,,Kind wat draag jij een beeldig topje” kirt de chique geklede dame waarmee aan een tafeltje hang. ,, Mag ik even voelen? O ja, net wat ik dacht, puur zijde. Trouwens, wat een beeldschoon dessin, ik vermoed dat het een klein vermogen heeft gekost .” Even sta ik met een mond vol tanden. De chique dame tikt vragend op mijn arm en ik antwoord grijnzend: ,, Dank u voor het compliment. Het heeft inderdaad veel gekost maar het is dan ook origineel handwerk”. En in gedachte ga ik terug naar oudejaarsavond.

‘Wij krijgen visite. Stoelen en banken staan strategisch voor de tv opgesteld . We hebben allemaal zin in een avondje cabaret. Kaarsjes flonkeren, koffie pruttelt en de oliebollen staan binnen handbereik. Hartige hapjes zijn al gemaakt en wijn en champagne komen alvast op temperatuur. Ik heb mijn föhnverse kapsel van een laklaag voorzien en mijn gezicht in oorlogskleuren geverfd. Omringd door het wolkje dure parfum voel ik me hartstikke chique. Speciaal voor deze avond heb ik een prachtig zwart jasje en een zwartblauw glanzend topje aangeschaft. Ik heb de prijskaartjes er zonet van afgeknipt. Ik kijk in de spiegel van de slaapkamerkast en knik goedkeurend. Het is dan ook erg schemerig in de slaapkamer.

Nu alleen nog het toilet inspecteren, en dan is alles visiteklaar. Ik open de wc-deur en besnuffel elk hoekje en gaatje. Net wat ik dacht, omdat mijn manvolk last heeft van stuurproblemen, ruikt het niet meer zo fris. Dat vraagt om een scheutje bleek. Nu prik ik altijd gaatjes in doppen van schoonmaakmiddelenflessen en door het sproei-effect worden alle hoekje en gaatjes gereinigd. Ik pak de fles, knijp er eens flink in. Maar in plaats van een bescheiden gesis, klinkt er een luide knal. De dop van de fles vliegt als een champagnekurk tegen het plafond en ik word getrakteerd op een flinke scheut bleek. Het venijnige goedje drupt, via een pluk haar, naar mijn ogen.

In paniek ren ik naar de keuken en stop mijn hoofd onder de kraan. Goedkope chloorlucht verdringt mijn dure parfumwalmpje. Oorlogskleuren verdwijnen in het gootsteenputje. Pas na vijf minuten spoelen, acht ik mezelf bleekvrij. Ik graai een keukendoek van het haakje en droog mijn haar en gezicht. Weer loop ik naar de spiegel. Gelukkig kan ik nog zien. Maar zie ik wel goed? Ik lijk wel een vogelverschrikker. Mijn haar staat recht omhoog, een mascaraspoor loopt van oog naar kin en de lipstick zit tot aan mijn oren. Mijn gloednieuwe zwarte jasje zit vol gele spikkels en midden in het topje verschijnt een zalmroze kring.

Ik trek mijn oude kloffie weer aan en gehuld in een schoonmaakwalmpje verwelkom ik mijn visite. Het enige zichtbare is een chloorgele haarpluk.’
En mijn kleding? Een verfbad maakte het zwarte jasje weer helemaal zwart. Het topje is ook gered. Met dezelfde fles bleekmiddel heb ik de vlek , kringetje voor kringetje, uiterst zorgvuldig vermenigvuldigd. En zo ontstond er een zeer apart dessin.

Dus ik heb geen woord gelogen. Het heeft heel wat gekost. Namelijk moeite. Heel veel moeite.

Categorieën: Gein & Ongein

Li

Liever gek dan 'grijs'. (O)mama Li doet maar wat. Schrijft voor een scholengroep, een ouderenblad en voor schrijfgroep Undercover. Is na 10 jaar weggereorganiseerd bij het Alphens Nieuwsblad. Werkt 30 uur per week als bovenschoolse coördinator TSO bij SCOPE Scholengroep.

8 reacties

Kees Schilder · 11 januari 2004 op 09:13

Linke soep,Li. Hoe verder je komt hoe sneller je gaat lezen.Goed en boeiend geschreven en gelukkig met een happy uiteinde.
Kees

viking · 11 januari 2004 op 10:05

[quote]Nu prik ik altijd gaatjes in doppen van schoonmaakmiddelenflessen en door het sproei-effect worden alle hoekje en gaatjes gereinigd.[/quote]

Tja, zo zie je maar weer. Met alle respect voor het kostenbesparende effect van deze vindingrijkheid maar techniek en vrouwen blijft een riskante combinatie! 😀

Mercurius · 11 januari 2004 op 10:16

Hoi Li,

Ik sluit me helemaal aan bij Kees.
Het leest lekker weg. Goede eindzin ook!
Jezus jij maakt wel wat mee! Mag ik dat topje een keer lenen? Ben benieuwd hoe een echt Li-design eruit ziet. Goede en grappige column weer!

ciao Mercurius

Mosje · 11 januari 2004 op 10:31

Typisch vrouwelijk zou ik zeggen: de dingen in de verkeerde volgorde doen.
Eerst optutten en dan het toilet schoonmaken!
Wat deed je de rest van die avond? De fles champagne schudden en toen ontkurken? Het vuurwerk aansteken en daarna pas uitpakken? Na twaalven eerst je geheime liefde zoenen en daarna pas je echtgenoot?
We kunnen nog veel leuke columns van je tegemoet zien vrees ik.

pepe · 11 januari 2004 op 12:02

Geweldig, van de nood een deugd maken toch.
En je bent er nog eens heel exclusief mee 😉

Lekkere column want van die chloorlucht rook ik niets

Mup · 11 januari 2004 op 15:41

Ben blij dat ik niet de enige ben die van die stunts uithaalt. Alleen jouw vervolgaanpak is beter, en leerzaam:-)

Groet Mup.

deZwarteRidder · 11 januari 2004 op 15:48

Sneu li…
maar wat kanp dat je zonder te janken..er weer voor gegaan bent en het ook nog op hebt weten te lossen..
Rich@Rd

eveltje · 12 januari 2004 op 07:42

zeer herkenbaar dit soort dingen, slechts een minderheid van mijn kleren heeft nog zijn originele kleur.
nooit een goed idee om met spuitbussen verf aan je stuur over kasseien te fietsen, en dan nog eens met je hebben en houden tegen de grond te gaan

Geef een antwoord