Vol goede moed gooi ik mijn winkelwagen vol met producten die ik wel ‘mag’.
Ene Sonja B. bepaald de komende weken mijn eetpatroon. Althans, dat is de bedoeling. Zij staat voor verandering. En ik ben toe aan verandering. Dus voor deze ene keer zet ik mijzelf ertoe eens naar iemand te luisteren die van wanten weet. Jezelf een gezonde levensstijl aanmeten kan namelijk nooit kwaad. Ik trek de voorraadkast open. Het is week 1. Cup a Soup, biscuit, sinaasappelsap. En een chocoladereep, luxe variant. Melkchocolade gevuld met rozijnen en hazelnoten. Verdomme, waarom lig jij hier?! mopper ik.
Terwijl ik van plan ben de biscuitjes te pakken, wordt mijn hand als een soort magneet naar de reep getrokken. Nee, nee, nee! Stop. Af. Foei. Streng zijn. Ik sla mijzelf straffend op de hand, omdat er niemand anders in de buurt is die dit voor mij kan doen.

De reep laat ik voor wat hij is. Dan maar een mandarijntje. Dat mag wel Sonja. Het smaakt niet. Ik baal als een stekker. Op zoek naar afleiding. Muziekje luisteren, boekje lezen, beetje zingen, beetje dansen. Niets. De reep heeft de controle over mijn brein. Hij danst vrolijk mijn hoofd door, een zoete geur achterlatend. Bijna denk ik hem te horen, maar die gedachten wuif ik snel weg.

Het gaat steeds beter. De mandarijnen zijn niet aan te slepen. Op mijn werk weiger ik alles wat ook maar op taart of gebak lijkt en mijn gezonde toer lijkt oneindig te duren. Niet te vroeg juichen, ik moet wel voorzichtig zijn. Ik ben en blijf een emotie-eter. Als iemand het gore lef heeft mij een kutwijf te noemen, schuif ik zo een pak roze koeken naar binnen. Bij wijze van spreken, uiteraard.

Het onvermijdelijke gebeurt. Hoewel ik de voorraadkast zo weinig mogelijk opentrek in deze zware tijd, heb ik nu echt iets uit die verdomde kast nodig. Terwijl ik het deurtje open, word ik overvallen door een fel, goudkleurig licht, witte engelen en halleluja muziek. Allemaal in mijn kast. En daar ligt de reep. Mijn drang naar de combinatie van hazelnoten, rozijnen en chocolade is zo sterk dat ik de reep wel op moet eten. En niet één stukje. Helemaal.

Direct na het eten van de chocolade bekruipt mij een schuldgevoel. Misschien deze actie als nietig beschouwen en gewoon verder gaan? Niet vol te houden. Het lijkt alsof alles tegenzit. Alsof iedereen mij wil pesten. Ineens zijn al mijn collega’s jarig en iedere vrouw die ik tegenkom heet opeens Sonja. Precies één lullig weekje heb ik het volgehouden.

Sonja B. zal teleurgesteld met haar hoofd schudden. Ze zal schreeuwen, krijsen. Met het vuur in de ogen zal ze mij vertellen wat een slecht mens ik ben. Geen doorzetter, een watje, een nietsnut! Als versteend zal ik naar haar luisteren met de zoete chocoladesmaak nog op mijn smaakpapillen. Ik ben een schande voor de dieetwereld en het zal mij een worst wezen.

Categorieën: Diversen

9 reacties

KawaSutra · 23 november 2008 op 15:34

Het lijkt wel een religie, dat hele Sonja Bakker gedoe. Wetenschappelijk onderzoek heeft onlangs aangetoond dat het dieet bijna geen uitwerking heeft.
Leuk geschreven met een gezonde dosis zelfspot.

klapdoos · 23 november 2008 op 16:38

Eet jij maar lekker je chocolade hoor, inderdaad is wetenschappelijk aangetoond dat het hele Sonja Bakker gedoe totaal geen meerwaarde heeft voor een gestaag blijvend gewicht. Oftewel het helpt geen moer. Een kennis van mij viel goed 20 kilo af door Sonja Bakkeren maar helaas is zij nu door hetzelfde eetpatroon 25 weer bijgekomen, dus illusie voor hen die al die boeken en programma’s van haar volgen, spijtig voor hen die al die moeite en blijdschap moeten bezuren door nu continue op te letten met hun eten. Met dank aan Sonja Bakker. Die hele hype was te voorzien en de wetenschappers als een duiventil er kras bovenop. Maar de knop in je hoofd is nog altijd de hoofdzaak hoor en medicatie en stress….Dus welk dieet je ook doet, nooit is het goed. Dus leef en eet gewoon wat lekker is voor jou.
groet van leny

SIMBA · 23 november 2008 op 18:25

Nou had je natuurlijk wel de állerlekkerste chocolade liggen die er is!
Gewoon met mate eten en Sonja in de diepvries stoppen om er nóóit meer uit te halen!

pally · 23 november 2008 op 22:54

Hilarisch, vol spot naar jezelf en die vreselijke Sonja-soap. Getver, er zal maar een werkwoord van je naam gemaakt worden.
Nooit meer aan beginnen, dat dieet, gewoon doen wat je zelf wilt en af en toe lekker zo’n reep naar binnen schuiven,

groet van Pally

Ma3anne · 23 november 2008 op 23:56

[quote]Terwijl ik het deurtje open, word ik overvallen door een fel, goudkleurig licht, witte engelen en halleluja muziek. Allemaal in mijn kast. En daar ligt de reep.[/quote]
Dit is zo’n ijzersterk stukje typische doemaar-humor. 😆

lisa-marie · 24 november 2008 op 09:03

Ik heb genoten van je column vol met homor en zelfspot en schuif een stuk chocolade mee naar binnen. 😀 😀

Mup · 24 november 2008 op 18:25

Hij gaat er in als koek 😆

Groet Mup

doemaar88 · 25 november 2008 op 09:05

Dank voor alle leuke reacties 😀

KingArthur · 25 november 2008 op 10:40

Ik herken mij gelukkig niet in deze tekst. Ik kan lekker eten wat ik wil. Ik vind dat iedereen dat moet kunnen doen, dat is een vrije keuze. En de consequesties? Als je maar lekker in je vel zit.

Geef een antwoord