Vankantiegevoel deel 1

Het is de tijd waar wij, hardwerkende mensen, het hele jaar naartoe leven. Waar we dagelijks bumper aan bumper voor in de file staan. En waar wij al onze jeugddromen voor wegstoppen, omdat we ons van onze vrijheid laten beroven door een omhooggevallen manager. Twee weken lang worden we eraan herinnerd waar we eigenlijk voor geboren zijn. Om namelijk helemaal niks te doen. We worden niet gebóren met ambitie, die wordt ons aangeleerd. We willen van nature helemaal niet verder, groter en rijker. We willen reizen, rusten, genieten en bovenal: vrij zijn.

Trots op Nederland

Onze Rita, onze rots in de branding, onze toekomstige leider, onze troetelpoliticus is trots op Nederland. Of wás ze trots op Nederland? Ik denk dat haar trots toch wel een beetje is afgenomen nu onze minister Hirsch Ballin een paar sportschooljongetjes minder heeft toebedeeld aan de meest bedreigde politicus van Nederland. Dat was eerst Geert Wilders, maar die wordt nu zelfs door terroristen niet meer serieus genomen, dus die is gezakt naar de tweede plaats. Rita was woedend en volkomen verbijsterd.

Bedolven

En terwijl ik naar de afschuwelijke beelden zit te kijken van een verwoest Birma, vraag ik me af waaraan je zult denken als je meer dan drie dagen, bedolven onder een betonblok, ligt te wachten op hulp. Wat gaat er door je hoofd? Je zult in eerste instantie in paniek zijn, maar na een aantal uren zal je hoofd wel tot rust komen en dan heb je nog een aantal dagen te gaan.

Eco verantwoord poepen

“Egoïst”, snauwde een jonge dame bij de kassa toen ik mijn milieuonvriendelijk toiletpapier ging afrekenen. “Mijn kinderen bedanken uw vriendelijk”, mompelde ze, terwijl ze haar biologisch afbreekbare tas stond in te pakken. Toen vervolgens haar boodschapjes via de bodem haar tasje verlieten en ze daarna haar biovoedsel bij elkaar raapte, riep ik vrolijk: “Veel succes!”

De Tandarts

Aangezien ik ‘gezegend’ ben met een slecht gebit moet ik eens in het half jaar in de steigers bij de tandarts. Het is gelukkig nog niet zo erg dat ik me tanden voor het slapen gaan in een bakje water moet leggen maar er is toch altijd wel weer een gaatje dat opgevuld moet worden. En zoals elke zelfverzekerde man in Nederland heb ik overal een grote mond, behalve bij de tandarts.

Viezeriken

Viezeriken! Dat was mijn eerste reactie op het nieuws dat heel pedofiel Nederland zich deze week heeft lopen afrukken op onze jongste telgen van het Koningshuis. Mijn tweede reactie was: “allemaal vastbinden aan een willekeurige boom in Californië”.

De supermarkt

Hoe kan het toch, dat de plaatsen waar we het meest naar toe moeten, het minst leuk zijn? Neem nou bijvoorbeeld de supermarkt. Een verzamelplaats van irritaties. Je kan een top dag hebben maar zodra je in de supermarkt bent geweest is je humeur gedaald naar het saldo van Hans Kazan. Het begint al bij binnenkomst. Een veel te overdreven aardige daklozen, in opvallend dure kleding, staat me al weer toe te wapperen met het nieuwe nummer van ‘Straatnieuws’.