Om elf uur wordt er gebeld. Voor de deur staat een jongen van een jaar of twintig. Hij is gekleed alsof hij zo van een begrafenis is weggelopen. Driedelig zwart, rode stropdas. ‘Laat mij raden,’ zeg ik. ‘Een Jehovagetuige die de religieuze kledingcode niet helemaal serieus neemt. Uw schooltas ontbreekt en uw schoenen zijn te slap om tussen een deur te steken.’ ‘Mis,’ zegt hij onaangedaan. ’Zelfs niet warm. Ik ben de loodgieter waar u om belde.’
Ik kijk hem verbijsterd aan. Ik heb namelijk inderdaad om een loodgieter gebeld omdat mijn huis stinkt als een omgewoelde stortplaats voor varkenskadavers.

‘Nou,’ zeg ik. ‘Daar bent u dan wel op gekleed. Hebt u geen eh…werkkleding?’
‘Dat zit zo,’ legt hij uit. ‘Ik ben een afgestudeerd econoom maar mijn baas is er mee opgehouden dus stond ik op straat. Merkwaardig genoeg blijven de rekeningen voor huur en energie gewoon doorgaan ondanks het verlies van mijn baan.
Gelukkig, nou ja gelukkig, is mijn vader loodgieter en die had dit baantje nog vrij. Dank u God!,’ zegt hij er,een kruis slaand,sarcastisch achteraan.

Hij loopt de kamer binnen en zijn blik blijft op de tv rusten waar het journaal melding doet van een dubbele moord.
’Nederland wordt volwassen,’ is zijn diepzinnige reactie.
’Heeft u toevallig een oude broek voor mij,’ gaat hij verder.’Of een pyjama wellicht?’
Ik kijk hem vragend aan.
’Om vervuiling van mijn kostuum te vermijden,’ legt hij uit.

‘Ik draag nooit pyjama’s,’ zeg ik.
‘Zit wat in,’ zegt hij fronsend.’Is altijd weer lastig.Zo’n ding zit altijd in de weg als je er een keer bovenop wilt.‘
‘Zeg,hallo? Zit er tegenwoordig ook een module stand-up-comedia in het pakket economie?’

Intussen pak ik een oude spijkerbroek en nadat hij zich omgekleed heeft verdwijnt hij onder de grond.
Even later hoor ik hem roepen: ‘er is iets mis met uw rioolbuis.’
‘Dat ik daar nou niet zelf opgekomen ben,’ roep ik terug.
‘Nee, serieus, uw rioolbuis is geknapt. Uw uitwerpselen liggen her en der verspreid. Er liggen zelfs enkele drollen bij uw buurman.
Man hoe krijgt u dat voor elkaar!’
‘Kwestie van krachtig persen,’ antwoord ik.
‘Dat kun je wel zeggen, ja. Als dat een nummer op de olympische spelen zou zijn, zou u zeker in de medailles vallen.’

Daarna hoor ik hem grommend en vloekend enige werkzaamheden verrichten en een kwartier later steekt hij stinkend als een kameel in ontbinding zijn hoofd uit het kruipgat.

‘Ik heb twee mededelingen,’ zegt hij moeizaam uit het gat klauterend.
’Eén: voorlopig kunt u zich weer even ontlasten en twee: wilt u die situatie in de toekomst continueren dan moet er een loodgieter bijkomen.’
Hij zegt het zonder te lachen.
‘Ontlasten?,’ vraag ik.
‘Ja, ontlasten. Of bouten zo u wilt. Schijten zou ook nog kunnen, al geef ik niet de voorkeur aan die uitdrukking.’

Hij kijkt om zich heen op zoek naar zijn economenkostuum.
‘Maar u bènt toch een loodgieter?,’ vraag ik
‘Nee, mijn vader.Ik ben econoom.Dat is een cruciaal verschil.’
‘Maar wat heb je dan gedaan dat ik toch weer kan bouten??’
‘Klein kunstgreepje,’ zegt hij.’Er zit een gat in de fundering tussen uw huis en dat van uw buurman.Ik heb de losliggende rioolbuis zolang onder het huis van uw buurman geschoven..Dan heeft u in ieder geval geen last van de stank meer.’

Ik kijk hem lang aan.
‘Briljant,’zeg ik.
‘Dank u,‘ antwoord hij en kijkt naar de walgelijk stinkende broek in zijn hand.
‘Wilt u uw oude broek nog terug?’
‘Nee hoor,’ zeg ik, ’schuif hem maar door de brievenbus van mijn buurman.
Er is een groot cabaretier aan u verloren gegaan,’ zeg ik terwijl hij met de broek in zijn hand de deur uitloopt.
‘Dank u,’ zegt hij, ‘ik zal mijn vader vragen om uw riool op ordentelijke wijze te herstellen.’

Ik geef hem een hand waarna hij wegloopt. Als hij vijf minuten later zijn auto instapt heeft hij geen broek meer in zijn hand….


15 reacties

Estrella · 1 november 2006 op 08:09

Hoezo riooljournalistiek … 😀
Hm, heeft hij niet toevallig de rekening in de zak van die broek gestopt?
Hopelijk heb je wel je hand gewassen daarna.

Bitchy · 1 november 2006 op 08:21

Deze *econoom* was in ieder geval niet bang om vieze handen te krijgen 😉

Heb je je buurman wel gewaarschuwd? 😉

arta · 1 november 2006 op 09:17

En je volgende column gaat over een burenruzie, waarbij buurman de ontlasting in je voortuin heeft gedumpt?

Goed geschreven, met plezier gelezen!
🙂

pally · 1 november 2006 op 10:47

Ha,Ha prachtig stuk Kees!
Ik heb er hardop om gelachen!
maar had deze heer wel zijn handen gewassen voor hij die van jou schudde?

SIMBA · 1 november 2006 op 11:28

[color=00CC00]”shit” 😉 ineens begrijp ik waarom het hier in huis zo meurt……Kees is mijn buurman. Hahhahahahahaha[/color]

KawaSutra · 1 november 2006 op 21:56

Kan ik hieruit concluderen dat je simpelweg schijt hebt aan je buurman? 😛

Li · 1 november 2006 op 21:59

Een sketch is het weer.
Ik zie het zo voor me
😀
[quote]Schijten zou ook nog kunnen, al geef ik niet de voorkeur aan die uitdrukking[/quote]
:laugh:

Dees · 2 november 2006 op 09:31

Het is bijna ingetogen dit stuk en ik vind het prachtig! Grappig en verrassend.

Mup · 2 november 2006 op 15:48

Een op ordentelijke wijze geschreven verhaal, waar je geen schijt aan kunt hebben,

Groet Mup.

Prlwytskovsky · 2 november 2006 op 18:06

Vond je het eigenlijk niet jammer dat het geen jehova was met een stichtelijke voordracht? 😉

DriekOplopers · 3 november 2006 op 06:59

Ik heb weer gesmuld, al is dat in dit verband een wat ongelukkige formulering 😀

Kees op zijn best!

Driek

WritersBlocq · 4 november 2006 op 00:28

Gelukkig,je bent er nog!

pepe · 8 november 2006 op 19:55

Het wordt vervelend steeds dezelfde reactie, maar ik doe het toch: ‘deze is ook weer supergeweldig!!’

Zolang jij schrijft blijf ik lachen 😀

klungel · 15 november 2006 op 12:20

Mijn lunch duurde twee keer zo lang bij dit verhaal. En dat kwam niet door het onderwerp. 😉 😛

Catladylia · 23 november 2006 op 14:14

hahaha, wat heb ik genoten van dit verhaal!
groet,
Lia 😀

Geef een antwoord