Hoofddoek en haren

[i]Een beschouwing over de Indonesische media en hun obsessie met shampoo en haarcremes in een islamitisch land.[/i]

Ik maak mij zorgen over vrouwen die een hoofddoek dragen.
Er komt namelijk te weinig lucht aan hun haren, die al snel hun glans verliezen en gaan verdorren, of erger nog, uitvallen.

Emancipatie en de hoofddoek

Discussie over de emancipatie (van de vrouw) en de hoofddoek wekt mijn belangstelling, mede door mijn eigen ervaring, zodanig op dat ik de behoefte voel een ander licht hierop te laten schijnen. Enerzijds omdat ik de wens koester te bewijzen dat deze begrippen wel degelijk samen kunnen gaan. Anderzijds omdat ik mij verbaas over de denkwijze die velen hebben met betrekking hiertoe. Het taboe ‘de hoofddoek’ viert kennelijk nog steeds hoogtij vanuit een onbegrepen kader.

Pieper

Ik stap uit de metro en wring mij via brede, overvolle stenen trappen naar beneden. Onder het station bevinden zich enkele winkeltjes, efficiënt in het talud weggewerkt. Ik spits mijn oren. Een indringend gepiep wringt zich via mijn oren mijn schedel in. Brandalarm! Ik kijk nerveus om mij heen. Welke kant moet ik opvluchten? Nergens is rook te zien, laat staan vlammen. Nog niet.

Pijn=Fijn

Op gezette tijden ga ik iets doen wat pijn doet en daarna voel ik me beter,lekker in mijn vel, zowel lichamelijk als geestelijk. Het is een uitermate geaccepteerde vorm van SM. Ik bevind me in de martelzaal. Iedereen weet het ,niemand zegt het. We noemen het…….. een lesje Taibo’en.

Junkfood

Als een oud vrouwtje dat de hele dag niets te doen heeft, keek ik uit het raam naar beneden. Ik zag daar een junk graaiend in een vuilnisbak waarschijnlijk op zoek naar wat eten – of wat resten. Ik woon in de binnenstad dus er waren vrij veel gezwollen Duitsers die zich tegoed deden aan ‘backfisch und bier’.