Mensen en hun mening 1: Zoen rel

Dit is het eerste deel uit een paar columns over wanneer andere mensen een mening hadden, die uitdrukten en die achteraf gewoon overdreven, dom of soms uiting van jaloersheid waren. Ik weet dat je niet te veel moet terugkijken naar het verleden. Maar er zijn momenten die vergeet je niet, daarvan wil ik er een paar vertellen naast mijn serieuze columns.

Fuch fuch fuchsia

Alles was klaar: fietsen achterop de auto, broodjes gesmeerd, gîte schoon en de nieuwe huurders in ons Alpenhuisje geïnstalleerd. Zelfs de zes mini-fuchsiaatjes, die door echtgenoot net voor de vakantie waren gestekt en dus mee moesten om hun overlevingskansen te vergroten, stonden bewaterd op de hoedenplank. Kortom we konden vertrekken.  Lees meer…

onbesuisd

Met de zilveren Renault Modus tot het dak toe volgepropt komen dochter en vriendin het plein oprijden. Dochter springt de auto uit en vliegt ons in de armen. Vriendin worstelt zich iets minder soepel naar buiten. Met een verkrampte spier in haar bil loopt ze wat stram na al die Lees meer…

Plurieldakjesspecialist

Met bakken kwam het uit de lucht. Rukwinden smeten takken over de weg en tergde het met sjorbandjes en ducttape vastgeplakte cabriodakje. Angstig bad ik dat het touwtje dat de achterklep aan de carrosserie moest borgen niet zou knappen. Vandaag zou eindelijk mijn Citroën Pluriel weer in ere worden hersteld, Lees meer…

#Metoetje

Zijn naam was Jan, maar gezien zijn leeftijd moesten wij Meneer Jan zeggen. Meneer Jan was schoenmaker in de schoenenzaak waar ik begin jaren zeventig werkte. In principe hadden we niet veel met meneer Jan te maken, behalve als er een kleine reparatie moest worden verricht die geen uitstel duldde. Lees meer…