Het is te lang geleden. Voor iedereen, zo blijkt, als ik er later naar vraag. Maar wat doet het precies met mij? Wat doet het met blanco pagina’s in een leeg babybrein. Het blijft gissen. En dat zal ook altijd zo wel blijven. Ondanks dat ik er naar blijf zoeken. Lees verder
Het duurt niet lang voordat ik in de gaten krijg dat er een aantal zaken niet echt kloppen in huize Mien. Ook al besef ik het niet ten volle met mijn nog lege babyhoofd, het klopt gewoon niet. Ook de klok die trouw naast de kamerdeur het huis bewaakt maakt Lees verder
Freddy Quinn galmt door de keuken: ‘Junge komm bald wieder’. Het maakt mijn moeder op een vreemde manier gelukkig. Net als Toon Hermans dat doet met zijn onemanshows. Het zal nog pakweg vijf jaar duren voordat Toon op zoek gaat naar zijn feestneus. Nog zeven jaren voordat Twee Pinten op Lees verder
Een jongen is het dus. Die Mien. De eerste kleine grote waarheid. Hij gaat het opnieuw beleven. Zijn nog korte boeiende leven. In herbeleving, vastgelegd voor de eeuwigheid. Een zware dobber wordt het, voor zowel de lezer als de schrijver. Kleine grote waarheden, in minder dan driehonderd woorden. Tot het Lees verder
Hij werd geboren lang, lang geleden in een bakje met stro. Een levendig menneke, nee, bepaald niet dood. Dat kon ook haast niet anders, want stro, juist ja, dat prikt behoorlijk aan je blote kont. En dat is de waarheid. Klein maar groot. Groot in zijn waarheid. De grote vraagt Lees verder
