekrompenheid en conservatisme. Er waait een frisse wind onder de jeugd die alle vastgeroeste principes doet verwaaien. Het is tijd dat we eindelijk eens van ons laten horen!