Auratrauma

Ik ben er ingevlogen. Ik heb mijn aura laten vangen door een droomvanger. Een verleidelijk lachende piskijkster lokte me met haar allerliefste glimlach naar een tent die regelrecht leek weggepikt uit het sprookje uit duizend en één nacht. Ik zweefde als een veertje haar gekleurde lappenwinkel binnen. Al snel bevroor haar glimlach tot een ijzige grimas, prikte ze met haar puntige klauwnagels in de richting van een elektrische stoel, en snauwde het bevel ‘zitten’.

Kotsen of fantaseren

Achter mij zitten twee meiden van begin twintig. Mijn hoofd wil rusten, ik moet plassen en mijn ogen willen dicht, geen licht meer,geen mensen en boven alles wil ik geen woorden meer. Effe geen intonaties. Ik leun achterover en laat om te beginnen mijn hoofd rusten op het hoofdgedeelte van de busstoel. Ik sluit mijn ogen en laat de zon door het raam heen mijn gezicht strelen. Zo is het beter.

Uit met de pret

Met zoon Sid zit ik in een restaurantje zijn aanstaande vaderschap te bespreken. Ik vraag me af hoe hij de vaderrol gaat invullen. Als hij dat hetzelfde gaat doen als ik deed dan wens ik hem bij voorbaat veel sterkte. Onderhand bestudeer ik de menukaart : “KIP ROYAL, heerlijk als aperitief, 3,95 euro per glas” Hoe pervers ben je dan. En hoe pers je een kip in een glas en waarom zou je dat uit een glas moeten peuteren? Vragen van enorme importantie. Veel belangrijker dan het bespreken van bezwangerde vriendinnen van zoonlief.

Normen en Fratsen deel 2

Rechts van de rij staat een man met een traitje bier. Oftewel een alcoholist, een verloederde man. Het is hem iets af te zien. Hij lijkt niet te begrijpen dat de rij een paar meter achter hem begint of hij begrijpt het wel maar hoopt dat iemand in de rij hem zo zielig vind dat ie voor mag. Het duurt ook hem allemaal te lang en deze man doet wat ieder mens zou willen, naast gewoon de winkel uitlopen, hij dringt voor. In plaats van 9 wachtende voor hem, heeft hij er nu maar twee. Hij heeft zijn traitje op de band gezet,klaar.