“Nee liefje, ik wil het eigenlijk niet.”
”Ah jawel, leuk toch?”
”Maar we kennen elkaar pas twee weken.”
”En dan? Wil je eerst nog even checken of ik kan blokfluiten, graag wodka drink en of ik überhaupt wel een grote lul heb?”
“Maar ik voel me er niet goed bij.” Het understatement van het jaar.
”Kom op. We gaan niet truttig doen. Miljoenen meisjes zouden willen ruilen met je op dit moment. Denk daar maar eens over na.” Ik twijfel. En spring vervolgens uit bed. “Denk jij maar eens na over het begrip subtiliteit. Klootzak.” Op de grond ligt een verdwaald zomerjurkje dat ik razendsnel over mijn hoofd trek. In de zetel mijn tas. Het tapijt vloekt met mijn rode ballerina’s. Zonder hem nog een woord of kus te gunnen, spurt ik het huis uit. De wind slaat de deur met een knal achter me dicht. Na vijftien minuten ben ik gelukkig thuis.

Nog eentje: we wandelen langs het strand. Op een paar honden en een zandstorm na zijn we happy eenzaam. Het gesprek gaat over mijn lievelingskleur (appelblauwzeegroen), zijn lievelingskleur (blauw), mijn lievelingsdier (olifant), zijn lievelingsdier (meisjes). Dan ineens glijdt een koude hand onder mijn jurkje. Ik verstrak. En gil verontwaardigd. Waar hij verdomme mee denkt dat hij bezig is. Dat hij boft dat ik zo vriendelijk ben om mijn broer-met-zwarte-judogordel niet op te bellen. En of hij nu alsjeblieft kan opflikkeren. Vijftien minuten later fiets ik vrij en gezellig naar huis.

Waarom doen jongens dit? Waarom denkt iedereen dat het spannend is om onverwacht in iemands onderbroek te kruipen? Waarom ben je stoer als je het opwindend vindt om totaal abrupt bepoteld te worden? Waarom ga ik liever dood dan dat er een onbekende rattenpoot onder mijn jurkje sluipt? Voor wat nog restte van mijn ooit briljante zelfbeeld is het ronduit desastreus. Het wordt een spelletje hij houdt van me/ hij houdt niet van me, en bij het afplukken van elk margrietenblad ratel ik: “Hij vindt je een preutse muts/ hij vindt je geen preutse muts” en bij het afplukken van elke cactus, schreeuw ik: “Hij vindt je een slettenbak/ hij vindt je geen slettenbak”. Want laten we eerlijk zijn: hem gemakshalve zijn geile gangetje laten gaan is niet bepaald flatterend voor je reputatie van hoogstaand finessewijf.

Maar er is één iets. Een iets aan abrupt bepoteld worden dat wel leuk is. Dat is de fantasie. Grenzeloos opscheppen aan vriendinnen. Rondbazuinen dat het geweldig plezant is, dat abrupt faken en fucken. Opeens is wat je gedaan en vooral niét gedaan hebt ongelofelijk stout. Pure porno bijna. Om de zaak daarna af te handelen met een zuchtend: “Ach, eigenlijk was hij niet zo speciaal meid. Ik moest hem alles nog uitleggen. Maar spannend, dat wel.” En zo mister Losse Handjes’ seksleven preventief de grond in boren. How I love it.


10 reacties

arta · 20 september 2010 op 07:38

Ik moet gelijk denken aan dat spreekwoord, dat mij al in mijn puberteit werd voorgeschoteld: Als een vrouw ‘nee’ zegt, bedoelt ze ‘ja’. Bah, dom, lomp en ik geef je groot gelijk dat je dat niet pikt!:-)

Avalanche · 20 september 2010 op 08:11

En ik maar denken dat ik de enige preutse muts op deze aardbol ben….. 😉

Frans · 20 september 2010 op 08:23

Verhelderend om te lezen hoe vrouwen al die sexuele vrijheid beleven. En er uiteindelijk niet aan ontkomen, want al zijn de verhalen die je je vriendinnen vertelt fantasie, zij weten dat niet en krijgen zo weer een bevestiging dat lekker te keer gaan heel gewoon is. Wat zij jou vertellen is misschien ook een fantasie en zo fantaseren we er op los maar weten het niet van elkaar en denken dat het bij de ander echt is waardoor we ons over ons eigen sexleven een beetje schamen. Voor je het weet zit je dan naar een stel Haagse pubers te kijken die van gekkigheid niet weten wat ze moeten doen, maar gewoon aan het door fantasie ingegeven beeld beantwoorden want zo hoort het nu eenmaal.

pally · 20 september 2010 op 13:02

Grappig, die eerste zin, Dashuri, die zegt al zoveel:
[quote]’Nee liefje , ik wil het eigenlijk niet”[/quote]
Vooral het ‘eigenlijk’, daarmee zeg je gelijk dat het misschien juist wel kan.
Als ik b.v in een winkel kom ruilen, zonder bon of zo en men zegt: ‘eigenlijk’doen wij dat nooit, dan weet ik wel hoe laat het is… 😀
Evengoed een leuk stukje werkelijkheid vanuit vrouwen bekeken.

groet van Pally

Mien · 20 september 2010 op 15:00

Aantrekken en afstoten dat zijn nog wel leuke fases in het liefdesspel.
Maar zodra het uitmondt in aanstoten en aftrekken dan wordt het een ander verhaal.
Eenduidige taal bezigen en daar ook naar handelen zijn dan welkome vaardigheden.
Alles moet geleerd worden.

Mien Liekens

LouisP · 20 september 2010 op 17:10

“Kom op. We gaan niet truttig doen. Miljoenen meisjes zouden willen ruilen met je op dit moment. Denk daar maar eens over na.”

als ik ’n meiske zou zijn zou ik daar dus niet over nadenken…

leesplankjes en nu bepotelen….’t doet me wel erg aan m’n jeugd terugdenken….

gr.
L.

sylvia1 · 20 september 2010 op 20:46

Bepotelen en bepoteld worden… Ik vind de titel echt origineel. En het stuk, ondanks of dankzij de verrassende lengte (?), sterk.

Dees · 20 september 2010 op 21:51

A beauty.

Probeer de volgende keer eens met een madelief: hij is een eikel, hij is geen eikel. En als er dan ‘geen’ uitkomt, een nieuwe madelief, lijkt me 😉

axelle · 21 september 2010 op 09:16

En dat ‘ik-wil-niet-dat-je-aan-m’n-*** zit’-stuk, waar is dat?? 😉

Nimrod1979 · 21 september 2010 op 10:44

Pfff jongentjes. Leuke column, met plezier gelezen.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder