T. en ik trekken in 1991 met de rugzak door Italië. We hebben twee weken en een treinticket waarmee we een flink aantal kilometers kunnen afleggen.
Ook al is het augustus hebben we van te voren niets gereserveerd; we zien wel waar we terecht komen en gaan dan ter plekke wel op zoek naar een hotelkamer.
We beginnen in Siena en vinden in het eerste hotel dat we binnen lopen meteen een kamer. “Dat begint al goed, misschien is de grote drukte toch al wat voorbij. De Palio is in ieder geval al geweest, want die heb ik een paar weken terug nog live via Rai Uno gevolgd,” zeg ik.
Na Siena gaan we verder naar Lago Trasimeno en daar wordt het al wat lastiger; we moeten eerst om het halve meer heen lopen voordat we een kamer vinden.
Dan naar Assisi waar het redelijk vlot gaat en vervolgens Rome wat helemaal geen probleem is.
Na een stad als Rome is het misschien wel leuk om een eilandje te bezoeken dus we gaan naar de kust en pakken daar de boot naar Giglio. Dat eiland blijkt echter helemaal vol te zitten dus we varen weer terug naar het vaste land en pakken een trein in noordelijke richting. We stappen uit in de grotere plaatsen maar vinden daar geen enkele kamer.
Dan maar een heel klein plaatsje proberen; wellicht dat het daar juist wel lukt, maar ook daar is geen plek.
Zo zitten we dan om een uur of tien in de avond op een heel klein stationnetje in the middle of nowhere en beginnen ons af te vragen of het deze keer zal lukken (terwijl in de verte een hond huilt, wat het geheel een lekker desolaat tintje geeft.)
“We gaan naar Siena! Daar lukte het de eerste keer dus zal dat nu ook zo zijn!”
In Siena aangekomen is het heel erg druk; man wat lopen er veel mensen op straat en sommigen hebben hele aparte sjaaltjes om hun hals hangen.
Het ene hotel na het andere proberen we maar vergeet het maar; op deze avond (15 augustus) is alles vol en uiteindelijk overnachten we in een parkje.
Eindelijk komt de ochtend en we slepen ons naar het station om er dan achter te komen dat die Palio twee keer per jaar wordt gehouden; en laat die tweede keer nu net op 16 augustus zijn.
16 reacties
Meralixe · 15 juni 2013 op 13:33
Nu ken ik WEL de ‘Palio’ omdat ik het eventjes opgezocht heb op het intertnet…
In uw vorige column had U het over we. Nu zijn we al ietsjes wijzer geworden daar er sprake is van een zekere ‘T.’
Goed, het is uw schrijven maar schrijven blijft een balanceren op het dunne koortje waarbij de schrijver enerzijds de eigen belevenis meegeeft terwijl hij (zij) anderzijds rekend op voldoende kennis bij de lezer. Wordt dat evenwicht verstoord, dan tast de lezer hier en daar in het duister en weet hij niet zo goed meer waar de schrijver naartoe wil.
Hier in deze column zocht je dus naar een slaapplaats. Ook dit was voor de lezer niet bepaald een spannende gebeurtenis.
Zo kom ik bij het volgende punt; de keuze van het onderwerp. Wat de schrijver van uit het eigen denken belangrijk vind is dit nog bijlange niet bij de lezer.
Zo, nu nog enkele mooie smileys zodat deze hard lijkende kritiek dan al bij al toch nog eventueel te pruimen is. :inlove: :rose:
Blanchefort · 16 juni 2013 op 00:31
Dank voor uw smile!
Wat u zegt over de beleving van de schrijver en de beleving van de lezer; daar heeft u absoluut een punt. Ik zal daar ook aan gaan werken. Wilt u alstublieft in gedachten houden dat dit een stuk is dat reeds lang geleden geschreven is en dat ik die kennis toen nog niet had.
De ‘we’ in de vorige column waaraan u refereert begrijp ik niet; ik geef daar duidelijk aan dat ik dineer met Rene Descartes.
Wat betreft uw woorden omtrent de kennis van de lezer over bepaalde onderwerpen wil ik zeggen dat het niet aan de schrijver is om alles uit te leggen. Ik zou inderdaad eerst hebben kunnen uitleggen wat ‘Il Palio’ is. Dat zou echter weer veel woorden hebben genomen. Het zou mij als schrijver ook de vrijheid wegnemen om over welk onderwerp dan ook iets te schrijven zonder eerst een uitleg te geven over hetgene waarover ik schrijf.
De verhalen die ik hier plaats stammen uit een ver verleden. Uw opbouwende kritiek zal ik zeer zeker meenemen in volgende verhalen die hier niet geplaatst gaan worden.
Meralixe · 16 juni 2013 op 07:56
O…he… die ‘we’ had ik in gedachten door het reisverhaal van ‘Tarzan’ die, zo begreep ik het min of meer, een trektocht van Italië naar Ierland, of omgekeerd probeerde aan het papier toe te vertrouwen. 😎
Maar ’t’ is toch ook niet bepaalt een openbaring he!
Blanchefort · 16 juni 2013 op 17:33
Het is OK. :laugh:
Nachtzuster · 16 juni 2013 op 11:02
Blanchefort, zeg je met je laatste zin dat je niet meer gaat plaatsen op CX? Dat zou toch jammer zijn!
Blanchefort · 16 juni 2013 op 17:32
Nachtzuster, dat hoort u mij niet zeggen.
Blanchefort · 23 juli 2016 op 23:17
Dit alles nog eens nalezende is mijn antwoord bevestigend. Ik ga een ander platform vinden.
Nachtzuster · 15 juni 2013 op 18:03
Eens met Meralixe. Nergens wordt het reisverhaal spannend of boeiend genoeg. Erg veel opsommingen en namen die niet echt heel erg relevant zijn voor het verhaal. Je hebt een wisselende schrijfstijl en dat is leuk. Echter is niet alles even goed, vind ik. Ik heb wel betere dingen van je gelezen.
Blanchefort · 16 juni 2013 op 01:28
Volkomen mee eens.
Sagita · 15 juni 2013 op 19:14
Wat wil je ons vertellen? Voor mij blijft het een verzameling woorden die niets zeggen! Kom op zeg. Vertel ons iets! Wat houdt je bezig? Waarom die moeite om iets op deze site te deponeren?
Groet Sa!
Blanchefort · 16 juni 2013 op 00:34
Uw vraag is terecht. Ik zal er ook over nadenken.
Maar u plaatst een column met een foto van een halfnaakte vrouw. Wat wilt u ons daarmee vertellen?
Yfs · 15 juni 2013 op 21:21
Een column van losse flodders, waardoor de data 15 en 16 Augustus er een beetje zielig en betekenisloos bijstaan.
Ik heb inderdaad ook beter werk van je gelezen Blanchefort! 😉
Blanchefort · 16 juni 2013 op 01:25
Een terechte reactie.
Ik denk dat dit stuk
meer bedoeld is voor
Italofielen uit een ander
tijdperk.
Harrie · 17 juni 2013 op 16:12
Il Palio. Asterix en Obelix in Italio. Ook nog een zekere Palli tegengekomen misschien? Weet je nog welke stam gewonnen heeft? Groetjes, Harrie
Blanchefort · 17 juni 2013 op 16:41
Weet niet wie er gewonnen heeft want ik was er niet bij. Ben wel een vrouw genaamd Martha tegen gekomen. Zij was in het verleden een actrice. Zeer boeiend gesprek mee gehad.
Harrie · 17 juni 2013 op 17:03
Ah, die mooie vrouw die zo lekker kan koken. Bella! groetjes, Harrie