T. en ik trekken in 1991 met de rugzak door Italië. We hebben twee weken en een treinticket waarmee we een flink aantal kilometers kunnen afleggen. Ook al is het augustus hebben we van te voren niets gereserveerd; we zien wel waar we terecht komen en gaan dan ter plekke Lees verder
Op het vliegveld van Kerry schrijf ik ‘Dursey Head’ op de achterkant van een geprint routekaartje. Voordat we het beseffen, zitten we bij twee Duitse vrouwen in de auto die elkaar veel te vertellen hebben. Een ananas van de Lidl als beloning vinden ze meer dan genoeg. Ze brengen ons Lees verder
Het is 1981 en we zijn met school een week naar Rome geweest. Overbodig te zeggen dat het geweldig was; hier is de kiem gelegd voor mijn liefde voor Italië. Naast de mooie dingen maken we ook kennis met de kanten van een stad waar je achteraf om lacht. Zo Lees verder
La Dame de Blanchefort moest twee maal per jaar voor haar werk naar Parijs en ik ging af en toe mee want de hotelkamer was toch voor twee personen en dan hoefde alleen mijn treinticket betaald te worden. Plus natuurlijk mijn maaltijden, drankjes, etc. We kwamen dan vrijdag aan om Lees verder
Daar zitten ze, vier vriendinnen uit de VS. Zo te zien alle geneugten des levens ruim aan den lijve ondervonden. Het stemgeluid op vol volume. Ik kan ze, met mijn ULO-engels, woordelijk volgen en ga er eens goed voor zitten. Dat wordt genieten achter het glaasje witte wijn terwijl wij, net als de dames, op onze lunch wachten.
In dit Portugese Stadje is het goed toeven. Je kunt er lekker eten, vooral de streekgerechten zijn een ommetje waard.
