U kent ze vast wel, die helpdeskgrappen die op internet te vinden zijn. Je zult me vast niet geloven, maar van losse stekkers tot kapotte bekerhouders, ik heb het allemaal in werkelijkheid meegemaakt. Vier jaar ervaring als helpdeskmedewerker hebben mij gebracht tot de ontdekking van enkele tot op heden nog onbekende computergebruikerssyndromen waarvan ik enkele van de meest voorkomende hier zal uiteenzetten.
Als je even naar Engeland moet, heb je nog steeds ponden nodig. Maar wat wil je in een land waar links wordt gereden en waar de kroegen sluiten op tijden waar in andere landen de kroegen opengaan.
Ik speel elk spel om te winnen, sterker ik zie in alles een competitie. Mijn testosteron giert door mijn lichaam als iets zich voordoet waarmee ik mijn brute kracht of iets kan tonen waarmee ik mijn tegenstander verneder, verpletter en of decimeer. Niets maakt mij meer gelukkiger. Niemand in mijn omgeving wil dan ook de strijd met mij aangaan, omdat ik ook nog eens een zeer slecht verliezer schijn te zijn. Ik win alles van iedereen behalve van een, die vernederd mij keer op keer en drijft mij zelfs tot huilen toe.
Het is vrijdagmorgen, dat weet ik nog heel goed omdat ik het vooral die vrijdag morgen zeer zwaar had met het aclimatiseren tot werkniveau.
De reden dat de vrijdag morgen zo zwaar viel is eenvoudig.. vooral voor medestudenten is het zeer makelijk te begrijpen. alvorens de vrijdagmorgen zijn intrede doet is het namelijk donderdagnacht. de donderdagnacht is bij uitstek de nacht vol bier en gein. ook deze bewuste donderdag nacht was het weer zover.
Mijn antioxidant Ab komt binnenlopen met een bus synthetische geurvreter en ik zeg tegen hem dat hij ook op een iets subtieler manier kan laten weten dat het stinkt in mijn huis.
‘Dat is het niet’, zegt hij grijnzend. Het wordt weer moederdag en ik wist niet wat ik aan mijn moeder moet geven, tot ik mij herinnerde dat ze niet van geurtjes houdt. Vandaar.”
