Voordat het vrouwelijke kombuismaatje van Leonardo bovenstaande uitriep was er al het een en ander gepasseerd.
De legale doch informele wederhelft van Leonardo had waarlijk geen kaas gegeten van marine, schepen en het zeegat.
Dit in tegenstelling tot Leonardo die veel kennis had over scheepvaart en zelfs een vaarbewijs had behaald. Het was waar, dat Oost-Europese meisje kon niet altijd onder hun dak blijven wonen maar ze was zo jong, mooi en lief.
Eigenlijk was het heel toevallig dat Leonardo bij het zoeken naar goedkope sigaretten tegen het bevallige ranke lijfje liep.
In de flyer over goedkope rookwaren stond niets over goedkope mooie meisjes evenmin als er iets instond over de kwaliteiten van de streekvrouwen.
Maar goed, omdat Leonardo toch in het voormalige Oostduitse Wraclaw rookwaren stond te laden leek het niet onverstandig om Svetlana maar gelijk mee te nemen.
Tijdens de terugreis had Leonardo voldoende tijd om een verklaring uit te dokteren om meisje Svetlana onderdak te geven.
Svetlana sprak honderd uit als “henemtov oemantildja” tijdens de rit. Vreemd genoeg reageerde ze niet op de antwoorden of vragen die Leonardo aan haar richtte.
Wat Leonardo ook wat raar over kwam waren de vele plasstops die zijn bijrijdster aanvroeg.
Om het kwartier ongeveer stak Svetlana haar linkerhand op en zei “henemtov dropli please”?
De allereerste keer begreep onze wetenschapper dit niet maar de indringende urinegeur maakte veel duidelijk.
De plasstops waren tamelijk lang met als gevolg dat de ingeslagen hoeveelheid goedkope sigaretten behoorlijk werd aangesproken. De plas annex rookstops werden afgerond met een kopje sterke koffie zodat ook Leonardo na enkele pitstops het urinoir moest bezoeken.
Na een volledige dag en nacht te hebben gereden kwamen Leonardo en Svetlana bij de grens van België aan zonder verdere noemenswaardigheden maar met een fantastisch plan om de levensgezellin van Leonardo te overtuigen om Svetlana in huis te houden.
Belangrijk voor alle mensen, in het bijzonder voor Leonardo, was dat er tijdens de reis tot op het moment geen enkele seksuele toenadering had plaatsgevonden tussen de twee aantrekkelijke reizigers. Leonardo had uiteraard de nodige spannende gedachte over wat er zou kunnen gebeuren als er meer achter de speelse glimlach met de steelse knipoog zou zitten. Svetlana droeg geen borstenhouder omdat dat door de vorm, de stand en conditie van de borstjes absoluut niet nodig was. Het nadeel was echter wel dat door het ontbreken van de bovenste knoopjes van haar hemdje de kleine roze tepeltjes te zien waren.
Leonardo, een grote aanhanger van de tantra, vond het wel goed zo en hield zijn aandacht ook wat bij de snelweg.
Net voorbij de Belgische grens viel Svetlana in slaap en ze snurkte een beetje. Niet echt hinderlijk voor Leonardo die de gelegenheid nam om het profiel van zijn slapende Oost-Europese godin te analyseren.
Svetlana had die typische Slavische gezichtsuitdrukking waarbij de iets of wat harde kantjes op dit moment werden verzacht door het veilige dromen.
Veilig was ze wel bij Leonardo die op bepaalde momenten werd overmand door een onbekend gevoel van moederinstinct. Het voelde aan als een ‘plicht’ om Svetlana, het warme vrouwmensje, uit haar koude en kille omgeving weg te halen.
Net voorbij het Belgische plaatsje Geel werd Svetlana wakker en draaide haar kleine hoofdje richting bestuurder. Ze geeuwde beleefd en zei: “Henemtov oemantildja gross”?
Dat had Leonardo tijdens de rit nog niet gehoord maar de indringende geur van ontlasting maakte veel duidelijk.
Leonardo stak tijdens de toiletpauze van Svetlana een sigaretje op en overdacht de situatie.
Het plan, de verklaring voor het thuisfront en de mogelijke problemen van West-Europees voedsel moesten tijdens de laatste kilometers goed worden bestudeerd en afgewogen.
Leonardo had een kopje sterke koffie met een broodje kroket besteld in het wegrestaurant
Hij had net een hapje genomen toen Svetlana zich bij hem aan het tafeltje meldde.
Zichtbaar opgelucht, haar lipjes keurig voorzien van wat lippenstick. Haar haar lag alsof ze had geslapen en flink naar het toilet was geweest. En dat klopte ook. Svetlana schoof aan en zei: “antolov antolova sjni” en daarbij hield ze haar borstjes even vast.
Leonardo stak zijn duim op en antwoordde: “Do you have hungry”?
“Gross filli, gross filli” riep ze lachend.
Leonardo bestelde een broodje oude kaas en een klein glaasje karnemelk.
Onze Europese vrienden aten zwijgend en keken elkaar onderzoekend aan. Onder bepaalde invalshoeken deed Svetlana Leonardo aan zijn eerste grote liefde denken. Ze had ook zo’n guitig rimpeltje boven haar bovenlip. De stand van haar ogen, typisch Oost-Europees, gaven een beeld van een harde jeugd maar vol verwachting naar meer en beter.
Leonardo betaalde, groette het personeel van het wegrestaurant en zei tegen Svetlana:”Henemtov oemantildja ou henemtov oemantildja gross”?
Svetlana keek verlegen omlaag en pakte de handen van Leonardo vast. Dan keek ze omhoog en bracht haar mond naar zijn linkeroor. Zachtjes zei ze:”sjestov musy den”.
Daarna knipoogde ze en gaf Leonardo een kusje op zijn voorhoofd.
“Gross filli, gross filli armez”.
Leonardo en Svetlana waren nu bijna thuis en Leonardo begon nu wat zenuwachtig te worden. Het was ten slotte de eerste keer dat hij een vreemd 19-jarig Oost-Europees meisje met miss world afmetingen mee naar huis nam.
De vriendin van Leonardo keek wat vreemd toen ze het achterportier opende en haalde haar neus op alsof ze iets smerigs rook.
“Ik dacht dat je meer sigaretten had meegebracht”?
Leonardo stelde Svetlana aan de vrouw des huizes voor.
“Kom maar binnen, jullie zullen wel honger hebben”?
“Henemtov oemantildja grosso top”?
“Kom maar mee Svetlana, ik zal je het toilet laten zien”. De achterlatende indringende geur bewees dat het al bijna te laat was voor een bezoek aan het kleine kamertje.
Terwijl Svetlana op haar hurken op de toiletbril zat te puffen en te hijgen nam de vriendin van Leonardo haar vriend even terzijde.
En nog voor Leonardo zijn goed voorbereidde pleidooi kon opzeggen riep zijn partner:
“Buitengaatse”!

Categorieën: Fictie

24 reacties

Mien · 21 januari 2009 op 13:45

Ik heb nog zo gezegd … witregels en alinea’s gebruiken … bevordert de leesbaarheid.

Enne:

[quote]bevallige ranke lijfje [/quote]

Was ze nu bevallig (dik) of rank (dun)????

Jouw column doet me denken aan [url=http://www.imdb.com/title/tt0188453/][u]Birthday Girl[/u][/url] met Nicole Kidman. Aanrader.

Mien

doemaar88 · 21 januari 2009 op 15:03

Ik mis de alinea’s, dit gaat ten koste van de leesbaarheid. Qua lengte een stuk beter dan de vorige.

Wat me opvalt, vooral in het begin van je stuk, dat je na elke zin op [i]enter[/i] drukt. Dit is helemaal niet nodig, het leest lekkerder als je tekst doorloopt!

Mosje · 21 januari 2009 op 17:06

“henemtov dropli please”?, betkent dat: ik moet een druppeltje plassen?
😀

LouisP · 21 januari 2009 op 18:51

Van die alinea’s had ik nog niet gehoord bij CX maar ik ga er aan denken.
Bevallig is een ander woord voor bekoorlijk of lief, ten minste in Belgie.
Maar ik vind het wel bevallig dat u wilt reageren.

mvg

Louis

axelle · 21 januari 2009 op 19:13

Ik vind het een beetje zielig om beroep te doen op je afkomst om je schrijfsels te verantwoorden, Louis. Volgens jou zou ik dat woord dan ook moeten gebruiken en dat is, helaas, niet het geval. Maar goed..
Hier en daar een alinea en je gaat de goeie kant op. J’attends… 😉

LouisP · 21 januari 2009 op 20:00

Geachte,
beste Axelle,
Bij CX mag je opmerkingen verwachten. Prima.
Waarom zou ik het gebruik van een goed Nederlands woord moeten verantwoorden?
Een beetje flauw om te schrijven dat ik een fout die geen fout blijkt te zijn zou moeten verantwoorden.
Beetje flauw om te schrijven dat ik mijn afkomst zou gebruiken om iets te verantwoorden.
Terwijl u blijkbaar niet weet wat mijn afkomst is.

met bevallige groet,

Louis

Krasblog · 21 januari 2009 op 20:21

Ik sluit me aan bij de opmerkingen van Mien en Doemaar, waarbij ik er aan toe voeg dat ik op een gegeven moment wel weet dat de één Leonardo heet en de ander Svetlana. Bovendien vond ik het een beetje langdradig, en juist daarom hoopte ik op een spannender einde dat ik nu vond tegen vallen.

Toch vond ik het een aardig verhaal en een leuk thema.

Krasblog

Mien · 21 januari 2009 op 20:24

@LouisP en axelle:
LouisP, je hebt helemaal gelijk.
‘Bevallig’ betekent zowel in NL als in B lief en aardig. Ik heb het even opgezocht.
Mea culpa.

Ik ga verder niet in discussie met ‘la Belgique’ want die winnen (bijna) altijd … zowel met 10 voor Taal als met het Groot Dictee der Nederlandse Taal. :hammer:

Groet, Mien

Asberg · 21 januari 2009 op 21:48

De inleiding nodigt mij niet uit verder te lezen. Als ik dat toch doe, stuit ik op een zin als:

[quote]Wat Leonardo ook wat raar over kwam waren de vele plasstops die zijn bijrijdster aanvroeg.[/quote]

Is dit geen telling? Kun je niet beter haar steeds laten pissen en de lezer zich zelf laten afvragen waarom ze dat toch doet?

Ik tref meer telling aan die ik storend vind, zoals:

[quote]die typische Slavische gezichtsuitdrukking [/quote]

Hoe ziet dat er uit dan??

Volgens mij kan het een goed verhaal worden als je meer dialogen gaat uitschrijven en de lezer zelf conclusies laat trekken.

LouisP · 21 januari 2009 op 22:38

Hoi,
Ok, ik ben slecht begonnen. De twee stukken waren al ingestuurd voordat ik met uw tips iets kon doen.
De voorgaande discussies die niet over stijl en vorm gaan ben ik al vergeten. Ik verorber zo veel mogelijk schrijfvoer en de reacties daarop.
De laatste reactie is me niet helemaal duidelijk.
Wat bedoelt men met ‘telling’?
Een inleiding die niet verder doet lezen.
Wat is de (algemene)reden dat men dan niet verder zou lezen?
mvg Louis

Asberg · 21 januari 2009 op 22:47

Telling is dat je [i]uitlegt[/i] wat er aan de hand is, [i]showing[/i] is dat je de lezer zelf laat concluderen wat er aan de hand is. Dat laatste komt altijd sterker over.

Dus liever: hij kneep zijn benen bij elkaar om tegendruk te geven aan zijn blaas, dan: hij moest pissen.

Ik denk dat je verhaal twee stappen vooruit gaat als je alle [i]telling[/i] vervangt door [i]showing[/i]

Asberg · 21 januari 2009 op 22:55

En die inleiding, als die zou beginnen met zoiets als:

[quote]Het was waar, dat Oost-Europese meisje kon niet altijd onder hun dak blijven wonen maar ze was zo jong, mooi en lief.[/quote]

ben ik meer geneigd verder te lezen dan in de huidige siuatie. Misschien omdat het vragen oproept. Het kan subjectief zijn. Misschien kunnen andere columnxers er hun mening over geven.

LouisP · 22 januari 2009 op 00:00

Hoi Asberg,
wat u daar schrijft van de inleiding voel ik nu ook.
Ik had wel een inleiding nodig om de scheepsterm ‘buitengaats’ te introduceren.
Dat van die ‘typische Oost-Europese vind’ ik juist wel ‘showing’. U vroeg het zich ook af.
Het komt wat raar over maar is er nou niemand die de grappige delen kan waarderen?
Taal die niet bestaat maar per ongeluk met wat gissen naar iets kan verwijzen. Mijn vrouw die ineens gewoon die onbestaanbare taal begrijpt.
Ik vind het best origineel.
Ok, het is weer te lang maar ik moest er zelf wel om lachen.
Tja……he maar weer bedankt voor de reactie.

Louis

arta · 22 januari 2009 op 07:42

Ik vond dit stuk beter dan het vorige.
Eigenlijk dacht ik dat het een echte taal was, die er geschreven werd, dus daar kon ik niet om lachen, alleen maar mezelf afvragen wat het nu eigenlijk betekent.
Het idee is origineel en waar ik wel om kon lachen is de overdreven beschrijving van het meisje. (ik weet alleen niet of dat grappig bedoeld is.)
Het opsommingsgehalte vond ik wel meevallen. Over de lengte is al genoeg gezegd.
Vooral de eerste helft vond ik prettig lezen!

pally · 22 januari 2009 op 17:30

Vergeleken bij je vorige stuk, Louis, is dit absoluut veel beter. Al had ik graag willen weten wat er achter dat plassen stak en al die neptaal vond ik wat te veel. Een paar keer is altijd leuker dan vaak. Dat geldt ook voor het noemen van de namen( maar dat is al gezegd). ‘Less is more’ gaat hier zeker op.
En over dat leuk vinden door jezelf: een beter criterium lijkt mij, of de lezer het leuk vindt.

groet van Pally

LouisP · 22 januari 2009 op 19:48

Arta,
bedankt voor de steun tijdens de Sibertperiode.

Mensen,
O wee als er iemand mijn eventuele volgend stuk te kort vind.

Mijn vrouw en kinderen vinden CX maar niets. Pa loopt zich heel de dag te ergeren. De hond uitlaten doet ie niet meer en als het zijn beurt is blijft de afwas staan.
Louis

Alleen namens mij bedankt voor de reacties.

axelle · 22 januari 2009 op 20:15

Beste meneer Louis (in België ook wel alter ego voor Louis Tobback)
Waarom zit u vast in uw eigen discussie? U refereert naar België, ik citeer, “Bevallig is een ander woord voor bekoorlijk of lief, ten minste in Belgie,” om uw woordkeuze te verantwoorden. Er wordt verondersteld dat iemand weet waarover hij/zij praat. :s Axelle

axelle · 22 januari 2009 op 20:15

Belgen zijn GOED, Mien. ;):p

Mien · 22 januari 2009 op 22:26

@axelle green
Amai zunne. Ik hoor hier munne bompa en unne droogkuis hiel hard zwieren! :hammer:

Mien Belgique n’est pas une pipe.

Immer wieder Sontag komt die Erinnerung!

Dobre denjeff

Krasblog · 22 januari 2009 op 22:47

Beste Louis,

Ik vond hem niet te lang, ik vond hem langdradig (inhoudelijk). Daarom ben ik het ook met Pally eens.

Als je gezin er onder gaat lijden moet je stoppen met schrijven. Dus als je nu eens de hond uit ging laten. Kun je er lekker over nadenken, vervolgens bedenk je een pakkende titel en een mooie uitsmijter tijdens de afwas. Iedereen blij, en wij volgende week een leuke mooie column van jouw hand.

Succes.

Krasblog

LouisP · 22 januari 2009 op 23:24

Pally, als je zeker weet dat een stuk door de meeste wordt gewaardeerd maar je vind het zelf klote, wat zou je dan doen?
Mien , ik ben een Nederlander maar niet spotten met de ouders van mijn moeder!
krasblog, hebt u voor het volgende een secondje?
Arta, help me!

Louis

Krasblog · 22 januari 2009 op 23:51

Beste Louis,

Ik kan en mag uitsluitend voor mijzelf spreken: Het gaat weer een beetje dezelfde kant op als met de beoordelingen op je vorige column, nl niet meer over de inhoud maar over mijnsinziens irrelevante bijzaken, met alle respect voor je gezin, je huishoudelijke taken en je roots.

Ik heb de vorige keer ook gezegd dat je lekker moet blijven schrijven en plaatsen. Maar je moet ook open willen staan voor (opbouwende) kritiek.

Veel CXers hebben de moeite genomen (weer) je column te lezen en te beoordelen. Daar hoef je het lang niet altijd mee eens te zijn, maar probeer er je voordeel mee te doen.

Wanneer we steeds in dit soort oeverloze discussies terecht komen en het zich tot een vorm van ‘drama’ ontwikkelt dan haak ik als lezer af.

En dat zou me spijten.

Groet,

Krasblog

Mien · 26 januari 2009 op 10:07

Oeps … per abuis op korte tenen getrapt … 😉

Het was niet mijn bedoeling om te spotten.

Soms heeft een kleine reactie grote gevolgen.

Mea culpa :wave:

Mien

dashuri · 26 januari 2009 op 14:54

Van de Belgische redactie (nogmaal):

Was de vorige tekst slecht, dan is er nu nog geen zak aan veranderd.

Keep on trying, babééé

Geef een antwoord