Het einde van het jaar komt al weer in zicht en ze vallen weer, de blaadjes. En dan niet alleen de blaadjes van de bomen, maar ook die van de inmiddels verwelkte bloemen van de plaatselijke bloemencorso.
Het najaar doet zijn intrede en niet alleen de natuur laat alles los, maar ook een aantal mensen gaat los. Voor de één de aanloop naar de gezellige donkere dagen voor kerst, voor de ander een donkere periode die de toch al
aanwezige eenzaamheid versterkt.
Het lijkt zo vanzelfsprekend, de komende gezellige dagen met je familie, samen eten, drinken en plezier maken. Echter voor
een aantal mensen is dat niet zo van zelfsprekend. Voor hen staan deze najaarsdagen in het teken van een toenemende mate van
in zichzelf keren.
De nachten worden langer, de momenten van piekeren frequenter en gemis van gezelligheid groter. Alle ingrediënten voor
een pracht van een najaarsdepressie.
Nou is pracht in deze betekenis niet een vorm van mooi, prachtig, maar één van de aankondiging van een mogelijk komende
gebeurtenis die voor de betrokkene op een drama uit zou kunnen lopen.
Het piekeren kan doorslaan naar totaal verlies van contact met de buitenwereld en de uiteindelijke beslissing zichzelf te
beroven van het leven. Op zo’n moment kan zelfs een aardappelschilmesje een potentieel zelfmoordinstrument worden.
Bekend zijn de verhalen op het web waar mensen voor hun camera contact zoeken met de buitenwereld. Hun schreeuw om
contact, aandacht en vriendschap gaat vaak verloren in genadeloze bitjes en bytjes van het World Wide Web. Maar zo af en toe is er
een luisterend oor, iemand die de juiste signalen oppikt en er op tijd bij is om het zoveelste sensatiefilmpje op internet
te stoppen. Niet alleen dit sensatiefilmpje zal niet verschijnen, maar ook het laatste beetje eigenwaarde van de
betrokkene wordt gered.
Het najaar, een tijd van bezinning, het versterken van onze interne antenne, aandacht voor een ander.
Het wordt tijd om samen de bloemetjes buiten te zetten.

Categorieën: Thema column

7 reacties

Quinn · 24 november 2009 op 10:14

Hallo Willy, leuk dat de themawedstrijd ook nieuwe schrijvers naar CX heeft getrokken. (Ik ga er vanuit dat je niet iemands secundaire account bent ;-))

De gedachte waarmee je de column hebt geschreven, kan ik wel waarderen. De eenzaamheid en het leed van een ander opmerken in deze steeds korter wordende dagen. Ik vind het alleen niet zo goed geschreven. Je stuk is behoorlijk kort en ik denk dat je meer uit je insteek had kunnen halen. Je herhaalt ook veel en legt naar mijn mening iets te veel uit.

Probeer een volgende keer iets meer risico te nemen, voorbeelden te schetsen, vergelijkingen te trekken en synoniemen te kiezen om uit te drukken wat je bedoelt. Wat je nu geschreven hebt, lijkt me meer een opzet, om in te vullen met een meer gedetailleerde en aangezette column.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt!

pally · 24 november 2009 op 10:25

Een sympathieke inhoud, Willy, heeft deze column, maar aan het schrijven zelf zul je nog flink moeten werken (zie hierboven). Veel columns lezen + de reacties kan ook erg leerzaam zijn.Leuk dat je als nieuwkomer aaan de themacolumn hebt meegedaan.

groet van Pally

Ma3anne · 24 november 2009 op 11:06

Ik heb het vage vermoeden, dat Willy een oude bekende is, die haar eigen schrijfstijl probeert te verdoezelen.

De boodschap vind ik niet verkeerd. De uitwerking inderdaad wat minder.

pally · 24 november 2009 op 11:45

Inderdaad, Ma3, het ruikt een beetje naar bewust ‘schmieren’ en naar bestudeerde onbeholpenheid. Mosje of Dees? b.v.:-D

Mien · 24 november 2009 op 17:33

Eens met Pally en Ma3:

[b][u][url=http://www.songteksten.nl/songteksten/16031/Guido-Belcanto/Willy-En-Wanda.htm]Dit riekt naar Willie en Wanda (van de bloemenwinkel)!!![/url][/u][/b]

Mien Belcanto

p.s.
Willy (en Wanda) welkom op CX

Willy · 25 november 2009 op 22:50

Dank voor jullie opbouwende reactie en nee, ik ben geen oude bekende, dit is echt mijn eerste column.
Groetjes Willy

Mien · 26 november 2009 op 12:36

Wel welkom dan Willie.
Op CX zijn we af en toe paranoia.
Leuke column, goed debuut.

Mien

Geef een antwoord