Spencer

Sex!

Jaren geleden merkte m’n vriendin eens op dat het wel handig zou zijn als er – wanneer je als vrouw alleen was en tóch gecunnilinguseerd wilde worden – een apparaatje was waarmee je dat zelf kon doen. Ze sloeg meteen aan het denken en had het over een miniatuurschoepenrad, met dan in plaats van schoepen een soort zachte kunststof kattentongetjes. Dat moest dan in een houder die aan éen kant open was en makkelijk in de hand lag en waar ook batterijen in konden om het elektrische motortje dat voor de roterende beweging zorgde van de benodigde
energie te voorzien.

Door Spencer, geleden

Heer Ane en de ethiek 1

Heer Ane is van slag en ijsbeert door zijn woonkamer. Zojuist heeft hij in de krant gelezen dat scharrelkippen met hun negenen een oppervlakte van één vierkante meter moeten delen en nooit naar buiten mogen. Hij is ontdaan want hij koopt al jaren scharreleieren met het idee kipvriendelijk bezig te zijn en nu blijken die dieren een beroerder leven te hebben dan een wegens pedofilie veroordeelde neger in een Texaanse gevangenis.

Door Spencer, geleden

Ondertussen op het reclameburo

Het gezelschap zette zich rond de designtafel waarop in het midden een ontbijtbordje stond met daarop een specimen van het nieuwe product. Een tijdje tuurde iedereen er aandachtig naar. Tja, vlees was het niet, zoveel was wel duidelijk, maar het zou toch als zodanig verkocht moeten worden om op de markt enige kans van slagen te hebben.

Door Spencer, geleden

Winter in Leusden

Donkere wolken pakten zich samen boven Leusden Centrum. Het was begin December en een gure wind streek langs de huizen in de Rozenstraat. In de keuken van nummer 13 schilde Anja van Bakel met woeste gebaren de aardappels. Anja was boos. Boos op de regering die had aangekondigd te gaan bezuinigen op de huursubsidie. Als bijstandsmoeder zou zij daarvan het slachtoffer worden. En ondertussen zouden de mensen met de hoogste inkomens er volgend jaar dankzij het nieuwe belastingstelsel weer eens op vooruitgaan.

Door Spencer, geleden

De verwerking van een aanrollende tsunami in het hoofd van een gewone gezonde man op vakantie

De gewone gezonde man is weer op vakantie. Deze keer heeft hij zich in de buik van een grote metalen vogel vijftienduizend kilometer van huis en haard laten vervoeren naar een tropisch eiland en een imitatie-authentieke palmhut op een strand betrokken. Zijn cheques heeft hij ingewisseld voor schelpen van verschillende grootte en kleur die binnen het Tropical Dream Paradise als betaalmiddel fungeren. De plaatselijke autochtonen lachen zich hier rot om en doen het gewoon met Amerikaanse dollars.

Door Spencer, geleden