Waanzin, menselijke waanzin, waait dagelijks als een ongeremde storm onze huiskamers binnen via televisie, radio en internet. Een orkaan vol geweld, terreur, onrecht en misleiding. Een te zware geestelijke en morele belasting voor machteloze mensen. De straten lopen vol met ernstige, zwaarmoedige mensen die voor niets en niemand tijd hebben. Gehaaste, vermoeide, ongeduldige en geirriteerde mensen.

‘Crisis’, roept de media en op elke nieuwszender valt het propagandische woord opnieuw en opnieuw. Mensen handelen naar het woord wat alleen maar negativiteit opwekt. Met één woord is het gelukt om ervoor te zorgen dat velen zich op de bodem van de put wanen. Zwaarmoedig en somber word je ervan.

Zwaarmoedige mensen worden hopeloze mensen. Sombere mensen worden levensmoe. Mensen zonder hoop zaaien wanhoop.

Laat jij je kraken door de ‘crisis’?

Laat deze crisis geen geestlijke crisis worden. Niemand mag het litteken dragen van moedeloosheid en wanhoop. We moeten de crisis dedamatriseren. Brutalen, de machthebbers buldozeren over ons heen alsof het niets is en willen ons doen geloven dat wij er zelf iets aan kunnen doen.

En we kunnen er iets aan doen, maar op onze eigen manier. Laat jezelf niet vastzetten met de voeten in de modder door de bevuilde wereld die overheid en media heet. Kom uit die schaduw opdat je de zon op je gezicht kan voelen en weer positief het leven toelacht.

Het woord crisis is een signaal, een signaal dat we het bij onszelf moeten zoeken en niet in afwachting moeten zijn van wat komen gaat, wat machthebbenden voor ons beslissen. Ga niet af op wat de regering via de media zegt, maar maak je los van het systeem en behoed jezelf voor armoede van geest en hart.

Uit deze ‘crisis’ wordt een nieuwe tijd geboren, geboren uit de onzin van een dwaas verleden. Laat dat verleden het verleden en zorg dat je ervan hebt geleerd.

Denk voor jezelf, praat voor jezelf, leef voor jezelf. Aanschouw en voel de rijkdom van je eigen leven, bevrijdt van iedere propaganda. Voel je vrij en heb lief. De enige manier om je eigen leven te kunnen leven en je niet te laten beinvloeden door welke regering dan ook.

Maak van de crisis geen geestelijke crisis…


7 reacties

arta · 21 september 2009 op 18:54

[quote]De straten lopen vol met ernstige, zwaarmoedige mensen die voor niets en niemand tijd hebben. Gehaaste, vermoeide, ongeduldige en geirriteerde mensen.[/quote]
Bij mij in de straat lopen best heel gezellige mensen rond…

Bij een column in ‘we’-vorm voel ik vaak al snel zoiets als ‘spreek voor jezelf’, zeker wanneer ik me niet aangesproken voel.
Ik heb zelf nog niets van de crisis gemerkt, heb nog niet één keer minder gelachen, misschien juist wel meer, om al die mensen die zich zo druk maken…
Jouw goedbedoelde peptalk is dus aan mij niet besteed:-)

klapdoos · 21 september 2009 op 20:01

Arta wat ben jij dan een gelukkig mens zeg. Ik zie alleen maar mensen om mij heen die hun baan na jaren kwijt raken omdat de baas er met de poen ervan door is, ik hoor mensen klagen dat ze steeds meer in moeten leveren ten koste van een voltallig gezin. Dus dit soort mensen hebben zeker geen reden om te lachen. Wees jij dan maar blij met al die rijke mensen om je heen, kun jij blijven lachen, totdat jij misschien eens aan de beurt komt. Momera ik snap jouw columns heel goed en voel mij totaal niet persoonlijk aangesproken, temeer het een “peptalk”in de juiste zin is die tegenwoordig mensen nodig hebben. Ik snap precies wat je bedoelt en voel mij totaal niet persoonlijk aangeschreven, ik lach elke dag terwijl 😆 😆 ik ook niets heb om te lachen in deze crisistijd. Maar gelukkig zijn er toch nog gelukkige mensen….ben ik effe blij 😆
Groetjes van leny

arta · 22 september 2009 op 06:18

Inderdaad Klapdoos, ik heb veel rijke mensen om mij heen. Niet qua financieën, maar in hun hoofd en hart. En ja, dan kun je wel tegen een stootje.
Overigens vallen die ontslagen hier in het ‘Zuuden’ ook wel mee, ik ken werkelijk niemand in mijn omgeving die ten gevolge van de ‘crisis’ zijn baan is verloren, er wordt hier zelfs nauwelijks over gesproken…

Momera · 22 september 2009 op 10:55

Ik krijg het idee dat je je juist wel aangesproken voelt.

lisa-marie · 22 september 2009 op 13:46

Ook in deze crisis laten we ons niet gek maken maar voor de waanzin die onze huiskamer binnenkomt heb ik een oplossing, ik lees de krant.
Kun je lekker overslaan wat je wilt.

Het is een goede peptalk alleen van het “we” gaan er wat haren recht overeind staan.

DreamOn · 22 september 2009 op 20:39

Natuurlijk is de crisis niet leuk, maar geluk zit em in kleine dingen.
Ik ben heel gelukkig met mijn leven en dat zit em dus absoluut niet in geld.
Maar ik kan me voorstellen dat mensen die hun baan zijn kwijtgeraakt als gevolg van de crisis wel in de zwaarmoedige staat verkeren die jij hier beschrijft. Ik hoop dat zij wat aan jouw column hebben!

Maar het is wel generaliserend om een column in de ‘wij’vorm te schrijven. Want je spreekt voor anderen en dat kan soms irritant zijn.
Snap je?
Maar op zich goed geschreven! 😉

innerchild53 · 22 september 2009 op 20:52

Je hebt gelijk Momera, laten we ons niet gek laten maken, de wereld is al gek genoeg en wat de crisis betreft: die wordt ons van bovenaf aangepraat. Mijn moto: live your life as you like. nanno nanno.:wave:

Geef een antwoord