Alles heeft twee kanten. Zo ben ik het eens met het ontmoedigingsbeleid ten aanzien van roken. Troep, die sigaretten. De fik erin! Op gezette tijden doe ook ik pogingen om van mijn rookverslaving af te komen. Tot nu toe zonder resultaat. En het wordt me niet gemakkelijker gemaakt de laatste tijd. Sinds drie maanden werk ik in een sigarettenfabriek. Een spannende tijd voor de werknemers. Reorganisatie blijkt noodzakelijk doordat het roken in Europa drastisch afneemt. Vorige week ging de kogel door de kerk en werd bekend gemaakt, dat er 180 van de 800 arbeidsplaatsen gaan verdwijnen. Wie er precies uit moet is nog niet duidelijk. De spanning is te snijden. De meeste werknemers ken ik intussen, doordat ik bij de uitgang sta en de mensen moet controleren op het eventueel meesmokkelen van producten. Iedereen heeft inmiddels wel een keer of wat in de steekproef gezeten en is door mij op broekzakken en tassen nagekeken. Ik heb nog geen sigaret gevonden. Vaak hoor ik: “Ik zou gek zijn om wat mee te nemen en mijn werkplek op het spel te zetten.” En zo is dat.

De dag dat bekend gemaakt werd hoeveel ontslagen er zouden vallen en hoe het er met het bedrijf voorstaat, vielen er tranen en werd er gemopperd in mijn kantoortje. Visiteren betekende voor velen: even stoom afblazen tegen ‘die mevrouw’. En dan zie je de achterkant van het ontmoedigingsbeleid, waar Els Borst recentelijk een prijs voor heeft gekregen. Elk gelijk kent zijn ongelijk. Minder roken betekent hier: onzekerheid, verdriet, werkloosheid.

Het bedrijf is al sinds jaar en dag een belangrijke werkvoorziening in deze regio. Ook het sociale en culturele leven heeft menig injectie gehad door initiatieven van deze fabriek. Jammer alleen, dat ze een product maken, dat – laten we eerlijk zijn – zichzelf heeft ingehaald en wat mij betreft ook beter uitgebannen kan worden. Ik merk heus wel dat jaren roken mijn gezondheid geen goed doet. Maar toch knaagt het van binnen, als ik me realiseer, dat mensen, die hun leven lang hier hebben gewerkt op straat komen te staan in een gebied waar relatief gezien weinig ander werk is. Het knaagt, omdat ik inmiddels bijna iedereen persoonlijk ken en deze ontslagronde een gezicht heeft gekregen. Die mannen en vrouwen hebben gewoon hun werk gedaan. Het was een goed bedrijf. Zorg van de wieg tot het graf stond hoog in het vaandel en de salarissen zijn prima. Maar aan die zekerheid en zorg is een abrupt eind gekomen.

Ik heb er een plezierige werkplek. Rook er mijn gratis sigaretjes en ken intussen elke broekzak van iedereen. Op zich vond ik het een raar baantje, maar door de omstandigheden kan ik juist in deze tijd op deze plaats ook mensen opvangen en een klankbord zijn en dat vind ik een aardige bijkomstigheid. Een beetje steun bieden waar het kan in deze verdrietige tijden voor veel mensen.

Soms zit het leven maar raar in elkaar en heb je het gevoel dat je het nooit goed doet, omdat elk gelijk ook zijn eigen ongelijk in zich herbergt. Ik ga weer een poging wagen om te stoppen met roken, ondanks het dubbele gevoel, dat het op dit moment geeft. Tegelijkertijd kies ik voor mijn gezondheid met het gevolg dat het mijn baan kan kosten als ik het volhoud. Elke roker minder is meer kans dat dit bedrijf volgend jaar moet sluiten en er de overgebleven 620 mensen op straat staan.

Wil er iemand nog een peuk?


12 reacties

viking · 14 november 2004 op 13:54

Ik heb gisteren tijdens mijn bardienst een aardig aantal pafkes weggewerkt.

En dat voor een nietroker!

Aan mij heeft het dus zeker niet gelegen als je de keien opgaat. Ik zal er zo nu en dan nog een opsteken. Speciaal voor jou!

GVDD · 14 november 2004 op 16:09

ai, das moeilijk haha..wat een dilemma.
ben zelf een kettingroker..en wij mogen alleen nog buiten roken van de baas (overheid).
Leuke column.

Li · 14 november 2004 op 16:58

Ja Ma3anne dat is de ander kant! 😮

Maar de leveranciers van nicotine- pleisters, kauwgom en lolly’s hebben weer meer werk. Net als de makers van de afslankpillen en vermageringsbroeken ( van stoppen met roken word je toch dikker?).

Is detachering of overplaatsing een idee?

Li

Bakema_NL · 14 november 2004 op 21:43

Tja, Albert Heyn verlaagt ook weer een zooi prijzen. Heel Nederland staat te juichen, maar geloof mij maar dat er weer vele ontslagen zullen volgen in supermarktland, bij Albert Heyn en anderen. En er zullen nu zeker anderen zijn die het hoofd niet meer boven water gaan houden en kapot gaan, daar is AH op uit. En Nederland maar juichen, want de prijzen gaan maar omlaag. Triest voor degenen die ontslagen zullen worden, maar nog triester zijn die mensen die juichen, want ze juichen hun eigen komende ellende toe zonder het door te hebben. Concurrentie kapot, AH kan zijn gang gaan en raad eens wat dat met de prijzen gaat doen? Om over de service nog maar te zwijgen…..

sally · 14 november 2004 op 23:39

Zelf ben ik van flinke roker al jaren gezelligheidsrookster.
en dan ook echt af en toe bij het biertje.
Vind het soms al sneu voor het aardige sigarenboertje verderop.Maar die haalt z`n centen wel weer binnen met loten verkopen.Alles heeft twee kanten.
Daar heb je gelijk in.Als ik stop word ik misschien iets ouder. Als ik doorrook ga ik misschien dood aan longkanker.
misschien,misschien,misschien, zeker weten doen we niets.
weer mooie column marianne.
groeten van Sally

Raindog · 15 november 2004 op 13:31

Als ik stop met roken gaan er ook ontslagen in de zorgsector vallen denk ik. Hoe dan ook; alsof dat niks kost.

Leuke column maar net zoals ik niet van plan ben om een alcoholist te worden omdat ik de kroegbaas zo aardig vind, of een snackaddict wordt omdat ik zo goed met de snackboer op kan schieten, ben ik evenmin van plan om nog heel lang te blijven roken. Mijn laatst poging dateert van augustus 2002; het ging drie maanden goed. Binnenkort eens proberen dat te verbeteren… sorry 😉

Isabella · 15 november 2004 op 16:39

Van mij niets te vrezen, ik stoom vrolijk door! 😀

WritersBlocq · 15 november 2004 op 16:58

Hoi Ma3 heel goed geschreven. Ik heb nooit stilgestaan bij de werknemer achter de sigaret, en ik vind het leuk om dat wel te doen. Vanavond steek ik er weer 1tje op en hoop dat het een exemplaar van jullie merk is.
Groetje Pauline.

Mar · 15 november 2004 op 17:48

Ik steek er nog eentje op.
Zullen meer gaan roken zodat iedereen er kan blijven werken?
Leuk geschreven.

Mar

pepe · 15 november 2004 op 20:25

Nu durf ik niet meer te stoppen 😉

Ma3 je hebt het van de andere kant laten zien, mooi

Mup · 15 november 2004 op 21:44

Voor de werknemers hoop ik dat er weer betere tijden komen, omdat het ontmoedigingsbeleid versoepelt gaat worden. Heb ik tenminste begrepen, dat restaurants en bars niet meer ‘verplicht’ de roker buiten de deur laten roken.

Groet Mup.

KingArthur · 16 november 2004 op 12:10

Mooi vanuit het dilemma geschreven. Als het aan mij zou liggen hoeven die arbiedsplaatsen niet weg.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder