Ik was laatst op een feestje in een over-hippe lounge, vol flitsende mensen uit de literatuur, media en andere interessante zaken. Centraal middelpunt was een voormalig reclameman, die zijn literaire debuut presenteerde. Aan de minimalistische bar probeerde ik me langs een man met piekhaar en een openhangend overhemd te wurmen, die woest in een notitieboekje zat te schrijven. “Sorry,” grijnsde hij, “even een brainwave noteren.”
Ik probeerde drankjes te bestellen voor mij en mijn vriendinnen, maar de ongeschoren brainwave keerde zich naar me toe en blokkeerde mijn zicht.
“Ja, ik ben creative marketing strategy consultant, maar in mijn hart ben ik eigenlijk dichter. Deze setting is zó inspirerend.” Hij deed zijn best om me indringend aan te kijken, terwijl hij zijn notitieboekje in het borstzakje van zijn ribfluwelen colbert stopte.
“Ik verdien drie ton per jaar in de reclame,” ging hij verder, “maar dat interesseert me niets. Ik geef niet om geld en bezittingen.”
Verbaasd over deze plotselinge ontboezeming keek ik hem aan.
“Ik ben namelijk altijd een heel gewone jongen gebleven. Nog steeds op zoek naar innerlijke en intellectuele bevrediging.” Hij haalde zijn hand door zijn zorgvuldig geknipte non-kapsel, wat mij ruimte gaf om mijn bestelling naar de barman te seinen.
“Weet je, ik wil alles in mijn leven doen met hart en ziel. Ik wil leven voor creativiteit, voor verbazing, voor intensiteit. Ik wil leven voor…” hij zette zijn diepzinnige blik nog een tandje hoger, “…….schoonheid.”
Ik deed mijn best om mijn lach in te houden en keek hem serieus aan, nieuwsgierig naar het vervolg.
“Want waar het uiteindelijk allemaal op neer komt, is passie. Zonder passie kan ik niet leven. En ik weet zeker…” hij liet zijn stem nog wat zakken, “…dat jij ook vol passie zit…”
Ik slikte een opborrelende schaterlach in.
“Mensen met passie trekken elkaar aan als magneten. We zitten op dezelfde golflengte, jij en ik. Ik wéét dat jij het ook voelt.” Hij boog zich verder naar me toe, maar veerde plotseling op. “Je inspireert me zo, ik wil een gedicht over je schrijven!”
Toen het notitieblokje uit de borstzak tevoorschijn werd gehaald, vond ik het weer hoog tijd worden voor mijn gezelschap. Mijn gesprekspartner keek me verbouwereerd na; waarschijnlijk beledigd omdat ik niet van plan was om met hem mee naar huis te gaan voor een partijtje passie. Grinnikend balanceerde ik met mijn drankjes door de drukte. Passie als fashion statement, een nonchalante bohemien-look bij elkaar geshopt op de PC Hooft. Fop-passie!


13 reacties

Mup · 18 januari 2005 op 17:08

[quote]Ik deed mijn best om mijn lach in te houden [/quote]

Hier was ik al plat gegaan, van het lachen dan.

[quote]Ik slikte een opborrelende schaterlach in.[/quote]

Dus dit had ik helemaal nooit meer gered, hulde voor het inhouden van je lachen en je column,

Groet Mup.

Kees Schilder · 18 januari 2005 op 17:55

Klasse!

Li · 18 januari 2005 op 18:21

Mooi tafereeltje heb je weer geschilderd Maaike!

tontheunis · 18 januari 2005 op 19:52

Maaike,

Kom eens langs op de receptie van de Gouden Strop want daar kom je nog veel meer van dat soort figuren tegen.

Prachtig omschreven!

TT

Louise · 18 januari 2005 op 22:21

Dit is schrijven!
Ik was erbij en stond ernaast.
Doe nog maar een paar van deze, kan dat? 😉

Maurits · 18 januari 2005 op 23:02

Oh Maaike, Ik wist eigenlijk al meteen dat je me door had maar op zo’n moment is het al te laat om nog te switchen naar een andere tactiek. Jij bent een meisje voor de Mr. Big benadering. Hij is niet helemaal betrouwbaar maar wel een man die met ouderwetse galante zwier een meisje het hof kan maken en haar het gevoel kan geven een dame te zijn. Wat dat dan ook is. Maar wat doet het ertoe. Dame is ook gewoon maar een concept. Net als trouw, echte vent of reclameman. Maar nu weet ik zeker wat mijn strategie voor jou zal zijn. Mijn hairstylist heeft mijn “piekhaar” allang tot een coupe surprise omgeturnd en een openhangend overhemd is zo vervangen door een stijlvol herenshirt. De golfclubs liggen al achterin mijn Jaguar. Welk driesterren restaurant heeft je voorkeur?

doos2 · 19 januari 2005 op 00:49

😀 😀 😀 😀 😀

Tena-lady schijnt erg goed te werken!

groet,
doos2

Ma3anne · 19 januari 2005 op 01:32

Ik zie het type helemaal voor me. Je hebt hem erg goed afgeschilderd en afgepoeierd. 😀

Mosje · 19 januari 2005 op 08:39

Zeg Maaike, hadden we je al gewaarschuwd voor Mauritz, die net zo vaak van auto verandert als er hier nieuwe columnistes opduiken?

Dees · 19 januari 2005 op 19:07

Grijnz… CX is voor een enkeling hier soms ook een beetje een verkapte dating site. Misschien een idee voor een volgende column?

Deze is iig erg leuk! 😉

sally · 19 januari 2005 op 23:20

Heel erg mooi, gezellig, knap, boeiend geschreven.

groet Sally

tontheunis · 20 januari 2005 op 09:56

Ach, het is het verhaal van de man die achteloos de sleutels van de Jaguar op de bar slingert, maar vergeten is om zijn bromfietshelm af te zetten…

Bad date…

TT

Mosje · 20 januari 2005 op 11:44

Wielrenhelm in dit geval Ton. Mauritz is een fervent fietser.
😛

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder