De westerse maatschappij zit vol duivelse verlokkingen. De hele dag door worden we keer op keer voor de keuze gesteld, toegeven of zwichten. En als de ene verlokking nog maar net weerstaan is dreigen we alweer verleid te worden door de volgende. Is het een wonder dat steeds meer mensen er aan ten prooi vallen? Een van de belangrijkste verlokkingen is het vrouwelijk schoonheidsideaal. In bladen, op tv en in videoclips worden alleen maar ranke, sierlijk gevormde jonge meisjes en vrouwen getoond. En omdat ze zelden veel aan hebben hakt de boodschap er nog eens extra in. Die meiden hebben geen grammetje vet teveel. En daarom hebben zij succes in de liefde en in het leven. Aan de ouderwetse flink uit de kluiten gewassen Hollandse meiden met blozende vollemaansgezichten gaan de passie, de glitter en de glamour voorbij. Is het een wonder als vrouwen en meisjes die het met hun lijf iets minder getroffen hebben er ook bij willen horen. Dan hebben ze geen andere keus dan zich slank te hongeren. Sommige meisjes en vrouwen raken zo bezeten van hun strijd tegen de kilo’s dat ze niet meer kunnen ophouden als het doel bereikt is. Ze hongeren zich dood als niemand ze tegenhoudt.

Anderen raken in de ban van weer heel andere verlokkingen. We worden gebombardeerd met reclame voor producten barstensvol calorieën. Big Macs, megaflessen cola, enorme zakken chips, kratten pils, bakken met toetjes, een zich explosief uitbreidend assortiment van koekjes en snoepjes. Is het dan een wonder dat je op een goede dag langs MacDonalds komt en dat je voeten opeens niet meer verder willen? Of je wilt of niet, je loopt naar binnen en je bestelt een Big Mac. En nog een milkshake ook om het af te leren. Of dat je in de super de onafzienbare schappen met frisdrank niet meer links kan laten liggen. Je winkelwagen stopt vanzelf bij de cola of de Fanta en je handen beginnen in te laden. En je bent niet de enige die zwicht. Voor de batterij kassa’s staan rijen winkelwagens torenhoog opgeladen met producten waarvan de meeste een paar jaar geleden nog niet eens bestonden. Eigenlijk heb je nauwelijks meer iets te zeggen over wat je in huis haalt. Je kan niet anders dan meedoen. En eenmaal in huis moet alles opgegeten en opgedronken worden. Je bent er praktisch de hele dag druk mee en dat blijft niet zonder gevolgen. De slachtoffers van de consumptiemaatschappij worden dikker en dikker.

Consumeren is niet alleen eten. Continu worden we bestookt met aanbiedingen voor de nieuwste GSM’s, voor auto’s met 5 airbags en navigatie, voor plasma-tv’s, computerspelletjes, lampen van Jan des Bouvrie. Wie niet meedoet valt buiten de boot. Die ratrace kost natuurlijk handenvol geld en dat moet ergens vandaan komen. Soms zit er maar een ding op: Lenen. Van alle kanten worden ons spotgoedkope ‘pee elletjes’ aangeboden. Steeds meer Nederlanders hebben zich diep in de schulden moeten steken om de race vol te kunnen houden. Hun eigen race. De een vreet zich een ongeluk, de ander hongert zich dood, een derde zit tot over zijn nek in de schulden. Misschien kunnen we toch beter zelf onze keuzes maken. Of deden we dat al?


17 reacties

Ma3anne · 5 december 2004 op 09:43

En dan moet iedereen weer van zijn troep af en doe ik er mijn voordeel mee. Heb sinds kort eindelijk een Videorecorder, heb een PC gekregen en er nog 2 in de aanbieding, mijn nieuwe roodlederen bankstel heb ik van een bejaarde dame die er geen weg mee wist in haar kleine huisje en vroeg of ik het alsjeblieft wilde komen halen. Zakken met kleren worden hier gedeponeerd, omdat ik daar graag in neus en er altijd weer leuke dingen uithaal die ik kan gebruiken. Allemaal gratis en voor niks en denk maar niet dat ik in de ouwe troep zit; de mensen gooien steeds nieuwere spullen weg.
Onvoorstelbaar.

Het zijn gouden tijden voor Second Hand Roses als ik. 🙂

Kees Schilder · 5 december 2004 op 09:50

[quote]Een van de belangrijkste verlokkingen is het vrouwelijk schoonheidsideaal. In bladen, op tv en in videoclips worden alleen maar ranke, sierlijk gevormde jonge meisjes en vrouwen getoond[/quote]

?????????

Ma3anne · 5 december 2004 op 09:52

Haha Kees, denk jij wat ik denk?

Kees Schilder · 5 december 2004 op 10:07

ja, Ma3anne.mauritzz klinkt zo klagelijk ovr die ranke vrouwen, dat je wel moet denken dat zijn voorkeur bij de iets gevuldere vrouw ligt.
😀

Bakema_NL · 5 december 2004 op 10:13

Niks duivels aan, je trapt er zelf in of niet.

Slanke dames………zelf houd ik wel van een beetje vlees. Er zijn ook best stevige dames die er verdraaid zinnenprikkelend uit kunnen zien.

McDonalds en Burger king ga je met je gezonde verstand niet naar binnen, dan kun je nog beter uit de trog eten, lekkerder en nog betere service ook.

Een auto moet ik niet, het entertainment vind ik wel bijzonder leuk.

En inderdaad, je kiest er allemaal zelf voor. 🙂

Raindog · 5 december 2004 op 10:32

Dit vind ik een hele interessante column. Het heeft enig ‘oud nieuws gehalte’ als ik dat even zo onbeleefd mag stellen, maar voor mij komt deze column op een erg toevallig tijdstip. Gisteren dacht ik naar aanleiding van een paar kranteartikelen: ‘Hey, ik zoek die ene documentaire van Tegenlicht nog eens op.’ Het is een documentaire waarin Ad Verbrugge (een jonge Nederlandse sociaal-cultureel filosoof) ingaat op onder meer zoiets als de consumptiemaatschappij en daarbij zelfs verbanden met The Matrix weet te leggen: The Matrix niet als luguber toekomstbeeld, maar als een bestaande realiteit in zekere zin. Want immers, als wij steeds prikkels van buiten nodig hebben om ons goed over onszelf te voelen of uberhaupt maar te kùnnen leven, wat stelt ons eigen leven dan voor? Om in te haken bij Bakema: Zijn de keuzes die we maken wel onze eigen keuzes of zijn dat juist keuzes die ons opgelegd worden door ‘het systeem’? Ik denk dat het laatste vaker voorkomt dan we zelf toe willen geven. Verbrugge noemt dit een soort baarmoederlijke toestand waarbij er ook slechts impulsen van buiten komen en het leven zelf in feite (nog) niet is. Detail volgens Verbrugge: Matrix betekent in het Engels juist ook baarmoeder en wie de film kent zal dat niet verbazen. Maar ook, bij het ‘pee elletje’: Wat is nog de waarde van dingen als we er geen moeite voor hoeven te doen? Zijn ze dan eigenlijk niet waardeloos? En hoe zit het eigenlijk met zoiets als verveling en al die hippe dingen waarvan we denken dat we er perse aan mee moeten doen?
Voor wie belangstelling heeft: de documentaire is [url=http://www.vpro.nl/programma/tegenlicht/afleveringen/16456426/]hier[/url] te bekijken. (Verwonder je (met mij mee) over ‘boer De Putter’ die zoveel zaken in een totaal ander daglicht stelt.) Misschien een mooie aanleiding om je eigen manieren van kiezen eens onder de loep te nemen net zoals deze (interessante) column dat is.

PS Ma3: Superreactie! Maar dat doe je wel vaker… 😉

pepe · 5 december 2004 op 11:58

[quote]De slachtoffers van de consumptiemaatschappij worden dikker en dikker. [/quote]

Ik snap niet hoe ze dat voor elkaar krijgen, maar misschien komt het dat ik niet zo van mac donalds eten houd.
Ik eet vast de verkeerde dingen?

Hebben is het einde van het genot, is een spreekwoord wat ik geregeld hoor. Zit absoluut wat in.
Kinderen worden in deze tijd gek gemaakt met duur speelgoed wat ze zien op de reclames. En dan speelgoed van het jaar (helicopter van 99,95) die niet eens goed kan vliegen. Die komt er hier niet in, ze maken wel een parachut van plastic flessen en een oude paraplu. Veel meer lol voor hen.

weer mooi geschreven.

Maurits · 5 december 2004 op 12:40

[quote]mauritzz klinkt zo klagelijk ovr die ranke vrouwen, dat je wel moet denken dat zijn voorkeur bij de iets gevuldere vrouw ligt.[/quote]
Ha die Keezz, Een schrijver is het aan zijn stand verplicht zich soms te verplaatsen in een ander.

Maar ik ben erg blij dat er meisjes zijn die zich laten verlokken door het slankheidsideaal. Het zouden er wat mij betreft nog wel iets meer mogen zijn.

[quote]Zijn de keuzes die we maken wel onze eigen keuzes of zijn dat juist keuzes die ons opgelegd worden door ‘het systeem’?[/quote]
Beste Raindog, Uiteindelijk maak je altijd zelf de keuze: Hoever ga je met ‘het systeem’ mee?

sally · 5 december 2004 op 14:23

Één van de mooiste woorden vind ik dan ook “consuminderen”.
Ik doe m`n best.Probeer zo weinig mogelijk etenswaren te kopen die ik niet nodig ben.
Helaas gaan man en kinderen na mij de supermarkt rond om alle verlokkingen te kopen die ik heb laten staan.
Er is een tijd geweest dat mijn liefste met allerlei supersonische keukenapperatuur aan kwam draven.Het dreigement dat ik het elektrische mes op hem zou uitproberen als hij weer met iets aan zou komen, heeft geholpen.
Consuminderen valt niet mee in een gezin dat gek is op de laatste snufjes.
Aan de andere kant kunnen “ma3anne`s”er ook van alle kanten van meeprofiteren.
😀
Het is wel een bekend item, maar het blijft aktueel inderdaad, met de schulden die veel mensen zich op de hals hebben gehaald.

Wright · 5 december 2004 op 14:37

Toch goed om het weer eens met je neus op de feiten gedrukt te worden.

Ik vind het ook héél zorgelijk, als je ziet hoeveel mensen hun ‘ik’ zijn ontlenen aan al hun aangeschafte junkzooi.
Een schijnwereld waarin het gevoel van tevredenheid maar heel kort duurt, en steeds opnieuw geprikkelt moet worden alleen voor een kortstondig moment van gekocht ‘geluk’.

Sonneveld zong al:

Want ziet, hoe rijk het leven is
Ze zien de televisiequiz
En wonen in betonnen dozen
Met flink veel glas, dan kun je zien
Hoe of het bankstel staat bij Mien
En d’r dressoir met plastic rozen

Moest ook weer even denken aan de tekst, ‘zoek jezelf’ van van Kooten & de Bie.

[url=http://www.kootenbie.nl/index.asp?http://www.kootenbie.nl/teksten/index.asp%5DK&B%5B/url%5D

archangel · 5 december 2004 op 16:44

Tja, ik kom hiermee terug op de eed die ik ooit zwoer Maurits, maar ik moest dit er toch even uitlichten:

[quote]Is het een wonder als vrouwen en meisjes [b]die het met hun lijf iets minder getroffen hebben[/b] er ook bij willen horen. Dan hebben ze geen andere keus dan zich slank te hongeren. Sommige meisjes en vrouwen raken zo bezeten van hun strijd tegen de kilo’s dat ze niet meer kunnen ophouden als het doel bereikt is. Ze hongeren zich dood als niemand ze tegenhoudt.[/quote]

Plaats dat even tegenover dit stukje uit je reactie hierboven:

[quote]Maar ik ben erg blij dat er meisjes zijn die zich laten verlokken door het slankheidsideaal. [b]Het zouden er wat mij betreft nog wel iets meer mogen zijn[/b].[/quote]

🙁

En dan nog even [i]completely off-topic[/i], getriggerd door de opmerking van Raindog over programma’s bekijken op de site van de VPRO; ik heb onlangs gefigureerd in een korte film die afgelopen zondag is uitgezonden bij VPRO’s Nachtpodium (overigens terug te zien via [url=http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/tv/vpro/nachtpodium/bb.laatste.asf;embed=1]deze stream[/url] – het filmpje heet ‘Onbeperkt Houdbaar’ en begint op 16.21 minuten). Eén van de mooie mogelijkheden van Internet, is dat allerlei soorten korte films, documentaires en kunstzinnige uitingen voor een groter publiek ontsloten kunnen worden. Ik zal dan ook zeker even de docu gaan bekijken die je noemt, Raindog.

O, en nu ik er zo eens over nadenk…. het thema van afgelopen Nachtpodium was ‘duurzaamheid’, en er zaten een aantal filmpjes tussen die eigenlijk wel passen in de discussie over de consumptiemaatschappij die ons aller Maurits met deze column weer even heeft geopend 🙂

Is het cirkeltje toch weer rond.

PS Het onderwerp van ‘mijn’ filmpje was mensen die zich laten invriezen na hun dood, in de hoop ooit weer tot leven gewekt te worden wanneer de benodigde technologie daarvoor ontwikkeld is.

Een column-waardig thema lijkt me…. voelt iemand zich geroepen? [/einde off-topic]

Maurits · 5 december 2004 op 17:33

Waarde Archangel,

Als je dan toch je eed breekt en reageert op een column van mij dan verwacht ik wel iets dat de kern raakt. Zeker van jou. En niet iets dat blijk geeft van een nogal zwart- wit (of dun-dik) benadering. Mooi slank zoals in de bladen en de videoclips is echt iets anders dan anorexiamager. Je laten verleiden door het slankheidsideaal betekent dus niet automatisch dat je je doodhongert.

Ik zal je filmpje zeker even gaan bekijken. Ben benieuwd naar je acteerprestaties.

archangel · 5 december 2004 op 17:41

Ik zou het geen acteren willen noemen; ik ben 5 seconden in beeld, en kijk daarbij voornamelijk glazig voor me uit 😉

Ik snap wel wat je bedoelt met je opmerking nav mijn reactie op je column, en natuurlijk is het een beetje uit zijn verband gerukt. Maar zolang er meisjes zijn die zichzelf anorexia bezorgen, omdat er anderen zijn (hint) die graag benadrukken dat ze het fijn zouden vinden als er meer vrouwen aan een onrealistisch schoonheidsideaal proberen te voldoen… tja. 🙁

Maurits · 5 december 2004 op 17:51

[quote]Maar zolang er meisjes zijn die zichzelf anorexia bezorgen, omdat er anderen zijn (hint) die graag benadrukken dat ze het fijn zouden vinden als er meer vrouwen aan een onrealistisch schoonheidsideaal proberen te voldoen… tja. [/quote]
Gewoon slank is niet onrealistisch. Het is uiteindelijk toch een keuze om mee te doen aan het grote eet- en drinkfestijn of om slank te zijn. Het een sluit het ander uit. Dat er meisjes zijn “die zichzelf anorexia bezorgen” zoals je heel correct uitdrukt geeft natuurlijk wel te denken. Er is kennelijk een categorie mensen die domweg niet in staat is de juiste afwegingen te maken. Of het nu om eten, hongeren of lenen gaat. Die mensen moeten af en toe tegen zichzelf beschermd worden. Maar om nu de hele maatschappij daarop in te richten.

Zwarte_Piet · 5 december 2004 op 17:56

:warn: Jongens, eten! Peepernoten staan klaar!

Dees · 5 december 2004 op 19:15

Anorexia uit een schoonheidsideaal? Lijkt me toch een beetje kort door de bocht. Al zal het wel ‘helpen’.

Wat ik wel een beetje mis in deze column Maurits (in het kader van de kritische blik terug ;-)) is de originele invalshoek. Ik heb het allemaal al wel eens eerder gehoord.

Je laatste twee zinnen vind ik overigens wel erg goed!

Greetz,

Dees

Maurits · 5 december 2004 op 19:56

[quote]Anorexia uit een schoonheidsideaal? Lijkt me toch een beetje kort door de bocht. Al zal het wel ‘helpen’. [/quote]
En toch is dat een prominente verklaring voor het ontstaan ervan. Ik zag het laatst weer eens op tv en dat bracht me op het idee voor deze column. Die inderdaad een op zich niet originele visie uitdraagt. Het aardige vond ik wel om te laten zien dat de ‘verlokkingen’ toch tot 2 totaal verschillende gedragspatronen kunnen leiden. Hongeren of volvreten. Dat is dus sowieso je eigen keuze.

Blijf me kritisch volgen, Dees! Heerlijk!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder