Het cadeau

Het was een heel gezellige verjaardag geweest, één met veel verrassingen. De dagen daarvoor had ik al leuke kaarten ontvangen en op de dag zelf waren er toch veel onverwachte telefoontjes, dat deed mij goed.

Het hesje en ik

Mijn man en ik werden uitgenodigd voor een feest, in Jugendstil. Waar een wedstrijd met prachtige prijzen aan verbonden was, voor het beste look-a-like uiterlijk uit de jaren twintig.
De eerste prijs was een vliegreis, Amsterdam naar New York v.v. plus kaartjes voor een theaterstuk of musical naar keuze voor twee personen. Daar hadden wij wel zin in om naar toe te gaan. Mijn man zou dan een rokkostuum kunnen huren.
Ik had nog een zeer doorzichtig zwart hesje van Brusselskant met zwarte kralen erop geborduurd.

Vakantiepret

In de altijd zo rustige baai spatten de golven hoog op. Bijna niemand durft de zee in te gaan. Men blijft liever toekijken, en smeert zich nogmaals in tegen het verbranden. De zon straalt fel.

Reanimatie na afspraak

Hebt u het ook in de krant gelezen en/of via radio/tv uitzending gehoord? Zaterdag 20 augustus jl. met vette koppen in een ochtendblad. ALLEEN NA VERKLARING LEVEN PATIËNT REDDEN. De familieleden die deze brief op hun deurmat vonden, zijn zich lam geschrokken.

Winkelen in V/D

Zij was het soort vrouw, die ongewild in allerlei rare situaties terechtkwam.
Daar hoefde zij niets voor te doen, dat ontstond.
Gisteren bijvoorbeeld liep ze bij V & D gewoon te winkelen.

Rood haar

Hallo, heb je zin in koffie? vraagt mijn man.
– Ja, zo, stil effe
Wat ben je aan ‘t doen?
– Ik peins
Ja dat merk ik. Waar peins je dan over?
– Ik peins over ‘haar rode haar’, iets over rood haar!
Je laat je haar toch niet rood verven, hoop ik, nee hè ?
– Nee, tuurlijk niet , het is een soort opdracht .
Oh! Ik schrok al, drink eerst je koffie op anders wordt het koud.

Struikelen

Gisteren zag ik een mooie eikenhouten wc-bril met deksel, als aanbieding in een van de buurtblaadjes staan. Daar ga ik op af, dacht ik, en ik spoedde mij naar DOEMERE.