Dat eeuwige dieet, dat eeuwige gezeur dat je broek weer te strak zit.
Dat eeuwige aanhoren van de mensen die het maar niet snappen, “Goh meid, ben je nou dikker geworden?”
“Nee, ik heb altijd al zo’n plofkop gehad”, maar dat had je kunnen weten als je iets beter je huiswerk had gedaan. Het sprookje van “te zware spieren”, is een sprookje.
Het sprookje van “ik kan eten wat ik wil, maar kom niet aan”, is een sprookje.
Het sprookje van “ik eet gezond, maar blijf maar aankomen” is een sprookje. Dit alles is voor mij een nachtmerrie en mensen met een schildklierprobleem kennen deze bovenstaande sprookjes van komma tot punt. Ik heb bijna 45 soorten van dieeëten in de kelder thuis liggen, van het ziekenhuis, tot aan het Modifast enz.

Mijn vrouw maakt gelukkig mijn kleding, daar ben ik erg blij mee. Ik heb altijd een moeilijke maat gehad en 25 jaar geleden had ik ineens maat 42, dat leidde direct tot een ziekenhuisopname, omdat de specialist dacht dat mijn ziekte terug was gekomen. Ik viel 25 kilo in één maand af in die periode, maar dat kwam alleen van de stress.
Ja, wat verlang ik soms toch naar diezelfde stress…..nee dus.

Laat mij dan maar een flinke meid zijn, mensen die mij kennen die zeggen gelukkig niets, mensen die mij bewust of onbewust willen kwetsen die hoor ik altijd maar zeggen “Nou jij wordt er ook niet slanker op, je bent zeker gelukkig.”
“Ja, daarom blijf jij zeker zo slank, omdat jouw huwelijk gelukkig is!!”
En dan zeggen ze dat nichten gemeen kunnen zijn.
Die libische kunnen er ook wat van hoor!

In een bepaalde periode in mijn leven dacht ik (on) logisch, als ik niks eet, kom ik ook niks aan. Sprookje, alweer. Dan heb je weer niks om te verbranden en dan krijg je allerlei kwalen omdat je vitamines tekort komt. Was niet zo’n goed idee. Dus nu lijn ik me de pokken, ik val wat af, ik kom wat bij, maar schommelen is gelukkig altijd al een hobby van mij geweest. En elk pondje gaat niet altijd door het mondje, ook dat is een sprookje, geldt niet voor iedereen. Ik heb de eerste 2 jaar medicatie die mij al beloofd dat ik gewichtstoename zou kunnen krijgen, maar door mijn suikerziekte moet ik afvallen, dus zit ik gezellig (!) aan de astronautenvoeding om de balance in de voeding goed te laten verlopen, van de een mocht ik niet afvallen tijdens de bestralingen, elke week op de weegschaal een kilo weg, moest ik de week erop die kilo er weer aan hebben zitten. Een gevecht aan de buitenkant, terwijl ze binnen al aan het knokken waren om te overleven, wat een gedoe zeg.
Ik ben en blijf de vleesgeworden Nederlandse Oprah Winfrey, alleen heeft zij één voordeel..
Zij is schatrijk en ik..ik ben gelukkig…

En wacht maar. Als Angelina Joly mijn leeftijd heeft gehaald, kijken of het nog zo een gratenpakhuis is…há.

Categorieën: Gezondheidszorg

klapdoos

Gewoon een Amsterdamse vrouw die met een vrouw getrouwd is, ziek is, zodanig dat de neerwaartse spiraal steeds verder zakt. maar een kniesoor die daarop let. Ik lach graag, heb genoeg traantjes gelaten om mijn ziekte en nu is het tijd om via mijn nieuwe boek eens door te gaan met uit het leven te halen wat er te halen valt, zeker in een crisistijd is het de kunst om toch vrolijk te blijven. Mijn motto is dan ook: Een dag niet gelachen is zeker een dag niet geleefd.

13 reacties

Mien · 28 juli 2011 op 12:06

Tja, het valt niet mee om evenwicht te houden en in balans te blijven.
Zeker als je een schildklieraandoening hebt.
Maar … er is troost … sprookjes lopen altijd goed af. 😉

Mien

p.s.
Het is diëten i.p.v. dieeëten (tenzij het woord is aangekomen 😀 )
En een punt achter de titel weegt ook zwaar op CX 😀 )

SIMBA · 28 juli 2011 op 12:12

[quote]Zij is schatrijk en ik..ik ben gelukkig…[/quote] :duimop:

klapdoos · 28 juli 2011 op 13:16

Mien je hebt helemaal gelijk met het dieët, maar ik denk dat de punt bij de titel toch geen gezeur zal geven, of het moet lena weer zijn, dan val ik natuurlijk in de prijzen, maar niettegenstaande dit euvel—gewoon niet op letten, het is maar een puntje in het geheel qua titel toch???En buiten de schildklier was ik de suikerziekte ( ik viel ook door mijn kanker in de prijzen hiermee) zijn mensen ook de dupe van allerlei soorten eten en dieëten..Dank voor je reactie,
groet van leny

klapdoos · 28 juli 2011 op 13:16

Simba dank voor je reactie,
groet van leny

Prlwytskovsky · 28 juli 2011 op 13:35

Ik heb een weegschaal die te weinig aangeeft, heb je daar iets aan?

Het serieuze van het afvallen en kwinkslagen zoals ‘plofkop’ en ‘de pokken lijnen’ maken het voor mij een vrolijk verhaal, maar toch met een treurige ondertoon.

Graag gelezen.

pluisvndkkr · 28 juli 2011 op 19:41

Veel humor, maar ook intense pijn tot op je botten. Dat is wat ik lees als ik de moeite neem om ook even tussen de regels door te ‘gluren’. Wat mij betreft bij deze het stempel Mooi Sterk Mens!

Libelle · 29 juli 2011 op 10:55

Mien, is er geen boekje te koop met drie pagina’s of zo waarin al die weetjes staan?
Zoals nu weer eentje; geen punt achter de titel.
Ens,spatie achter de komma.
En, nooit meer dan drie punten achtereen om een bepaald soort zin af te sluiten……
Mijn prestaties als hobbycolumnist zouden er onmiddellijk op vooruitgaan.Dat-ja dat- moet toch ook in jullie belang zijn…? (Wat zijn streepjes nu beter dan komma’s?)

klapdoos · 29 juli 2011 op 11:11

Libelle als je goed schrijft hier dan leer je vanzelf wel waar je fouten zitten, geen geintje hoor, ik zie er bij jou bijvoorbeeld tatatata…(3 puntjes)ENS is een s teveel? Of “af te sluiten”….. ( misschien een puntje meer) Google geeft mij hierover geen uitsluitsel en mijn drie nieuwe groene Nederlands Vernieuwd ook niet. Dus wie en waar die wijsheid ingevoerd heeft, ach who cares, zolang je lekker je eigen stijl maar behoud. Mijn dislexy is er met 40% door gedaald, alleen al door het schrijven en leren hier, dus blijf ik insturen, dat ik genegeerd wordt door velen, ik zit er niet mee, alleen jammer “áls ik een reactie krijg gaat het niet over het stuk maar over mijn persoontje, wel jammer, want ik ken mezelf het beste toch? Dank voor je reactie
groet van leny :wave: :wave: :stom:

pally · 29 juli 2011 op 11:24

Met humor en relativering en een tikkie boosheid is het weer leuk en lezenswaardig geworden, Leny!Blijf gewoon lekker gelukkig mollig. Wat is daar nou tegen? En laten die chagrijnen nou eens hun hoofd houden als je contour net iets wijder geworden is,

groet van Pally

embee · 29 juli 2011 op 13:41

Ik weet precies wat je bedoelt en sluit me volledig
bij Pally aan.

Groetje van Embee

MerlienW · 29 juli 2011 op 13:46

Ik heb je column met plezier gelezen. Zoals iemand anders al zei, het is humoristisch met een serieuze ondertoon. Daar houd ik van.

Prlwytskovsky · 29 juli 2011 op 18:11

Toch niet wéér dat gezeik over punten en komma’s hè? Begin dat een beetje zat te worden.

Dees · 30 juli 2011 op 13:28

Ik ken niemand die zo uit d’r tenen schrijft en moppert op reacties als jij. Alsof er een open lijn is tussen je hersencellen en het papier. De ene keer pakt dat stukken beter uit dan de andere. Maar sympathiek is het op de een of andere manier vrijwel altijd. Kunst op zich.

Enne Dees? Die eet. Toch drie e’s hoor 😉

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder