Wat is succes? Is succes meetbaar en hoe dan? Je zou kunnen zeggen dat succes bepaald wordt door externe factoren. Alleen als de buitenwereld aangeeft dat ‘iets’ goed, kundig, geweldig of in ieder geval gewaardeerd wordt, dat succes dan is aangetoond. Dat maakt succes een status waar je afhankelijk bent van de mening van anderen. Die anderen kunnen je succes dan ook weer afnemen. Hier is de smaak rauw.
Succes is misschien ook slagen. We wensen elkaar bij willekeurig welke opgave succes. Een sollicitatie, een moeilijk gesprek, een examen. ‘Succes’, roepen we tegen degene die de opgave moet gaan volbrengen. Als je de baan krijgt, het gesprek goed verloopt of slaagt voor je examen, heb je dan succes?
Persoonlijk succes zit in de doelen die je hebt bereikt. Als je de lat laag legt voor jezelf omdat je angst hebt om te falen is het dan nog succes? Als je weet dat je de lat laag hebt gelegd dan voel je het misschien nog steeds als falen. ‘Ik had best beter gekund, ik heb me er gemakkelijk van af gemaakt’, denk je met grote waarschijnlijkheid. Dan is de smaak van succes wrang.
Aan de staande ovatie voor jouw succesvolle optreden kun je ook gaan twijfelen. Je zit in de zaal en het stuk is afgelopen. Het is blijkbaar ‘a la mode’ om als artiest net te doen of je vertrekt om dan in vol ornaat nog enkele ‘encores’ weg te geven waarna iedereen gaat staan als betuiging van waardering. Als je als toeschouwer nog iets wilt zien op het podium moet je dus wel gaan staan en als je niet applaudisseert valt het op. Dus hoe geloofwaardig is een staande ovatie? Wie zegt jou of de halve zaal alleen maar staat omdat ze nou eenmaal betaald hebben om iets te ‘zien’ en dat wordt bemoeilijkt door staanden die hun het zicht belemmeren. Zo smaakt succes wellicht zuur?
Misschien is succes wel liefde. Liefde voor jezelf omdat je diep van binnen voelt dat je iets bijzonders hebt gedaan.
Het gevoel dat je iets heel moeilijks overwonnen hebt.
Misschien is succes alleen maar te meten door jezelf en dan smaakt succes zoet.
Als je het ‘succesvol zijn’ diep van binnen voelt en kan integreren kan niemand het van je afnemen hetgeen weer een volgende vraag oproept:
Is succes een constante of tijdelijke status?
7 reacties
Mien · 9 september 2015 op 10:04
Ik zou het nog breder willen trekken. Is degene die succes heeft ook een held? Succes is zo relatief. Het wordt bepaald door persoon, plaats en tijd. Allemaal variabele factoren. Succes is in mijn ogen dan ook subjectief. Bij objectiviteit, gemeten objectiviteit verval je al gauw in algemeenheden en lijstjes. Succes kan ook bederven, of verstopt raken. De meeste proberen het dan te verschonen en krampachtig weer te voorschijn te halen. Dan heb ik het nog niet eens over verslaving. Verslaafd aan succes. Welk succes? Zo, in de vroege morgen aan het denken gezet. Het roept veel op dat enen woordje. Succes. Wat het dan ook mag zijn. Ik wens het iedereen toe in alle gevallen en situaties. Ik vraag me nu daadwerkelijk af of deze reactieschrijfveer, die van mij als reactie op die van jou, nu ook een succes is. Ik moet er nog eventjes over nadenken. Het stemt tot nadenken. Daarin ben je in ieder geval geslaagd. Waarvoor dank!
Frans · 9 september 2015 op 10:20
Deze column is volgens mij in ieder geval een succes.
troubadour · 9 september 2015 op 10:46
‘Succes’ is net als ‘kut’. Je kunt er alle kanten mee op. Soms lopen de verschillende interpretaties van Esther synchroon met je eigen meest waardevolle ervaring van succes. En dat is fijn dan.
Iemand succes toewensen kan ook nog een gruwelijke belediging zijn.
Een snel afscheid, je rug toekeren, afkappen.
Wederom perfecte helderheid! Noblesse Oublige. Maar dan zonder ‘u’.
Wayan · 9 september 2015 op 12:44
Ik vind succes wel meetbaar, bijvoorbeeld toen ik destijds als advocaat van de eigenaar van de verscheepte goederen een schadevergoeding bekwam van de scheepseigenaar, die niet goed gezorgd had voor de bewaring van de goederen aan boord, of wanneer ik een zaak won voor de huurder tegen de huiseigenaar, of nog belangrijker: toen ik voor een ten onrechte beschuldigde vrouw de vrijspraak bekwam zodat zij niet opgesloten werd in de gevangenis.
Meralixe · 11 september 2015 op 13:24
Eigenaardig, na het lezen van de column zit ik met meer vragen dan antwoorden.
Meralixe · 11 september 2015 op 19:57
Amai, wat is het sukkelen op de site… Hopelijk komt het nog goed, ik kruis mijn vingers.
Elders lukte het Dees er toch nog een smiley aan toe te voegen, dit terwijl ik nog niet eens ’t café terug vind maar nu dan toch ter zake…
Succes, wat is succes? Als ik binnen een welbepaalde groep op een openbare plek mijn broek durf af te steken dan heb ik succes, dit terwijl de meeste mensen eerder denken dat ik een wel bijzonder flauwe grappenmaker ben.
Als ik een politieker ben die bijzonder veel macht verzameld heeft en me waag aan het schilderen en daar dan nog veel tam-tam over maak, dan is het niet uitgesloten dat ik met mijn ‘kunstwerkjes”‘succes oogst.
Eigen succes grondig analyseren lijkt me de boodschap.
En he… Redactie! Succes met de heropstart van Column x!!!
pally · 14 september 2015 op 13:09
mmm… Een nadenkertje, deze column. Of iets voelt als succes heeft denk ik vooral met jezelf te maken. Heb ik iets overwonnen? Ben ik verder gekomen? Of heb ik gewoon een foefje herhaald? enz. enz. Het is wel frappant dat als je een negatieve opmerking krijgt over iets, dat veel meer beklijft, dan lof. Of spreek ik nu voor mezelf?