Al een tijdje heb ik haar niet meer gezien.De laatste keer reed ze nog op een scooter en nu tref ik haar achter een rollator aan. Uiterlijk is ze niet veel veranderd, beetje grijzer misschien maar dat kan ik me ook verbeelden. Wel heeft ze wat moeite zich voort te bewegen, ondanks de hulp van de rollator.
Het Middeleeuwse stadje waar ik woon is vergeven van de grachten. En bruggen niet te vergeten. Die bruggen gaan erg veel open vanwege de grote horden plezierjachten die er doorheen moeten..
Omdat ik in het centrum woon moet ik altijd over een brug als ik eens naar beschaafder gebieden wil verkassen.
Nu ook weer. En zoals altijd als ik aan kom rijden, staat die teringbrug open.
Er staat een mevrouw voor het bankgebouw. Een mevrouw van een jaar of tachtig, schat ik. Een beetje kippig over haar brilletje glurend zoekt ze naar de geldautomaat. Die is er niet. Gister was hij er nog wel. Keurig opgehangen naast de ingang hing hij te wachten op zijn klanten. Een beetje radeloos nu, kijkt ze om zich heen.
Heb me even een minuut of zes vrijgemaakt uit mijn drukke werkzaamheden om met vriendin een nieuw huis te kopen.
Om elf uur is de afspraak met de, op alle landelijk voorkomende opsporingslijsten gezochte, makelaar, ter plaatse bekend als Hannes Hufter.
Na een jaar twijfelen ben ik eruit. Ik wil een dakkapel op mijn huis laten bouwen. Daar is een bouwvergunning voor nodig en wie kan dat beter en sneller verstrekken dan fractieonbenul en bovendien Wethouder Bouw- en Corruptietoezicht , Jansen.
