Een koude windvlaag geeft me een duwtje in mijn rug wanneer ik om zeven minuten over half acht binnen strompel. De aangename warmte die er hangt zorgt ervoor dat mijn neus meteen onbedaarlijk begint te lopen. Figuurlijk dan. Onderweg naar mijn bureau graai ik een stapel servetjes uit de kantine mee en al snuitend druk ik mijn pc aan. Ik open mijn mailbox en zie een aanvraag voor subsidie voor het bloemencorso 2010. Ik kijk naar de regen die inmiddels met bakken uit de hemel valt en onwillekeurig ril ik even. Bloemencorso. Ik neem mijn warme mok koffie tussen mijn koude handen en denk aan de tijd die voor mij ligt.

De natuur neemt met een kleurige schreeuw afstand van haar weelderige vergankelijkheid. De lange dagen met een steeds korter wordend daglicht dwingen ons naar binnen te keren en nodigen uit tot bezinning. En volgens mijn dochtertje, die pas twee lentes jong is, groeien er nu tampons in het bos.

Een luid gezoem verdrijft mijn dagdroom en de camera verraadt mijn collega die voor de deur staat. Even later zit ze met een sip gezicht tegenover me. Verwilderd haar, mascara tot op haar kin. Ze komt zojuist van de huisarts. En ja, het is precies wat ze gevreesd had. Twee waterige ogen kijken me aan en met overslaande stem brengt ze me op de hoogte van het feit dat ze in de overgang is. Oud is ze nu, officieel oud, of ik dat wel begrijp? En ze begint onbedaarlijk te huilen. Ik sla een arm om haar heen. Koortsachtig zoek ik naar de juiste woorden, terwijl zich in mijn hoofd een wervelwind aan gedachten losmaakt. “Mien, je bent toch niet oud, 50 dan begint het oud te klinken”, probeer ik. Met een lange uithaal brengt ze uit dat ze twee-en vijhijftihig is. Ai. Ik bijt op mijn tong. “Maar het is toch juist een heel mooi, natuurlijk proces dat bij het vrouw-zijn hoort?” Met opgetrokken wenkbrauwen kijkt ze me aan. Of ik haaruitval, winderigheid en hevig transpireren een mooi en natuurlijk proces vind? Of vrouwelijk?

Ze staat op en gaat richting toilet. Enigszins in verlegenheid gebracht door mijn eigen lompheid kijk ik even beduusd voor me uit. Dan open ik mijn tas en pak er een appel en een aardappelschilmesje uit, een ochtendritueel dat ik van mijn oma overgenomen heb. Behoedzaam begin ik de verboden vrucht te schillen. De woorden van Mien gaan door mijn gedachten. Haaruitval, winderigheid en hevig transpireren. Een stevige wind fluit om het gebouw. Ik kijk op van mijn werk en zie hoe de wind haar spel speelt en grote hoeveelheden bladeren van de bomen rukt. Ook de regenval gaat onverminderd door en vormt grote plassen op de parkeerplaats. Dan breekt op mijn gezicht de zon door. Ik begin te lachen en kijk in het verbaasde gezicht van Mien, die zich op het toilet enigszins hervonden heeft.

“Mien”, breng ik hinnikend uit, “jij hebt geen last van de overgang, je lichaam zit gewoon in een najaarsdepressie”. Één lange seconde blijft het stil, maar dan begint ook Mien te grinniken. Ik reik haar een stuk van mijn appel aan en begin tevreden aan het beantwoorden van de mail.

Categorieën: Thema column

16 reacties

Avalanche · 19 november 2009 op 08:32

[quote]De natuur neemt met een kleurige schreeuw afstand van haar weelderige vergankelijkheid.[/quote] Mijn absoluut favoriete zin in een origineel en ondanks de depressieve ondertoon vrolijke themacolumn! Goed gedaan!

Mien · 19 november 2009 op 08:32

Wacht maar tot het winter wordt!!!
Leuke column met leuke twists.
Verplichte woorden slim en terloops verwerkt.

Mien (in de jeugd van zijn leven)

Saya_Surya · 19 november 2009 op 08:35

“zijn leven” daar ben ik stiekem wel blij om 😉

Ik had het geschreven, ingestuurd en toen bedacht ik me eigenlijk pas dat jij ook Mien heet, hier althans. Maar klaarblijkelijk ben je een man. En dus niet in de overgang 😀

SIMBA · 19 november 2009 op 08:53

[quote]groeien er nu tampons in het bos. [/quote]
Slim kind! 😀
Leuk stuk!

pally · 19 november 2009 op 09:38

Een leuk ‘huiselijk’ stuk, Saya, waarin je met een vanzelfsprekende soepelheid de verplichte woorden hebt verwerkt. :wave:

groet van Pally

lisa-marie · 19 november 2009 op 09:47

Depresieve humor ,daar hou ik wel van. 😀
De verplichte woorden heel natuurlijk erin verweven.
Ik vind hem leuk !

Chantalle · 19 november 2009 op 11:30

Ik vind het een goede thema column geworden. De verplichte woorden vallen niet op en de depressie spat van het scherm, doorspekt met de nodige humor.

Lekker!

LouisP · 19 november 2009 op 12:04

S.
heel erg mooi geschreven.
L.

Saya_Surya · 19 november 2009 op 21:13

😀 champignons, tampons, what’s in a name 😉

DreamOn · 19 november 2009 op 22:26

Goed gedaan! Je bent ook heel subtiel omgegaan met de verboden woorden, ik dacht even dat ik je ‘betrapt’ had op het gebruik van zo’n verboden woord, maar nee hoor!

De zin die Avalanche quote, vind ik nou net de minste zin van de column. Ik vind dat geen zin die vloeiend uit je brein komt, maar waar je echt aan moet sleutelen om het zo op papier te krijgen. Maar dat kan aan mij liggen, en heeft ook te maken met smaak, natuurlijk!
Dus toch: goed gedaan! 😉

KawaSutra · 20 november 2009 op 01:53

Ik ben het wel een beetje eens met DO wat betreft de quote, komt een beetje gekunsteld over. Daarentegen vind ik de overgang van overgang naar najaarsdepressie weer geweldig gevonden. Volgens mij is dat ook dé perfecte oplossing voor zo’n depressie. Zodra je hoort dat het ‘maar’ een najaarsdepressie is, dan is die al over voor je het weet. 😀

Fem · 20 november 2009 op 07:53

Hoort winderigheid ook bij de overgang 😕
Van dat gegeven krijg ik spontaan een depressie, maar deze column vrolijkt mij dan wel gelijk weer op 😀

Saya_Surya · 20 november 2009 op 09:31

je hebt helemaal gelijk, dat was idd een sleutelzin 😀 Ik vind het wel een uitdaging om soms mooie synoniemen te zoeken voor alledaagse dingen 🙂

Grumpy-old · 20 november 2009 op 11:50

Ondanks het onderwerp een prettige column. Ik hou wel van subtiele humor.

[quote]groeien er nu tampons in het bos. [/quote]
😆 Zou dat de reden zijn waarom veel vrouwen graag in het bos wandelen?

Greetz
Grumpy

Prlwytskovsky · 20 november 2009 op 17:04

@Saya: als winderigheid synoniem is voor de overgang dan ben ik dat mijn hele leven al. ahahaaaaa 😆

Maar ja, dat Nederlands he? Je neus loopt en je voeten ruiken. 😉

Saya_Surya · 20 november 2009 op 18:42

😆

Geef een antwoord